Advertentie

Ranzig Schermtoernooi: eerst drinken, dan vechten

Een biertje achterovergooien, en dan met degens gaan zwaaien. Ziedaar de formule van het Ranzig Schermtoernooi, dat afgelopen vrijdag gehouden werd door Groninger Studenten Scherm Vereniging Donar. Kan toch alleen maar goed gaan?
Door Lucia Grijpink / Foto’s en video door Marre Meijerink

Teams uit Wageningen, Eindhoven en Utrecht zijn afgelopen vrijdag naar het hoge noorden afgereisd om deel te kunnen nemen. ‘Morgenochtend pakken we de eerste trein weer terug. Een andere optie hebben we niet, toch?’

Dat klopt, want het Ranzig Schermtoernooi, het enige toernooi in Nederland dat wordt uitgevochten onder het genot van de nodige alcoholische versnaperingen, duurt meestal de hele nacht. En het gaat niet om duelleren alleen: minstens zo belangrijk is het verzinnen van een ludieke teamnaam, met bijpassende outfit.

Eat, sleep, stab, repeat

Zo wordt het strijdtoneel in het pand van studentenvereniging Dionysos bevolkt door Horneigh Unicorns, met glitterhoorns op hun schermmaskers. Damesteam Grab ‘em by the parry draagt onderbroekjes over de witte broeken. Het team Eat, Sleep, Stab, Repeat uit Wageningen spant de kroon. Over hun witte schermpak dragen de schermers groene capes, maskers, make-up en zelfs op hun nagels staan schermwapens getekend. ‘We zaten drie uur in de trein, dus we hadden alle tijd,’ zegt Amber.

De avond begint traditioneel met het onderdeel beerstabbing, om de schermers warm te krijgen. Aan de muur komt een doelschijf te hangen, met daarvoor een barkruk. Op de barkruk staat een vers getapt biertje en er ligt een degen. Als Donarvoorzitter Lauren ‘go’ roept, moeten twee deelnemers zo snel mogelijk hun biertje achterover slaan om vervolgens als eerste de schijf met de degen te raken. ‘Pas wel op voor het stopcontact,’ zegt Lauren nog, wijzend naast de schijf.

Masker

Erwin uit Eindhoven is er al voor de vierde keer bij. ‘Dit is eindelijk een toernooi waar ik een kans maak,’ grinnikt hij. ‘Ik heb speciaal voor vandaag vrij genomen van m’n werk, nieuwe sportschoenen gekocht en zeven uur besteed aan het repareren van wapens.’ Erwin heeft er wel vertrouwen in. ‘Ik drink al jarenlang voordat ik scherm, dus dit is wel aan mij besteed.’

Na het beerstabben begint het echte werk. De zeven deelnemende teams gaan de strijd met elkaar aan. Elk team bestaat uit drie of vier schermers, die het om de beurt tegen elkaar opnemen tot één van de twee 45 punten heeft behaald. Het gaat er heftig aan toe in het kleine barretje van Dionysos. Zo heftig zelfs dat ook de scheidsrechter maar besloten heeft een masker op te zetten ter bescherming. Het publiek staat gespannen te kijken terwijl de schermers wild zwaaien met hun degens.

Om vijf uur ’s ochtends vindt dan eindelijk de finale plaats. Erwins voorbereiding blijkt z’n vruchten af te hebben geworpen: zijn team wint het toernooi. De felbegeerde beker gaat ‘s ochtends met de eerste trein mee naar Eindhoven.

 

16 April 2018 | 16-4-2018, 17:06
Advertentie