Lustrumviering legde tekortkomingen RUG bloot

Gerard Joling was een van de artiesten die vorig jaar optrad tijdens de lustrumviering.

Opinie: Manuel Reyes

Lustrumviering legde tekortkomingen RUG bloot

Het lustrumfeest met als thema inclusiviteit had beter een minder beladen onderwerp kunnen hebben, oordeelde een evaluatiecommissie. Daar is Manuel Reyes, fractievoorzitter van DAG in de universiteitsraad en daarvoor lid van het lustrumteam, het niet mee eens.
Door Manuel Reyes
30 maart om 14:57 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:19 uur.
maart 30 at 14:57 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:19 PM.

Het evaluatierapport over het lustrum (zie Evaluatie lustrum: volgende keer graag geen beladen thema) wijst er terecht op dat de universiteit het beladen onderwerp niet goed aan kon. Maar dat betekent niet dat we het niet weer zouden moeten proberen.

Het leidde misschien eerder tot protest dan tot feestvieren, maar is dat nou echt zo erg? We zouden in deze politiek zware tijden onze angsten niet moeten wegfeesten, maar juist een duidelijke positie moeten innemen. Met het lustrum waaide er een frisse wind van inclusiviteit door dit eeuwenoude instituut.

Als ik terugdenk aan mijn werk voor het team, moet ik toegeven dat mijn enthousiasme en dat van mijn medestudenten werd aangewakkerd door activisme. Niet omdat we een politieke agenda hadden, maar omdat we het idee hadden dat de mogelijkheden eindeloos waren.

We maakten afspraken met cateraars om ervoor te zorgen dat onze CO2-voetafdruk zo klein mogelijk was, overlegden met leveranciers over ethische werkomstandigheden (Vanhulley, een bedrijf dat kleding uit gerecyclede stoffen maakt en de vrouwen die voor ze werken een opleiding biedt, maakte de goodiebags voor het lustrum), en we praatten met experts over de toegankelijkheid van onze gebouwen. We probeerden in hoog tempo verandering aan te brengen in een instelling die helaas zelf vaak erg traag is.

Het onderwerp was waarschijnlijk zo controversieel, omdat het al veel eerder besproken had moeten worden. Toegankelijkheid, gelijkheid, inclusiviteit: daarover hadden we het tien jaar geleden al. De verschrikkelijke ontoegankelijkheid van het Academiegebouw en het grote gebrek aan vrouwelijke hoogleraren hadden beiden jaren geleden al opgelost moeten worden.

We probeerden in hoog tempo verandering aan te brengen in een instelling die helaas zelf vaak erg traag is

Voor het lustrum werkten wij samen met particuliere organisaties en we kwamen erachter dat ze niet alleen graag wilden weten hoe ze zo inclusief mogelijk konden zijn, maar ook dat ze ons ver voor waren. De lustrumviering legde dus eerder de vele tekortkomingen van onze universiteit bloot.

Wat ook naar voren kwam, was hoe erg het schort aan de interne communicatievoering bij de RUG. Er werd vaak gepraat over het gebrek aan zichtbaarheid en communicatie tussen de verschillende afdelingen die allemaal zelf bezig waren met inclusiviteit.

Zo klaagde Human Resources (HR) bijvoorbeeld over het feit dat we ze niet eerder benaderd hadden, terwijl andere afdelingen niet eens wisten dat HR zich überhaupt met inclusiviteit bezighield. Het legde een inefficiëntie bloot, die overigens niet te wijten is aan onze gedecentraliseerde universiteit; het was gewoon slecht gecoördineerd.

Een belangrijk aspect dat in het rapport over het hoofd wordt gezien, is hoe succesvol het lustrum was in academisch opzicht. De sprekers op het congres waren stuk voor stuk grote namen uit het vakgebied: Glenn Adams, Philomena Essed en Kimberlé Crenshaw.

Kimberlé Crenshaw! Zij gaf een belangrijke speech waarin ze de term ‘intersectionaliteit’ introduceerde (ook wel ‘kruispuntdenken’ genoemd). In de sociale en geesteswetenschappen wordt de term gebruikt om de diverse – overlappende – mechanismes van uitsluiting te bestuderen. Het rapport zegt er niets over, maar het was een enorm succes dat we zo’n belangrijke wetenschapper konden boeken voor onze keynote.

HR klaagde dat ze niet was benaderd, terwijl anderen niet eens wisten dat ze zich met inclusiviteit bezighield

Het lustrum en het bijbehorende thema toonden de potentie van onze universiteit als een instituut dat vecht voor verandering. Veel van de onderzoekers die meededen aan het congres vertelden hoe uitsluiting en benadeling te werk gaat, zowel binnen als buiten de RUG.

In de panelgesprekken kwam men tot praktische oplossingen om inclusiviteit te verbeteren en dingen te veranderen. Er gingen stemmen op die normaliter niet vaak gehoord werden. Zelfs UKrant publiceerde artikelen over meningen waar de universiteit zelf nauwelijks naar luistert.

Het lustrumthema was een goed idee, juist omdat het gewaagd en progressief was. We zouden ons niet moeten schamen voor dit thema of terugdeinzen voor controverse, maar de onverschrokkenheid moeten omarmen. We zouden moediger moeten zijn.

Manuel Reyes maakte deel uit van het lustrumteam. Naar aanleiding van zijn ervaringen daar sloot hij zich aan bij studentenpartij DAG, waarvoor hij dit academisch jaar in de universiteitsraad zit.

English