Traditiegetrouw

De wereld verandert, ook dichtbij huis en thuisthuis. Soms is dat prima, soms moet columniste Alex Steenbreker er aan wennen. ‘Het paasvuur wordt een vega-vriendelijke barbecue en de paashaas verstopt hooikoortspillen.’
Door Alex Steenbreker

Mijn Paasweekend verliep anders dan doorgaans.

Iemand had de aankomsttijd van zijn vliegtuig verkeerd ingeschat en vervolgens reed zijn trein de verkeerde kant op. Bij een ander raakte de motor van de auto oververhit: je kon er een ei op bakken. De chocoladevariant liet vlekken achter omdat hij smolt op de bank. Ik zelf ook bijna, want ik had me voor vertrek weer eens niet over de weersvoorspelling laten informeren.

Vanwege het mooie weer overleefden sommigen op hooikoortspillen. De paasvuren waren afgelast, maar toch zaten we wel in de rook. Er was ook nog iemand jarig, maar de bloemen waren op. De paashaas kon het adres niet vinden, dus ook eieren zoeken zat er niet in.

Ondertussen werd FC Twente met een daverende nul-nul Keukenkampioen. Dus toen degene met autopech naar het station was gebracht, liepen we via het feest in de binnenstad terug naar mijn thuisthuis.

Sinds ik niet alleen fysiek, maar ook mentaal uit huis en op kamers ben gegaan, realiseer ik me pas hoe ik tradities met thuisthuis associeer. Eieren zoeken in stukjes Twents landschap. Het mikken van het sinterklaaspapier in de wasmand. Het verslepen van de oude tafel in de woonkamer, wat steevast met de instructie ‘onderaan vastpakken!’ gepaard gaat.

Ruim een jaar geleden stond er een nieuw kastje in de woonkamer van mijn ouders. Ik maakte beleefd kennis met dit nieuwe gezinslid, maar kon er niet zo aan wennen. Elke volgende keer als ik weer thuisthuis kwam, was het opnieuw een verrassing.

Afgelopen weekend lagen er nieuwe handdoeken in de badkamer. Je kan niet even een maand van huis zijn, of je hebt te vaak met je ogen geknipperd en alles is anders.

Sinds ik uit huis en op kamers ben gegaan, realiseer ik me pas hoe ik tradities met thuisthuis associeer

De nieuwe handdoeken waren knaloranje. Ik houd daar niet van, maar misschien waren ze in huis gehaald als kleedje voor komende Koningsdag. Bovendien waren de oude, donkerbruine handdoeken gaan aanvoelen als karton. Je moet wat.

We hadden er geen moeite mee om Koninginnedag te veranderen naar Koningsdag en drie dagen te vervroegen. Dat leidt jaarlijks tot teleurstelling bij het groepje buitenlandse toeristen dat achterhaalde informatie heeft. De wereld verandert en zelfs de meest beroemde kathedraal in Parijs is daarvoor niet immuun.

Een nieuwe tafel kan gewoon bovenaan worden vastgepakt. Sinterklaaspapier wordt niet meer gemikt maar gladgestreken – voor in de papierbak. FC Twente wordt volgend jaar gewoon weer kampioen. De chocolade-eieren zijn al op voordat Pasen goed en wel begonnen is en we weten inmiddels precies hoe je de vlekken uit de bank krijgt.

Ik check regelmatig de weersvoorspellingen en begrijp dan zelfs dat 23 graden best wel warm is. Het paasvuur wordt een vega-vriendelijke barbecue en de paashaas verstopt hooikoortspillen. Dat noemen wij dan traditie, en onszelf traditiegetrouw.

24 April 2019 | 24-4-2019, 9:36