‘Het is niet hetzelfde zonder haar’

Dankzij conciërge Sandra Johnson voelden de studenten van Universty College zich thuis. Vorige maand overleed ze, totaal onverwachts, aan een hersenbloeding. Staf en studenten zamelden geld in voor haar begrafenis.
Door Sara Penaguião

De oorspronkelijk Nigeriaanse Sandra Johnson overleed vorige maand plotseling aan een hersenbloeding. Iedereen die aan het University College verbonden was, hield van haar warme, moederlijke karakter. Toen bleek dat Sandra geen uitvaartverzekering had, kwamen staf en studenten in actie. Ze zamelden meer dan 12.000 euro voor haar in.

Sandra was pas 48, en laat vijf kinderen achter. ‘Het is haast niet te begrijpen hoe zo’n levendig iemand zo plotseling kon overlijden’, zegt Hugo Rosado, die ook als conciërge bij het University College werkt.

Dromen

Rosado werkte met Sandra samen sinds haar allereerste dag als stagiair bij UCG. ‘Ik ontmoette haar toen ze hier was voor een open dag. Later hoorde ik dat ze hier graag een cursus wilde doen, en dat UCG haar een stageplaats aangeboden had. Ze was zo vol leven en energie – ik wist niet of ik dat wel kon bijhouden! Ze stond altijd klaar om te helpen.’

‘Sandra was meer dan een collega: we waren goede vriendinnen’, zegt projectmanager Alisha McCool. ‘Zij vroeg mij om advies op het gebied van werk, en ik vroeg haar weer tips over moederschap. We deelden dromen voor onze kinderen met elkaar.’

Crowdfunding

Hoogleraar Marian Counihan startte de crowdfundingsactie om geld in te zamelen voor een herdenkingsdienst en begrafenis. Ze vond het belangrijk dat iedereen de kans zou krijgen om Sandra vaarwel te zeggen. Meer dan driehonderd mensen doneerden en binnen een week was er 12.000 euro ingezameld.

De crowdfunding loopt nog steeds, nu met als doel om Sandra’s kinderen een steuntje in de rug te bieden. Maar mensen willen meer doen dan alleen doneren. ‘Nadat de crowdfunding opgestart was, werd ik persoonlijk benaderd door mensen die structureel wilden bijdragen aan het onderwijs van de kinderen. Daarom heb ik een spaarrekening geopend op naam van Sandra.’

McCool wil ervoor zorgen dat Sandra’s droom – goed onderwijs voor haar kinderen – werkelijkheid wordt. ‘Ik weet zeker dat het zou kunnen, als we allemaal samenwerken. Het is fantastisch als een gemeenschap elkaar helpt in zware tijden. Sandra’s familie was overweldigd door alle steun en liefde.’

Kleurrijk en vrolijk

Studenten van University College herinneren zich allemaal Sandra’s kleurrijke karakter, haar nooit-aflatende vrolijkheid, en haar oprechte betrokkenheid bij iedereen. ‘Ik weet niet waarom, maar ik kan me de eerste keer dat ik haar zag niet herinneren. Voor mijn gevoel was ze er gewoon altijd’, zegt UCG-alumna Deborah Bremmer. ‘Ze was heel erg uitgesproken en aanwezig, luidruchtig en opgewekt – ze droeg altijd gekleurde kleren en hoge hakken.’

Sandra’s uitbundige gevoel voor stijl is beroemd, volgens studente Fenne Bagust. ‘Ze had heel veel verschillende riemen en broeken met een hoge taille’, zegt Bagust. ‘Ze had de grootste glimlach. En ze was luid, maar op de best mogelijke manier. Als je haar in de gang hoorde, lachte je automatisch, omdat je wist dat ze eraan kwam.’

Thuis

‘Ze wist wanneer ik jarig was’, herinnert Bagust zich. ‘Ze wist dat ik een tentamen had op mijn verjaardag, en ze gaf me een taartje, zodat het toch een beetje een speciale dag zou zijn. Ze gaf gewoon echt om iedereen.’

Bremmer zegt dat het zonder Sandra nooit meer hetzelfde zal voelen in het gebouw van University College. ‘Omdat ze er altijd was, blij om je te zien, nieuwsgierig naar hoe het met je was. Ze leerde mensen echt kennen. Als Sandra er was, voelde je je niet op de universiteit – je voelde je thuis.’

Herdenking

Sandra’s herdenkingsbijeenkomst zat tjokvol. ‘De halve zaal zat vol met studenten en medewerkers van UCG’, zegt Rosado. ‘Veel studenten huilden, ik kon merken dat ze hen allemaal diep geraakt had.’ Het verdriet en de verbijstering hingen tastbaar in de zaal. ‘Zoiets als dit – dit verwacht je in geen miljoen jaar.’

Voor Bremmer onderstreepte de grote menigte nog eens extra hoeveel Sandra betekende voor de hele UCG-gemeenschap. Zelfs de decaan, die bekend staat om zijn stoïcisme, had het moeilijk tijdens zijn speech.

Maar het was niet alleen maar verdriet – de herdenking was ook bedoeld om het leven van Sandra Johnson te vieren. ‘Er waren zo veel mooie verhalen over haar die we met elkaar konden delen’, zegt Bremmer. ‘We hebben enorm gelachen, en gehuild.’ Het was fijn om anderen te horen praten over Sandra, om samen het plaatje compleet te maken van iemand die ‘oprecht een goed mens was.’

Mooie verhalen

Voor Femme Bagust was het mooiste aan de dienst het praten met Sandra’s zoon. ‘Het was een goed soort afsluiting, dat we hem al die mooie verhalen en herinneringen konden meegeven.’ Ze moet lachen terwijl ze beschrijft: ‘Iemand vertelde dat Sandra, als ze écht heel blij was, een leeg lokaal opzocht en gewoon begon te dansen. En ze praatte tegen onze vissen, zodat ze niet eenzaam werden.’

McCool zal haar vriendin missen, maar is ook dankbaar. ‘Iedereen die het geluk had om Sandra te ontmoeten, zal dat altijd onthouden. Sandra koesterde elk moment – als je met zo iemand werkt, ga je alles wat je zelf hebt nog meer waarderen. Het was heel bijzonder om het leven door Sandra’s ogen te zien.’

English

10 October 2018