Studenten
Foto Sweethart 陆初雪. Deze vrouwen komen niet in het verhaal voor.

Lesbische student Fei vluchtte naar Groningen

‘Ik verliet China om mezelf te kunnen zijn'

Fei Hong verhuisde naar Groningen om te ontsnappen aan de Chinese onderdrukking van LHBT’ers. Maar haar nieuwe leven heeft wel een prijs. ‘Mijn moeder heeft moeten accepteren dat we ons hele leven van elkaar gescheiden zullen zijn.’


Candela Martínez

Door Candela Martínez

3 februari om 10:55 uur.
Laatst gewijzigd op 3 februari 2020
om 12:11 uur.
Candela Martínez

By Candela Martínez

februari 3 at 10:55 AM.
Last modified on februari 3, 2020
at 12:11 PM.
Candela Martínez

Candela Martínez

Studentredacteur
Volledig bio
Student editor
Full bio

Het was een warme zomerdag, en de moeder van Fei Hong zou laat thuiskomen. De opstandige tiener Fei, die voor niemand bang was, nodigde haar vriendin uit om langs te komen. Middenin een zoen liep haar moeder de kamer binnen, en het leven van Fei was nooit meer hetzelfde.

Fei Hong is een pseudoniem. De Chinese student wil niet dat iemand in haar thuisland weet wie ze is en dat ze nu in Groningen woont. Behalve haar moeder weet niemand in haar familie dat ze lesbisch is.

Toen haar moeder erachter kwam, huilde ze wekenlang. Ze dacht dat ze een afwijkend kind had opgevoed en smeekte Fei om naar het ziekenhuis te gaan, zodat ze haar daar konden genezen van haar ziekte.

Fei weigerde. 

Ze wist van jongs af aan al dat ze op meisjes viel, maar omdat ze zich schaamde probeerde ze haar gevoelens weg te drukken. Toen ze verliefd werd op haar beste vriendin moest ze de waarheid onder ogen zien. ‘Ze had van die hele dikke lippenbalsem op, en als grapje kuste ze me om die op mijn gezicht uit te smeren. Ik had echt zoiets van: oh mijn god!’

Verboden onderwerp

In China is discriminatie jegens homoseksuelen diepgeworteld. Fei herinnert zich dat in 2009 bepaalde onderwerpen en woorden verboden waren op Weibo, de Chinese versie van Twitter. ‘Niet alleen dingen die met geweld en pornografie te maken hadden, maar ook alles wat met LHBT+ te maken had. De regering zei dus gewoon dat homoseksualiteit tot dezelfde categorie behoorde als drugs en misdaad.’

De regering vergeleek homoseksualiteit met drugs en misdaad

Zo was het niet altijd in China. Ten tijde van de Olympische Spelen in Beijing in 2008 spraken mensen openlijk over LHBT-gerelateerde onderwerpen, zegt Fei. Er waren openbare debatten op televisie, en op de radio en in kranten ging het over aids en het homohuwelijk. ‘Maar dat is helemaal veranderd. Als je nu in China naar informatie zoekt over homoseksualiteit, is een advertentie over hoe je dat kunt genezen waarschijnlijk het eerste wat je te zien krijgt.’ 

Op school roddelden mensen over haar. ‘Ze vervloekten me omdat ik homo was’, zegt ze. Toen ze na haar slagen aan het werk ging werd het niet veel beter. Ze moest haar seksualiteit geheim houden. ‘Het meisje dat vóór mij deze baan had was ontslagen omdat ze lesbisch was. Het bedrijf was niet eens Chinees, maar Europees. De mensen aan de top waren wel Chinees, vandaar.’

Vriendin

Er zat wel één voordeel aan haar baan: ze ontmoette er haar vriendin. Maar zelfs verliefd worden was gevaarlijk. Ze was bang dat het meisje haar aan zou geven bij haar baas en dat ze ontslagen zou worden. Ze moest er dus achter zien te komen of haar crush ook op vrouwen viel zonder argwaan te wekken. Ze liet hints vallen en stelde vragen en kwam er op die manier achter dat dit meisje in ieder geval niet tégen homoseksualiteit was. ‘Ik kon er dus wat opener over zijn, maar ik bleef raden.’

Omdat ze samen wilden zijn, besloten de twee vrouwen naar Groningen te verhuizen om daar hun studie voort te zetten en vrij te kunnen leven. De moeder van Fei draaide uiteindelijk bij en steunde haar. Ze zei tegen Fei dat ze nooit naar China terug moest komen, omdat ze wist dat haar dochter daar nooit haar leven ten volle zou kunnen leiden. ‘Maar zij zal nooit hierheen komen, en ze heeft geaccepteerd dat we de rest van ons leven van elkaar gescheiden zullen zijn.’

Onverschillig

Fei ging ervan uit dat Nederlanders heel open waren over homoseksualiteit. ‘Maar ze zijn gewoon onverschillig: homo of lesbisch zijn stelt niets voor, het kan niemand wat schelen’, zegt ze, lachend. ‘Het is nog beter dan ik me had voorgesteld!’

Het is in Nederland nog beter dan ik me had voorgesteld

Ze ging er ook van uit dat ze homostelletjes op straat zou zien kussen, en dat ze allemaal hand in hand liepen, net zoals in de film. Maar ze realiseerde zich dat, ongeacht hun seksuele geaardheid, Nederlanders dat sowieso niet doen. ‘Ze hebben zoiets van, doe dat maar thuis. Het kan ze niet schelen, ze hebben er geen mening over’, zegt ze. ‘Ze maken er zelfs grapjes over.’

Door haar huisarts kreeg ze een keer een medicijn voorgeschreven dat het effect van de anti-conceptiepil kon onderdrukken. ‘Ik word niet zwanger, ik ben lesbisch’, zei ze tegen de dokter, die antwoordde met een grapje: ‘Je weet maar nooit!’ Fei glimlacht. ‘Dat vond ik ontzettend grappig en shockerend.’

Onveilig

Ze heeft besloten voor altijd in Nederland te blijven en nooit meer terug te gaan naar China, maar dat betekent niet dat haar problemen voorbij zijn. Ze kan het bijvoorbeeld niet over haar vriendin hebben als ze met haar moeder belt. ‘Dat is niet veilig, want het zou opgenomen kunnen worden.’

Ze moet ook oppassen met wie ze omgaat in Groningen en wat ze mensen over zichzelf vertelt. ‘Iemand zou me kunnen aangeven bij de Chinese ambassade, en dan verzinnen ze zo een reden om me op te pakken. Dan krijg ik een waarschuwing of word ik in de gevangenis gestopt en dan kan ik nooit meer weg.’

Iemand zou me kunnen aangeven bij de Chinese ambassade

Ze is niet alleen een doelwit omdat ze lesbisch is, maar ook omdat ze er openlijk over praat. ‘In China leiden mensen zoals ik een schaduwbestaan’, zegt ze. Het komt voor dat een man en een vrouw met elkaar trouwen terwijl ze in werkelijkheid een homoseksuele relatie hebben met de mensen van een ander nepstel. ‘Dan gaan ze naast elkaar wonen, en als hun ouders op bezoek komen ruilen ze gewoon.’

Identiteitscrisis

Ze is nu gelukkig met haar leven, maar desondanks had Fei recent nog een identiteitscrisis. ‘Ik hoor niet bij de andere Chinese studenten in Groningen, maar ik ben duidelijk ook geen Nederlander.’ Ze hoopt dat dit uiteindelijk anders wordt. Zij en haar vriendin willen hier blijven wonen. Fei wil beter Nederlands leren, haar studie afmaken en werk vinden.

Ze voelt zich soms wel schuldig dat ze haar oude leven achter zich heeft gelaten. ‘Mijn moeder moest er vroeger wel vaak om huilen dat ze een niet-Chinees kind had, want als Chinees moet je vaderlandslievend zijn en dus van de Chinese regering houden.’ Maar het enige wat Fei wil is een leven waar ze zich niet hoeft te verstoppen of te liegen over wie ze is.

Haar moeder vertelt graag over de moeilijke dingen waar zij zelf mee te maken heeft gehad, zoals een tekort aan voedsel. ‘Waar zeur je nou over, zegt ze dan.’ Maar Fei is nog steeds opstandig. ‘Ik moest mijn land verlaten om mezelf te kunnen zijn. Daar mag ik best over zeuren, vind ik.’

English