Druk

Foto Reyer Boxem

Druk

Het studentenleven zit vol verplichtingen, heeft student-columnist Bauke van der Kooij gemerkt: academische én sociale. ‘Het is makkelijk om het gevoel te krijgen dat je het niet goed genoeg doet.’
Door Bauke van der Kooij
9 september om 9:12 uur.
september 9 at 9:12 AM.

Papi, papi papi, doe ik het goed? Het zijn de woorden die ik de afgelopen jaren vaak genoeg heb gehoord tijdens een avond in de stad. Als ik dan een paar uur later in bed lig, echoën die laatste vier woorden vaak nog na: doe ik het goed?

Want na een avondje in de stad volgen er al snel weer verplichtingen, en moet er gepresteerd worden. ’s Morgens hoor- en werkcolleges en in de middag essays schrijven en opdrachten maken. En als de academische verplichtingen voorbij zijn, is het niet afgelopen, want aan het studentenleven kleven nog minstens zo veel sociale verplichtingen. Maandag eten met je commissie, dinsdag huisavond, en dan zijn er ook nog verplichtingen als disputen en jaarclubs.

Uiteraard mogen je vrienden van binnen en buiten je studie niet ontbreken en moet er ook tijd vrij gemaakt worden om de bij deze gezelligheid vergaarde studentenkilo’s weer weg te sporten bij één van de sportverenigingen van de ACLO.

Daarnaast hebben veel studenten er ook nog een baantje bij – wie leuke dingen wil doen en over zes jaar niet een halve ton in de schuld wil zitten, zal in de toch al gevulde agenda ook nog tijd moeten maken voor een uurtje of tien aan werk.

Eten in je eentje voelt bijna als een nederlaag

Natuurlijk is het studentenleven gezellig en leuk. Maar gevoed door de welbekende fear of missing out in je sociale kring en de prestatiedruk om het liefst na vier jaar met een bomvol cv de arbeidsmarkt te betreden, kan het studentenleven ook erg stressvol zijn.

Eten in je eentje voelt bijna als een nederlaag, terwijl even geen mensen om je heen hebben soms helemaal niet zo verkeerd is. Eén bachelor en één master is eigenlijk niet genoeg voor op de arbeidsmarkt, en dus dienen er meer opleidingen, commissies en baantjes bij te komen om het cv te spekken.

De vraag ‘doe ik het goed’ kan leiden tot onzekerheid, zeker als je (vooral op social media) ziet dat iedereen om je heen het wel goed lijkt te doen. Het is makkelijk om het gevoel te krijgen dat je het niet goed genoeg doet, terwijl soms juist geldt dat less eigenlijk more is: even een avondje voor jezelf niks doen is heel gezond.

Wat dat betreft biedt het coronavirus ook voordelen: de kans dat het komende jaar de woorden ‘doe ik het goed’ ’s nachts om een uur of vier nog nagalmen en mij uit mijn slaap houden, is gelukkig niet zo groot.