De gevreesde 30

Foto Reyer Boxem

De gevreesde 30

Student-columnist Laura Mijnders is 30 jaar geworden en nu denkt ze dat ze alles in een keer goed moet doen en geen fouten meer mag maken.
Door Laura Mijnders
20 januari om 10:06 uur.
Laatst gewijzigd op 20 januari 2021
om 10:48 uur.
januari 20 at 10:06 AM.
Last modified on januari 20, 2021
at 10:48 AM.

Het begon zo: vanwege een chronisch gebrek aan moed om thuis te sporten, hebben een vriendin en ik afgesproken om elke maandagavond een stuk te wandelen door het dorp.

Vandaag slenteren we diep weggedoken in onze jassen door de straten. Hoewel het woord ‘miezeren’ impliceert dat het niet zo hard regent, word je er op de een of andere manier toch altijd weer zeiknat van. Verdomme.

‘Morgen word je 30 toch?’

Ik knik. ‘Ik vind het vreselijk.’

‘Wat vind je er nu zo vreselijk aan? Het is maar een getal.’

Ik denk ineens terug aan een film die ik gisteren zag. Het voelde alsof de hoofdrolspeelster tegen mij sprak, toen ze zei dat je vanaf het moment dat je geboren wordt, begint met sterven.

‘Het is meer dat ik het gevoel heb dat ik nu geen fouten meer mag maken.’

‘Hoezo?’

Als tiener of twintiger voelt het alsof je nog het recht hebt om fouten te maken

‘Als tiener of twintiger voelt het alsof je nog het recht hebt om fouten te maken. Je mag dronken worden en de boel onderkotsen. Het voelt alsof ik vanaf nu alles in een keer goed moet doen.’

‘Maar het verandert helemaal niets’, zegt mijn vriendin.

‘Het voelt gewoon alsof… Alsof ik mijn leven nu wel voor elkaar zou moeten hebben. Maar hier ben ik dan: een 30-jarige student die voltijd studeert en er fiks voor leent.’

Hoewel we steeds hetzelfde rondje lopen, zien we telkens weer nieuwe dingen. Opvallend veel mensen hebben hun gordijnen openhangen. Hun wereld speelt zich – net als die van ons tegenwoordig – veelal af achter vensters.

Mijn vriendin wijst naar een paar huizen. ‘Kijk, in dat huis zitten ze zwijgend tegenover elkaar achter de laptop. En daar, in dat huis zitten ze met hun mobieltjes op hun bank terwijl ze televisie kijken. Scherm na scherm na scherm. Zolang je niet zo wordt en jezelf blijft uitdagen, komt het wel goed.’

Eenmaal thuis besluit ik dat ik vanaf 29 gewoon niet meer verder ga tellen. En een shout-out naar alle studenten die 30 worden of zijn: het komt wel goed, zolang je af en toe je hoofd maar van het scherm wegdraait en de wereld inkijkt.