Studenten

Sporter van het jaar

Winnen voor Sjoerd

Met een rake slag beslist Job van Eijk (24) de finale. Hij is de verrassende winnaar van het TAM Open 2016. Even later omhelst hij zijn uit Apeldoorn overgekomen vader. De twee kunnen hun tranen niet bedwingen. Opeens is het muisstil op het sportcomplex.
 Tekst en foto Koen Marée

Job van Eijk is genomineerd voor de titel ‘ACLO Sporter van het Jaar’, naar aanleiding van zijn uitmuntende prestaties op de tennisbaan.

Job kende een moeilijk jaar: eind april raakte zijn broertje Sjoerd vermist na een avond stappen. Zijn lichaam werd een week later gevonden in het water bij de Trompkade.

Tennis hielp hem om door een moeilijke periode heen te komen. Hij won zelfs het TAM Open, dat plaatsvond in juli 2016.

Mocht hij de prijs winnen, dan steekt hij het bijbehorende geldbedrag in een op te richten gedenkplek voor Sjoerd.

Leestijd: 5 minuten (1065 woorden)

Vader en zoon huilen om het tragische overlijden van Sjoerd, het broertje van Job, enkele maanden daarvoor. De Hanzestudent raakte april vorig jaar vermist na een avondje stappen. Zijn lichaam werd een week later teruggevonden in het water bij de Trompkade. Rond de tennisbaan weet iedereen wat voor periode de familie Van Eijk doormaakt.

Van de zege in juli terug naar zaterdag 30 april. Job wordt opgebeld door huisgenoten van zijn broertje Sjoerd. Hij is niet thuisgekomen van het stappen na het vieren van zijn 21e verjaardag. ‘Niet thuiskomen, dat kan gebeuren als student’, denkt Job in eerste instantie. Maar als hij vervolgens hoort dat alles en iedereen – ziekenhuizen en politie incluis – al gebeld zijn, schrikt hij. ‘Shit, er is wat aan de hand.’

Een week van onzekerheid volgt. ‘Ik wist voor mezelf al: als hij er zondag niet is, dan is hij er niet meer.’ Het duurt uiteindelijk tot zaterdag 7 mei voordat het lichaam van Sjoerd wordt gevonden in de gracht bij de Trompkade. ‘Dat was verschrikkelijk, heel moeilijk.’

Van blij naar verdrietig

Job, die net als zijn broertje al van jongs af aan tennist en lid is bij TAM, besluit zijn studie even stil te leggen en tijd te nemen voor zichzelf. ‘Ik ben heel veel gaan tennissen. Tijdens het sporten is er geen ruimte om ergens anders aan te denken. Als ik zou gaan studeren, zouden m’n gedachten telkens afdwalen. Op de tennisbaan staan gaf me een veilig gevoel.’

Dan is het tijd voor het TAM Open. Een prestigieus tennistoernooi dat meetelt voor de nationale ranglijst. Spelers uit het hele land reizen af naar Groningen. Traditiegetrouw maken de studenten er die week een groot feest van, maar Job benadert het toernooi serieus. Doordat hij in het ranglijsttoernooi van studententennisclub GSTC, waar hij op een wildcard meedeed, genoeg punten heeft verzameld, heeft hij zich nu direct gekwalificeerd.

Ronde na ronde overleeft hij. Het vele trainen van de weken daarvoor betaalt zich uit. In de laatste set van de finale laat Job zijn tegenstander met 6-1 kansloos. ‘Zeker in de finale was er geen ruimte voor emotie. Ik was tijdens de partij enorm geconcentreerd. Ik kan me alleen nog het laatste punt herinneren. Toen het binnen was, was ik heel even heel blij. Maar vervolgens was ik weer verdrietig. Dit soort mijlpalen wil je delen. Dan is het zo kut dat ie er niet bij is.’

Bieratleet

Inmiddels is het hem gelukt de draad op te pakken. ‘Na de zomer was ik wel even tennismoe, maar de sport heeft me er echt doorheen geholpen. Het afgelopen halfjaar heb ik stage gelopen in Utrecht en woonde ik bij mijn ouders. Het was fijn om bij elkaar te zijn en bijvoorbeeld de decembermaand met z’n drieën mee te maken. Het zijn feestdagen en je sluit een kalenderjaar af, maar de impact van zo’n gebeurtenis is groter dan een kalenderjaar. Of je het ooit afsluit? Ik denk het niet.’

Zijn unieke prestatie op het TAM Open is een van de redenen voor zijn nominatie voor ‘ACLO Sporter van het Jaar’. Voor Job, de nummer 61 van de nationale tennisranglijst, was het een enorme verrassing: ‘Ik ben de jury heel dankbaar, zeker als je kijkt naar wie nog meer genomineerd zijn. Edwin Dasselaar doet aan triatlons en Iron Mans, daar neem ik m’n hoed diep voor af. En Esmé Stollenga zag ik laatst nog tijdens het NK Schaatsen op tv in de top tien rijden op de 1000 meter.’

‘Dat zijn echte atleten’, vindt Job. Is hij er zelf dan geen? ‘Een clubgenoot omschreef het eens heel mooi: “Job, jij bent de Roger Federer onder de bieratleten.” Ik kan prima tennissen en discipline opbrengen om zes keer per week te trainen, maar het gaat uiteindelijk om gezelligheid. In de gala-avond heb ik heel veel zin, iedereen zal mooi uitgedost zijn. Hopelijk kan ik Esmé en Edwin dan ook nog even spreken.’

‘Aan de prijs zit geloof ik ook een geldbedrag verbonden. Vorige week zijn mijn ouders en ik bij de burgemeester langs geweest en daar hebben we een social sofa, een mozaïeken bank, aangeboden aan de stad, ter herinnering aan Sjoerd. Als ik de prijs win, gaat het geld in dat project. De gemeente gaat kijken of er plek is rond de Trompkade. Het ontwerp voor het bankje? Sjoerd wist ontzettend veel van basketbal en hield een eigen blog bij. Het wordt sowieso iets met een basketballer.’

 

ACLO-Sportprijsverkiezing 2017

Elk jaar nomineert de ACLO drie sport(st)ers, drie teams en drie trainers/coaches voor de sportprijsverkiezing. De prijzen worden uitgereikt op een gala-avond, die dit jaar op 17 februari plaatsvindt in Huize Maas. Een overzicht van de genomineerden.

Sport(st)er van het Jaar

Naast Job van Eijk dingen ook Edwin Dasselaar en Esmé Stollenga mee naar de titel. Triatleet Dasselaar komt uit voor Tritanium en is actief in de Eerste Divisie triatlon. Op 31 juli voltooide hij zijn eerste Iron Man, die bestaat uit bijna vier kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en het lopen van een marathon, in een tijd van 10:25:30. Stollenga haakte na jaren van fysiek ongemak en een flinke rugoperatie aan bij de Nederlandse schaatstop. De sprintster verpulverde onlangs nog haar persoonlijke records op de 500 en 1000 meter.

Sportteam van het Jaar

De Gyas vrouwen vier zonder won brons op het WK onder de 23. Net als de nummer één en twee roeiden de dames onder het oude wereldrecord. Daarnaast werden ze Nederlands kampioen onder de 23 jaar. De volleybalsters van Veracles bereikten de kwartfinale van de nationale beker en kroonden zich tot kampioen in de Eerste Divisie, zonder ook maar één thuiswedstrijd te verliezen. De dames van basketbalclub De Groene Uilen werden voor het tweede jaar op rij studentenkampioen en namen deel aan het Europees studentenkampioenschap.

ACLO-coach/trainer van het Jaar

Vanwege haar prestaties als coach van onder andere de prijswinnende Gyas-dames won Emma Corbijn van Willenswaard al de titel ‘Gyas coach van het jaar’. Nu gaat ze op voor een nog hoger podium. De concurrentie komt van fitnessinstructrice Mayke Bosman, die met haar enthousiasme en fanatisme elke ACLO-sporter in haar les tot het uiterste laat gaan. Kaj Reker, de derde genomineerde, is de succescoach van de dames van De Groene Uilen. Het team werd vorig jaar kampioen in de promotiedivisie en prolongeerde de nationale studententitel.

English