Kleine dingen

Foto Reyer Boxem

Kleine dingen

Zeker in tijden van crisis moet je je zinnen verzetten, weet student-columnist Laura Mijnders. Dus sloot ze zich aan bij de Faceboekgroep ‘Planten en stekjes ruil community Groningen’.
Door Laura Mijnders
3 februari om 9:00 uur.
Laatst gewijzigd op 3 februari 2021
om 19:17 uur.
februari 3 at 9:00 AM.
Last modified on februari 3, 2021
at 19:17 PM.

‘Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd’.

Het is het eerste gezegde dat ik mijn ouders hardop tegen elkaar hoorde zeggen. Toen ik destijds vroeg wat ze ermee bedoelden, zeiden ze: ‘Je moet de kleine dingen in het leven liefhebben. Vergeet niet dat juist de vanzelfsprekende dingen ertoe doen.’

Ik nam die uitspraak als autist natuurlijk heel letterlijk en begon als zesjarige meteen iedereen in mijn directe omgeving voor alles te bedanken.

‘Bedankt voor de les vandaag, bedankt voor de kroket bij de lunch, bedankt voor het kassameisje dat de boodschappen scant.’ Als ik voor moest gaan in gebed, duurde het soms twintig minuten voordat ik klaar was met God bedanken voor alle kleine dingen in het leven.

Mijn ouders ondergingen het glimlachend. Mijn broertje schopte.

Maar soms moeten dingen er gewoon even niet toe doen. De wetenschap dat bepaalde zaken toch wel doorgaan, het wel weer goed komt, dat houdt je scherp en stelt je in staat onderscheid te maken tussen dat wat er op dit moment echt toe doet en wat niet.

Vanavond open ik de wijn en fluister ik het stekje lieve woordjes toe

Nu de focus in het nieuws en overal om mij heen continu op het coronavirus ligt, train ik mijzelf om dat onderwerp een minder belangrijke rol in mijn leven te laten spelen.

Dat lukt aardig. Toen ik mij aansloot bij ‘Planten en stekjes ruil community Groningen’ op Facebook, ontwaakte er een vlammetje in mij – een vlammetje dat er alleen is als ik enthousiast raak over dingen die ertoe doen zonder dat ik wist dat ze er voor mij toe doen.

Ik schafte een te duur boekje aan via Amazon – dat de Action dicht is, is een groot gemis – en begon informatie over mijn eigen planten in dat boekje op te schrijven en te tekenen. Ik kijk hoe de tuinkers opkomt, de Thaise basilicum groeit en hoe mijn orchidee telkens weer sterft.

En vandaag viel het eerste stekje van iemand uit Limburg op mijn mat. Ik kan mijn geluk niet op. Vanavond open ik de wijn en fluister ik het stekje lieve woordjes toe.

Kleine dingen; een motto, een overlevingsstrategie.