Vluchtelement

Ik weet niet hoe het met u zit, maar met al het mooie weer dat we al hebben gehad en de zomervakantie nog in het verschiet, ga je het leven toch wat lichter zien. Na het werk mag ik lekker uitwaaien op ons steigertje aan het water, schenk ik de glazen wat voller, en hoewel ik naarmate de avond vordert wel wat onvaster op mijn benen ga staan, treed ik het leven steeds zorgelozer tegemoet.
Door Gerrit Breeuwsma

Maar pas op, een mens kan niet voorzichtig genoeg zijn. Zeker niet in de vakantie. Zo moet, een paar weken geleden, een piloot van prijsvechter Easyjet vlak voor het opstijgen van zijn vliegtuig tegen zijn 150 passagiers hebben gezegd dat er slechts 50 procent kans was dat beide motoren zouden werken.

Niet echt vertrouwenwekkend, dus stelde hij voor om te stemmen: wie wilde opstijgen en wie bleef liever aan de grond? Handen omhoog graag? Ik vond dat nogal openhartig van die piloot – hoe vaak zijn we niet geneigd de zaken mooier voor te stellen dan ze zijn – en bovendien was het een prachtig democratisch gebaar.

Je zou willen dat beslissingen overal zo transparant werden genomen, zal ik maar zeggen. Voor de passagiers in kwestie – er zaten ouderen en veel kinderen in het vliegtuig – was het echter vooral een grote schrik. Meisjes begonnen te hyperventileren en anderen schrokken zo dat ze moesten overgeven, hopelijk in de daartoe bestemde zakjes, die in de rug van de stoel voor je zijn te vinden.

Hoe dan ook, niet een prettig begin van de reis. Die was toch al niet voorspoedig, want de passagiers hadden al een vertraging van veertig uur achter de rug. Er werd bijna unaniem tegen gestemd. Ik snap dat wel, al lieten ze daarmee wel een kans op een avontuurlijke reis aan zich voorbijgaan. En de kans op een mooi verhaal, waar ze nog jaren de show mee hadden kunnen stelen op verjaardagen: ‘Kijk hier zitten we in een vliegtuig waarvan maar 50 procent kans was dat beide motoren het deden.’

Maar ja, je kunt niet voorzichtig genoeg zijn. Zeker niet in de lucht. Als iemand dat weet, is het wel Epke Zonderland, het trotse boegbeeld van de RUG (ik zie hem nog op zijn buik liggen). Epke is met de voorbereiding op de Olympische Spelen begonnen en in de wetenschap dat de concurrentie niet stil heeft gezeten, weet hij dat hij met iets bijzonders moet komen.

Met twee vluchtelementen in zijn oefening komt hij nergens. Ook aan drie of zelfs vier zal hij wellicht niet genoeg hebben, dus wil hij zich wagen aan maar liefst vijf vluchtelementen, die dan ook nog aaneensluitend afgewerkt moeten worden. Op trainingen heeft hij al een succesvolle reeks van vijf vluchtelementen laten zien, maar op wedstrijden durft hij dat (nog) niet aan.

Ik zei het al, een mens kan niet voorzichtig genoeg zijn. Het is te hopen dat onze andere hoogvlieger aan de RUG, wiens anonimiteit ik hier nadrukkelijk wens te eerbiedigen, maar laten we hem voor het gemak Popke Sonnebrand noemen, net zo voorzichtig is. Het zou zomaar kunnen dat tijdens deze zomer alle voorbereidingen worden getroffen voor een sprong in het diepe, of beter misschien, voor een slag in de (vervuilde) lucht. En de piloot die eerlijk komt opbiechten dat er ‘slechts 50 procent kans is dat beide motoren werken’, zal wel in geen velden of wegen te bekennen zijn.

Dus nog één keer: je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.

Volgens een woordvoerder van Easyjet was het hele verhaal over de stemming trouwens één groot misverstand. Natuurlijk had de piloot de passagiers niet gevraagd of het vliegtuig wel moest opstijgen. Omdat het starten van de motoren op zich liet wachten, zou er slechts gevraagd zijn of de passagiers aan boord wilden blijven of tijdelijk terug wilden keren naar de luchthaven. ‘Wij zouden passagiers nooit over zoiets laten stemmen’, aldus de woordvoerder tegen een journalist van The Independent.

Op een of andere manier vond ik dat antwoord toch niet zo geruststellend. Maar goed, het is zomer. Ik ga er even vandoor en heb daarbij aan één vluchtelement genoeg.