Genderneutraal

Foto Reyer Boxem

Genderneutraal

Columnist Gerrit Breeuwsma belandde op vakantie eens in de dames-wc. De kreet die toen over de camping schalde (‘Help, there is a man in the ladies!’), is hij nooit vergeten. Met een genderneutraal toilet kun je zulke ellende voorkomen. Of niet.
Door Gerrit Breeuwsma
5 februari om 9:29 uur.
Laatst gewijzigd op 6 februari 2020
om 12:19 uur.
februari 5 at 9:29 AM.
Last modified on februari 6, 2020
at 12:19 PM.

‘Help, there is a man in the ladies!’, schalde het over de camping.

Het moet in de zomer van 1980 zijn geweest. Ik was op fietsvakantie in Engeland, waar ik, ergens op een camping, mij stond op te frissen in een toiletgebouw. Het was vroeg in de ochtend en iedereen leek nog te slapen, totdat de deur van het gebouwtje open ging en er een dame naar binnen wilde, mij zag en even versteende, waarna ze resoluut weer vertrok. En toen schalde het dus over de camping: ‘Help, there is a man in the ladies!’

Me nog niet bewust van wat ik had aangericht, maakte ik af waarmee ik bezig was. Toen ik echter het toiletgebouwtje uitging (inderdaad voor dames bestemd, zag ik nu), was het alsof ik in een andere wereld kwam. De camping leek in rep en roer.

Engeland vond ik een mooi land om te fietsen. Sommige campings hadden echter iets waar ik in retrospectief best de charme van in kan zien, maar waar je verder niet dood gevonden zou willen worden (of misschien leende het zich daar juist wel voor). Volstrekt de schoonheid van het omringende landschap negerend, stonden de caravans er, dicht op elkaar, in slagorde opgesteld, elke vorm van romantiek in de kiem smorend.

De tijdelijke bewoners leken zo uit de serie Coronation Street te komen. Hangbuikmannen in shirts van hun favoriete voetbalclub, luierend, met altijd een blikje bier in de buurt; vrouwen die tot in de namiddag rondliepen op roze pantoffels, gehuld in dusters en met krulspelden in, totdat ze zich ’s avonds met twijfelachtig succes opdirkten om naar de campingpub te gaan, waar ze tot in de late avond sentimentele liedjes zongen. En dat allemaal onder een walm van fish and chips.

Terwijl ik terug liep naar mijn tentje, hoorde ik links en rechts sissen: ‘That’s the man!’ Er werd nadrukkelijk naar mij gewezen. Een tikje onaangenaam en ik wist dat mijn voornemen om die ochtend vroeg te vertrekken een wijs besluit was geweest.

Ik hoop dat er nog een paar herentoiletten overblijven voor ouderwetse mannen zoals ik

De rest van de vakantie, of eigenlijk, de rest van mijn leven, waakte ik er voor om me nooit meer te vergissen in de toiletten voor heren en dames. Het is een kleine moeite en je kunt er zoveel leed mee voorkomen.

Dit probleem zal echter tot het verleden behoren als we het hele onderscheid tussen mannen en vrouwen opheffen en genderneutrale wc-blokken in gaan voeren. Aan de Universiteit Utrecht zijn ze er al mee begonnen en aangezien Nederlandse universiteiten als de dood zijn om achter te blijven bij de concurrentie, zal het wel niet lang duren of ze gaan het in Groningen ook overwegen.

Met de toenemende informalisering tussen de seksen en het grote gelijkmaken op allerlei terreinen, kan het niet anders of de toekomst zal wel genderneutraal zijn. Niettemin hoop ik dat er nog een paar herentoiletten overblijven voor ouderwetse mannen zoals ik.

De schrik zit er bij mij nog steeds in.

Een tijdje geleden was ik spreker voor een publiek dat in het basisonderwijs werkzaam was. Er waren bijna 700 congresbezoekers, voornamelijk vrouwen, want mannen zijn nu eenmaal schaars in het basisonderwijs.

Toen ik in de pauze voorafgaand aan mijn lezing nog snel even naar de heren-wc wilde (toch een beetje zenuwachtig geworden), bleek die geconfisqueerd te zijn door de dames. Ik opende de deur, maar versteende op de drempel en ben vervolgens resoluut weer vertrokken.

Ik besefte meteen dat het voor mij niet ‘the place to pee’ was en verkoos een volle blaas boven het risico dat op het moment dat ik het podium betrad bijna 700 vrouwen zouden gaan roepen: ‘That’s the man!’