Verveelvakantie

Foto Reyer Boxem

Verveelvakantie

Student-columnist Bente van Leeuwen zou op reis, maar corona gooit roet in het eten. Wat nu te doen, deze zomerweken? Zij gaat luisteren naar een lanterfantend en verveeld brein.
Door Bente van Leeuwen
6 juli om 9:23 uur.
Laatst gewijzigd op 6 juli 2020
om 9:23 uur.
juli 6 at 9:23 AM.
Last modified on juli 6, 2020
at 9:23 AM.

De wekker gaat. Het is die ene klotewekker die je zet als je er echt uit moet, zonder snoozen. Je begint na te denken over smoesjes en hoe erg het is als je je weer omdraait in bed en niet op komt dagen. Hoe erg is dat nou écht, die ene keer?

Op zo’n moment fantaseer ik over tijd. Hoe tof het zou zijn als die gewoon even stil kon staan. Alles staat stil, behalve jij. Of jij en ik. We slapen nog een beetje door en denken een beetje na. Niks groots, niets belangrijks. En pas als mijn voeten de vloer naast mijn bed raken, tikt de tijd weer door.

Hoe dichter je bij de aarde staat, hoe langzamer de tijd gaat. Dat leert Albert Einsteins relativiteitstheorie ons. Op een berg word je sneller oud dan in een dal. Op de begane grond blijf je jonger dan op driehoog. Dus droom ik soms over een huis onder de grond, met op het laagste punt mijn bed. Voor een lange nacht.

Maar in de praktijk zijn die hoogteverschillen te klein om een motivatie tot graven te vinden. De tijd tikt door en als de wekker gaat, moet je je bed uit. Behalve in de vakantie. 

Ik verwacht niet dat het leuk wordt, dat hoeft ook niet

Dit is mijn laatste column voor de zomervakantie en ik wil graag mijn plannen met jullie delen: ik ga op verveelvakantie. Ik zou een maand naar Argentinië, maar dat gaat niet door.

In plaats daarvan doe ik alsof de tijd stilstaat. Ik zet geen enkele wekker en ik maak zo min mogelijk plannen. Ik ga mediteren, ook al heb ik daar geen zin in. Boeken lees ik juist als ik er wel zin in heb.

Het is niet spetterend of spannend, maar wel broodnodig. We vervelen ons te weinig tegenwoordig. Of moet ik lanterfanten zeggen, dat is ook een mooi woord. We vinden het onwennig om niets te doen.

Als we op de bus wachten, pakken we snel onze telefoon erbij. Het is ongemakkelijk om stil te zitten. Maar de beste ideeën komen uit een rustig hoofd. Een verveeld brein. Een lanterfantend brein.

Uitslapen, beetje sporten, koken, eten, denken en niet-denken. Telefoon uit, pyjama aan. Kijken wie ik ben als ik me verveel. Ik verwacht niet dat het leuk wordt, dat hoeft ook niet. Al sta ik er wel voor open. Want alles mag.

Zijn jouw vakantieplannen ook niet doorgegaan en zoek je nog naar een invulling? Boek nu je verveelvakantie op verveelvakantie.nl. (Je zal daar niks vinden.)

advertentie