Studenten op straat na brand: ‘Overal was rook’

Een brand op de hoek van de Parkweg en het Hoornsediep heeft forse schade veroorzaakt. Studenten die in het pand boven de brand wonen, hebben geen idee of ze nog naar huis kunnen.
Door Edward Szekeres / Foto en video Diego Ortiz Garcia

De brand ontstond om een uur of acht bij Niko’s Corner, een bezorg- en afhaalrestaurant. Tot nu toe zijn er geen slachtoffers gemeld en het is ook nog niet bekend hoe de brand is ontstaan. De woningen rondom het restaurant zijn behoorlijk beschadigd door de rook. Huurders, onder wie ook een groep studenten, moesten worden geëvacueerd.

De brandweer had het vuur na een klein half uur onder controle. Brandweerlieden moesten de deuren en ramen van het restaurant openbreken om bij het vuur te komen en de rook te laten ontsnappen. De bezorgscooters die in Niko’s geparkeerd stonden zijn vernield door de brand, net als de meeste keukenapparatuur.

 

‘De geur is het ergste’

‘We werden vanmorgen wakker en hoorden het brandalarm afgaan. Eerst dachten we dat het niks was, maar toen deden we de deur open. Overal was rook.’ Zo beschrijft RUG-studente Fenna, nog steeds in shock, haar ochtend.

Fenna woont vlak boven het restaurant. Zij en haar huisgenoot begonnen te schreeuwen om iedereen wakker te krijgen, en duidelijk te maken dat het dit keer dus géén vals alarm was. ‘Toen belden we de politie, maar die bleek al onderweg te zijn. Ze zeiden dat we naar buiten moesten gaan, dus dat deden we.’

Vroeg in de middag mocht een aantal buurtbewoners alweer naar huis, maar de studenten hadden minder geluk. Volgens de hulpverleners was hun huis onbewoonbaar door de water- en elektriciteitsschade. De muren zijn doorweekt met bluswater, gas en stroom zijn afgesloten. ‘Maar de geur is nog het ergste’, zegt Fenna over de penetrante rooklucht die het zelfs uren na de brand haast onmogelijk maakt om in het huis te zijn.

Geen vervangende woonruimte

De studenten moesten zo snel mogelijk het huis uit. Ze zijn inmiddels allemaal vertrokken en weten niet wanneer ze kunnen terugkeren. ‘We moeten bij vrienden logeren, en we weten niet voor hoe lang’, zegt Fenna.

Het pand waar de studenten wonen is van Wim de Vries, één van de grootste particuliere vastgoedeigenaren van de stad. ‘Hij heeft op dit moment geen vervangende woonruimte beschikbaar’, vertelt één van zijn medewerkers.

Vervangende woonruimte

Als een huurhuis wordt getroffen door brand, regelt de verhuurder meestal een vorm van vervangende woonruimte of bijvoorbeeld een hotelovernachting. Maar dat is geen wettelijke verplichting; een verhuurder hoeft geen vervangende woonruimte aan te bieden, ook niet als de woning door de schade (tijdelijk) niet bewoonbaar is.

Ze kwam rond 1 uur ‘s middags het pand bekijken, ongeveer vijf uur na de brand. ‘Ik weet er verder ook weinig over, ik zie dit nu net voor het eerst’, zegt ze voordat ze het zwartgeblakerde, stinkende appartement in gaat.

De Brandweer Groningen laat weten dat Stichting Salvage, een hulporganisatie die slachtoffers van brand ondersteunt, op de hoogte gesteld is en kan helpen bij het afhandelen van de schade.

Lagere huur voor student Yoeri na rechtszaak tegen huisbaas

Weet je Yoeri Delfstra nog, de rechtenstudent die zijn huisbaas voor de rechter sleepte omdat die teveel huur vroeg? Yoeri heeft de zaak gewonnen – althans voor een deel. Zijn huur gaat omlaag, en de huisbaas moet zijn geld teruggeven.
Door Jacob Thorburn

Dat er een schrijnend tekort is aan studentenhuisvesting in Groningen, is genoegzaam bekend. ‘Helemaal verrot’, zo noemt Yoeri de kamermarkt zelf. Dat drijft studenten soms tot wanhoop. Zo ging Yoeri begin 2018 akkoord met een huurprijs van 735 euro per maand voor een studio aan de Sledemennerstraat.

Twijfels over het energielabel

In februari 2018 begon de onenigheid. Yoeri had zijn twijfels over het energielabel van zijn studio – A, volgens de huisbaas. Maar in overheidsdocumenten vond Yoeri een veel lager energielabel, F, wat betekende dat hij niet meer dan 570 euro per maand aan huur zou moeten betalen.

Yoeri informeerde bij EPA Keuringen, het bedrijf dat zijn studio gekeurd zou hebben op energiezuinigheid. De afmetingen van zijn kamer en het aantal zonnepanelen op het dak bleken verkeerd in het rapport van EPA Keuringen te staan. En er zou een inspecteur geweest zijn, maar daar had geen van de andere huurders van het gebouw iets van meegekregen.

In 2014 had Yoeri al eens eerder een huurconflict gewonnen in Leeuwarden. Dus durfde hij het ook wel aan om een zaak aan te spannen tegen zijn huidige huisbaas Erwin Vos.

Leren in de praktijk

Yoeri gaf een heel nieuwe betekenis aan leren in de praktijk; hij verdedigde zijn zaak zelf tegenover de huurcommissie. Daar ging de nodige zelfstudie aan vooraf, want huurrecht had hij in zijn opleiding nooit echt gehad.

Artikel 8a van het Besluit huurprijzen woonruimte (BHW) uit 1979 gaat over gebouwen die beschermd stads- of dorpsgezicht vormen. Als bepaalde criteria op een pand van toepassing zijn – zoals op Yoeri’s huis – kan de maximale huurprijs met 15 procent worden verhoogd.

Hij eiste dat zijn huurprijs verlaagd zou worden naar 570 euro per maand, dat de maximale huurprijs van zijn kamer niet zou worden verhoogd met 15 procent op grond van het Besluit huurprijzen woonruimte, dat Vos hem zou compenseren voor de te veel betaalde huur én alle onkosten voor de rechtszaak zou dragen.

De huurcommissie vond dat er niet genoeg reden was om het energielabel in twijfel te trekken. De documenten waarop Yoeri zich baseerde waren al een paar jaar oud; daarom vormden ze geen hard bewijs voor label F.

Nieuwe keuring

Daarop besloot Yoeri de zaak aan de rechtbank voor te leggen – deze keer samen met een advocaat. Een nieuwe keuring door een ander bedrijf, Ecocert, bewees wél wat Yoeri eigenlijk al wist: zijn woning was helemaal niet energiezuinig genoeg voor label A.

Donderdag oordeelde de rechter dat Vos een te hoge huurprijs vraagt. De huur gaat omlaag en Vos moet Yoeri compenseren voor wat hij te veel betaald heeft. Vanaf nu hoeft Yoeri maandelijks nog maar 670 euro te betalen in plaats van 762 euro.

Dat is meer dan de 570 euro die hij eigenlijk eiste; de rechter vindt namelijk dat de 15 procent huurverhoging uit het BHW wél op zijn de studio van toepassing is. Daarom moet Yoeri ook bijdragen aan de proceskosten.

Juridisch advies

Hij wint dus niet op alle fronten, maar Yoeri is toch blij met het vonnis. ‘De rechter liet geen spaan heel van Vos’, jubelde hij in een groepsapp met vrienden. Zijn buren zijn van plan om Vos binnenkort ook aan te klagen, laat hij weten.

Yoeri is intussen voor zichzelf begonnen als adviseur; hij kijkt gratis de huurovereenkomsten na voor studenten die in hetzelfde schuitje zitten als hij zat.

Studeer jij geen rechten, maar heb je wel het vermoeden dat er iets niet in de haak is met je huurcontract? Je kunt dan bijvoorbeeld terecht bij het Huurteam van de Groninger Studentenbond (GSb) of juridisch adviesbureau Frently.

 

Unicum: het hele onderwijs staakt samen voor meer geld

Met een lawaaiactie en een toespraak van Jouke de Vries ging maandag de landelijke actieweek van het onderwijs van start. ‘Het onderwijs komt er bekaaid vanaf in de verdeling.’
Door Thereza Langeler

Onder donkergrijze luchten in een snijdende wind staan twee mannen flyers uit te delen. Hun mutsen en hun hesjes zijn felrood, met het logo van vakbond FNV erop. Ze negeren manmoedig de gure omstandigheden en spreken met een brede glimlach passanten aan: ‘Kom je vrijdag ook staken voor beter onderwijs?’

Deze hele week voert het hele onderwijs actie: van basis- tot beroeps- tot universitair, op initiatief van vakbonden FNV en AOb in samenwerking met de wetenschapsvakbond VAWO en protestbeweging WO in Actie. De bonden eisen meer geld vanuit Den Haag (vier miljard euro) om problemen als de werkdruk en lerarentekorten het hoofd te bieden. Maandag vond in Groningen de aftrap plaats.

Malieveld

Van de enkele tientallen mensen die daarop afkomen, is het merendeel gestoken in FNV-rood dan wel AOb-groen. ‘Dit is vooral een gelegenheid voor de actievere vrijwilligers’, verklaart Maarten Goldberg, die voor de FNV in het Lokaal Overleg van de RUG zit. ‘Verder zijn de mensen vooral aan het werk, dit is nog geen echte staking.’

Die komt er wel; vrijdag, in Den Haag, op het Malieveld. Flyeraar Jaap Bos, die technisch wetenschappelijk adviseur is bij de Faculteit Gedrags- en Maatschappijwetenschappen, kan er zelf niet bij zijn. Maandagmiddag doet hij in elk geval zijn best om zoveel mogelijk anderen enthousiast te krijgen. Lukt dat een beetje? ‘Het is eigenlijk te koud’, merkt hij op. ‘De mensen die langslopen, willen eigenlijk alleen maar zo snel mogelijk naar binnen.’

‘Goed dat u in actie komt’

Zelf willen de actievoerders dat ook wel – het begint óók nog te regenen en de felrode FNV-partytent waait haast weg – maar niet voordat de lawaaiactie geweest is. Op het carillon speelt beiaardier Auke de Boer Io Vivat, en Yesterday, en De wielen van de bus gaan rond en rond; om vijf voor twaalf wordt er met het nodige gevoel voor symboliek luid getoeterd vanuit de vakbondsbestelbus.

Even later, binnen in de Senaatszaal, prijst RUG-collegevoorzitter Jouke de Vries de verzamelde vakbondsleden en studenten. ‘Het is heel goed dat u in actie komt’, zegt hij. Hij is het roerend met de oproep voor meer investeringen eens: ‘Natuurlijk heb je het over een verdelingsvraagstuk, maar het onderwijs komt er zo nu en dan wel bekaaid vanaf in de verdeling.’

Bestuur is solidair

Het college van bestuur geeft het RUG-personeel toestemming om te gaan staken; dat wil zeggen dat medewerkers vrijdag een dag mogen missen zonder looninhouding. Het bestuur heeft zich ook in een brief solidair verklaard met de acties. Dat geldt voor het hele onderwijs, onderstreept De Vries. ‘De problemen raken de hele keten, ze kruipen vanaf het basisonderwijs op tot alle andere sectoren. Binnen die keten moeten we solidair zijn met elkaar.’

Zelf kan De Vries er vrijdag niet bij zijn; hij zou best willen, maar hij is simpelweg te druk. Maar zijn speech, afgesloten met een nadrukkelijke succeswens namens het RUG-bestuur, krijgt een dankbaar applaus van de actievoerders.

Toske Andreoli: ‘Universiteit moet sociale gemeenschap zijn’

Dat studenten worstelen met vertraging en problemen ligt niet zozeer aan hen, maar aan hun omgeving, zo concludeert RUG-student Toske Andreoli in haar masterscriptie. Ze kreeg er niet alleen een 9 voor, maar ook de LSVb Scriptieprijs.
Door Thereza Langeler

Een tablet, een gesprek met onderwijsminister Van Engelshoven, een hele lading privéberichten. Er zijn mensen die minder overhouden aan een eindscriptie voor de studie filosofie dan Toske Andreoli.

Die tablet en dat gesprek met de minister krijgt ze van de Landelijke Studentenvakbond (LSVb), die haar scriptie bekroonde met de hoger onderwijs scriptieprijs 2018. De privéberichten zijn van studenten, die zichzelf herkennen in wat Andreoli beschrijft. ‘Dat zijn soms wel echt treurige verhalen.’

‘Belangrijk onderwerp’

Andreoli’s scriptie, De mooiste tijd van je leven?, gaat over de problemen waar studenten anno nu massaal mee lijken te worstelen: stress, hoge werkdruk, onzekerheid, vermoeidheid, burnouts.

Om het tij te keren laten onderwijsinstellingen massaal psychologen, begeleiders en mindfullnesscoaches aanrukken. Maar met die benadering is iets mis, vindt Andreoli: zo leg je de verantwoordelijkheid bij de student, terwijl de cultuur op de universiteit en het beleid van de overheid óók een grote rol spelen.

Minister Ingrid van Engelshoven van Onderwijs reikte de scriptieprijs vrijdag uit. Ze roemde Andreoli’s werk als ‘een goed onderzoek over een belangrijk onderwerp’. Andreoli heeft goede hoop dat het geen complimenten voor de bühne waren, maar dat haar betoog ook echt bij de minister geland is. ‘Volgens mij neemt ze het thema sowieso wel serieus. Ze heeft bijvoorbeeld ook geprobeerd om de bsa-norm te verlagen.’

Schrijnende berichten

Als het aan Andreoli ligt, zou het bindend studieadvies helemáál de prullenbak in gaan. ‘De universiteit moet veel meer een sociale gemeenschap zijn. Dat is een beetje mijn ideaal.’

Zit een student bij een bepaalde opleiding niet op z’n plek, dan kan een docent dat persoonlijk met hem of haar bespreken. ‘Dat je er gewoon contact over hebt met elkaar, in plaats van zo’n rigoureus bindend studieadvies dat een heel jaar in iemands nek hijgt.’

Of ze verder onderzoek wil doen naar dit thema, weet Andreoli nog niet. ‘Ik heb me er al lang in verdiept. Het lijkt me het beste om nu eerst iets met deze bevindingen te doen.’

Ze geeft er bijvoorbeeld geregeld lezingen over aan universiteiten en hogescholen. En ze beantwoordt die privéberichtjes. ‘Vaak komen ze van mensen die op hun openbare pagina’s van die inspirerende dingen posten als “succes maak je zelf”. Maar mij vertellen ze dat ze het in hun studie heel zwaar gehad hebben, dat ze zich alleen voelen. Dat is wel schrijnend, ja.’

Keuzegids: RUG beste algemene uni, 13 topopleidingen

Aan het overwegen of je hier een master wilt volgen, of toch in de Randstad? Volgens de Keuzegids Masters 2019 kun je maar het beste in het hoge noorden blijven. Óf naar Maastricht gaan.
Door Thereza Langeler / Foto Elmer Spaargaren

De universiteiten van Groningen en Maastricht zijn namelijk samen de beste masterinstellingen in de categorie van de brede, algemene universiteiten: ze scoren 64 van de 100 haalbare punten. De Universiteit Utrecht (60 punten), de Vrije Universiteit (59) en de Erasmus Universiteit (56) doen het minder goed en de Universiteit van Amsterdam haalt zelfs een onvoldoende (54,5).

Ieder jaar brengt het Centrum Hoger Onderwijs Informatie (CHOI) in Leiden een Keuzegids Masters uit, een vergelijkingsgids voor studiekiezers waarin alle mogelijke informatie over Nederlandse masteropleidingen te vinden is. De opleidingen worden onderling vergeleken op basis van studentoordelen en de keuring van de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO).

Dertien keer top

Vandaag verschijnt de editie van 2019. Die bevat dus goed nieuws voor de RUG als geheel, maar een aantal opleidingen kan een extra feestje vieren. Dertien masters krijgen van het CHOI het predicaat ‘topopleiding’. Dat zijn er overigens wel minder dan vorig jaar; toen telde de RUG 17 topopleidingen. Nog eens elf masters worden in de Keuzegids beoordeeld als de beste in hun categorie.

Topmasters aan de RUG

Keuzegids

Geen topopleiding, wel de beste in hun categorie

Met een volmaakte honderd punten is de master Nanoscience niet alleen de beste masteropleiding van de RUG, maar zelfs van het hele land. Ook dat is niet nieuw: vorig jaar belandde Nanoscience ook al op nummer 1, en de opleiding is al zeven jaar lang niet uit de top 3 weg te slaan.

Internationalisering

In het algemeen ziet de redactie van de Keuzegids dat kleine opleidingen het vaak beter doen dan grote. Hoofdredacteur Bas Belleman trekt ook een opmerkelijke conclusie over de internationalisering van het hoger onderwijs: die heeft ‘spectaculair weinig effect’, schrijft hij in zijn voorwoord.

‘Tenminste, voor de kwaliteit van het onderwijs. Docenten gaan in het Engels ook niet slechter lesgeven, als je de studenten mag geloven. Het oordeel over de didactische kwaliteiten hangt niet samen met het percentage buitenlandse studenten in de zaal.’

Zelf de Keuzegids Masters 2019 bestellen? Dat kan op www.keuzegids.nl.

Melding reorganisatie KVI-CART opnieuw uitgesteld

De universiteitsraad wil nog steeds niet positief adviseren over de reorganisatie van versnellerinstituut KVI-CART. Het RUG-bestuur wacht daarom nog een maand met de melding ervan.
Door Thereza Langeler

Dinie Bouwman van de Personeelsfractie wond er geen doekjes om: óf het college van bestuur garandeert dat er geen gedwongen ontslagen vallen, óf haar fractie weigert positief te adviseren over de reorganisatie van het Kernfysisch Versneller Instituut – Centre for Advanced Radiation Technology (KVI-CART).

Die garantie kon collegevoorzitter Jouke de Vries niet geven. Een ruime meerderheid van de universiteitsraad gaf daarop aan meer informatie nodig te hebben, voor ze tot een advies kan komen.

Het werd een herhaling van zetten van de raadsvergadering in januari, toen de melding van reorganisatie ook al op de agenda stond. De raad wilde meer inzicht in de financiële situatie van KVI-CART, omdat het personeel van het instituut die zelf anders afschilderde dan het RUG-bestuur deed.

Ook was er nog te veel onduidelijk omtrent de Faculty of Science and Engineering (FSE) en het UMCG. Die willen eventueel wel mensen en materiaal uit het instituut opnemen, maar hadden daar nog niets concreets over toegezegd.

Realistisch scenario

Inmiddels heeft de raad de financiële informatie ontvangen. Het instituut zit inderdaad met rode cijfers, maar dat komt met name door investeringen die – deels op aandringen van het RUG-bestuur – vanaf 2016 zijn gedaan in de deeltjesversneller AGOR. Bovendien zou de begroting in de toekomst weer in de plus gaan lopen, constateerde Dirk-Jan Scheffers van de Personeelsfractie. ‘Dus om de bestaande financiële problemen op te lossen, lijkt reorganiseren niet echt nodig.’

Het UMCG geeft geen uitsluitsel over het overnemen van onderzoeksgroepen en de deeltjesversneller. En FSE kan de groep astrofysica overnemen, maar wil dat niet beloven voor de groep kernfysica. Voor de personeelsgeleding en de meeste studenten in de raad – alleen De Vrije Student staat wel positief tegenover een reorganisatie – betekent dat te veel onduidelijkheid. Ze willen een onderzoeksrapport van het UMCG afwachten en ‘een realistisch scenario voor waar we naartoe gaan’, aldus Bouwman.

Catch-22

Vicevoorzitter Jan de Jeu van het college van bestuur noemt de huidige situatie ‘een beetje catch-22’. De u-raad wil niet positief adviseren over de melding van reorganisatie voor ze nadere informatie krijgen, maar die informatie kan het bestuur volgens De Jeu pas gaan vergaren nadat het reorganisatieproces in gang gezet is.

Om de toekomst van KVI-CART verder te kunnen onderzoeken, wil het college van bestuur de melding het liefst zo snel mogelijk goedgekeurd krijgen. Door dat te blijven weigeren, gaat de raad ‘op de stoel van het bestuur zitten’, vindt collegevoorzitter De Vries. ‘Natuurlijk moet de universiteitsraad ons controleren, maar niet zelf besturen.’

‘Geen geld verkwanseld’

‘We verschillen hier duidelijk over van mening’, reageerde Bouwman. ‘Wij vinden de situatie gewoon niet voldoende dwingend om af te wijken van de beloften die in het strategisch plan van 2016 aan KVI-CART zijn gedaan. Er wordt geen geld verkwanseld, maar er wordt goed werk gedaan.’

Volgende maand, als de u-raad het rapport van het UMCG heeft kunnen lezen, staat de melding van reorganisatie opnieuw op de agenda.

RUG betreurt bomenkap ook, maar kon niet anders

Het verdwijnen van vijf grote kastanjebomen bij het Harmoniegebouw maakt veel los op de universiteit. De RUG had geen keuze, legt ze uit: de bomen waren ziek en daardoor gevaarlijk.
Door Thereza Langeler

De kastanjebomen waren tussen de 60 en de 80 jaar oud. Op zaterdag 23 februari zijn ze gekapt. Ze werden onmiddellijk gemist.

Universitair docent Kristin McGee, voorzitter van actiegroep De Bomenridders, schreef in een opiniestuk voor UKrant hoe zorgelijk ze het verdwijnen van de bomen vindt. Op sociale media kreeg ze veel bijval: een lezer noemde de kap ‘hartstikke zonde en onnodig’. ‘Er worden veel te veel bomen gekapt zonder goede reden’, vond een ander.

‘Wij vinden het óók erg jammer’, zegt universiteitswoordvoerder Jorien Bakker. ‘Maar de bomen moesten wel gekapt worden.’ Ze waren zwaar aangetast door onder andere de kastanjeziekte, een infectie waardoor kastanjebomen bruine vlekken op de bast krijgen, en uiteindelijk rotten en afsterven.

Hortustuin

Door die rot worden bomen zwak, waardoor er bij slecht weer zomaar takken kunnen afknappen. ‘We kunnen niet het risico nemen dat er bij storm iemand door een tak wordt geraakt’, zegt Bakker. Daarom vroeg de RUG de gemeente een vergunning om de bomen te kappen. Ook in de Hortustuin, achter het Heymansgebouw in de Grote Kruisstraat, moesten zieke bomen worden geveld. Op 9 maart wordt nog een boom gekapt in de binnentuin van de Broerstraat.

De universiteit heeft de omwonenden per brief geïnformeerd over de kap en werkt momenteel aan een herbeplantingsplan. In de Hortus plant de RUG nog dit voorjaar nieuwe bomen. Voor het Harmoniecomplex en de Broerstraat is nog niet bekend wanneer de nieuwe aanplant komt. Bakker laat weten dat de bomen in elk geval één op één vervangen zullen worden.

‘Natuurlijk is het jammer’

‘We gaan heel zorgvuldig om met onze bomen, vooral de monumentale’, benadrukt Bakker. Ze zegt dat de universiteit inderdaad wel eens ingrijpend laat snoeien – maar alleen als dat nodig is om de levensduur van de boom te verlengen, of als er gevaar van vallende takken is. ‘Deze bomen waren zó ziek dat het zelfs niet verantwoord was om ze te laten staan. Natuurlijk is dat jammer, dat vinden wij ook, dat vindt iedereen.’

Hoe dan ook is het niet de bedoeling van de universiteit om stedelijk groen te vernielen. ‘De RUG en de gemeente werken juist al heel lang aan meer groen in de binnenstad. Allerlei lege plekken zijn voorzien van bomen of struiken, in overleg met de bewoners.’

Opinie: 'RUG, stop met vernietigen van stedelijk groen’

Er verdwijnen bomen in Groningen en rond de universiteit. Het voortijdige vellen en de schadelijke snoeitechnieken zijn zorgelijk, zegt Kristin McGee. Bomen zijn van cruciaal belang voor ons welzijn.
Door Kristin McGee

Dit weekend zijn vijf kastanjebomen die bij het Harmoniegebouw stonden tot stompjes afgezaagd. Volgens het internationale koolstofmeetprogramma iTreeTools onttrokken deze vijf bomen – die een doorsnee hadden van 300 centimeter –  bijna 500 kilo CO2 per jaar aan de lucht, vingen ze 1600 liter regenwater op, en hebben ze in totaal 16 ton CO2 opgenomen, wat nu zal vrijkomen in de atmosfeer als koolstofdioxide en andere broeikasgassen.

Nog maar een paar jaar geleden zijn deze bomen ‘getopt’: hun bovenste kronen werden verwijderd. Geen boomchirurg zou dat ooit adviseren. Door het toch te doen, gaat de boom gedwongen in de overlevingsmodus.

Als al het gebladerte in één enkele snoeibeurt wordt verwijderd, zorgen de bomen voor extra snelle groei van zwakke takjes om via fotosynthese maar genoeg voedsel te produceren voor het volgende seizoen. Overmatig snoeien zorgt ook voor topzware bomen die vatbaar zijn voor het ‘turbine-effect’ bij harde wind.

Toppen vermindert de levensduur van volwassen bomen. Verstoring van de balans tussen de wortels en de kroon vergroot de kans op rot in de wortels en uiteindelijk in de stam, waardoor de boom kan knappen. Vermindering van het aantal levende takken leidt bovendien tot verdere instabiliteit, vooral tijdens een storm.

Leeuwenstaart

Onlangs zag ik achter het Academiegebouw een boom met een gevaarlijk toegetakelde kroon. Een omstreden techniek, genaamd de leeuwenstaart, zorgt voor zulke topzware bomen: alle lage en binnenste takken worden verwijderd, waardoor alleen lange takken met bladeren alleen aan het eind overblijven. Als een leeuwenstaart.

Bomenexperts en wetenschappelijke bosbouw-organisaties over de hele wereld schuwen deze techniek. Ik bracht dit onder de aandacht bij de facilitaire dienst van de universiteit.

De waarde van bomen

De dienst verdedigde de beslissing door te zeggen dat het was gedaan uit angst voor vallende takken. Irrationele angsten zouden niet de basis moeten zijn van ons bomenbeheer. Het is de taak van groenbeheer om te weten hoe ze het beste bomen in stedelijk gebied moet beschermen, niet om destructief te handelen op basis van slecht geïnformeerde verzoeken van leken.

Al deze volwassen bomen bij het Harmoniegebouw en het Academiegebouw zijn nu zo agressief gesnoeid dat hun levensverwachting drastisch is gedaald. Toch kennen we allemaal de waarde van bomen in onze omgeving – ze produceren de zuurstof die we ademen, verbeteren ons mentale welzijn, zijn esthetisch prachtig, gaan klimaatverandering tegen (door afvangen van CO2 en andere broeikasgassen), ze filteren luchtvervuiling en regenwater en huisvesten vogels, insecten en vleermuizen.

Ook herinneren ze ons aan het wisselen van de seizoenen en houden ze ons in contact met onze natuurlijke omgeving, ondanks de betonjungle waarin we leven.

Neem voorvechtersrol serieus

Dat de universiteit onzorgvuldig snoeit en zoveel bomen verwijdert, is tekenend voor ons onvermogen om in te zien hoe afhankelijk we zijn van bomen om te overleven. Te vaak worden bomen voortijdig geveld vanwege angst voor omvallen of het foutieve idee dat ze hun einde naderen.

Wij van Bomenridders Groningen verzoeken dat de universiteit haar rol als voorvechter van een duurzame toekomst serieus neemt, in plaats van te falen in de zorg voor ons stedelijk groen.

Toppen, voortijdig vellen en extreem hoge kronen hebben uiteindelijk hetzelfde resultaat: verlies van dat wat leven en werken in een stedelijke omgeving duurzaam, plezierig en gezond maakt.

Kristin McGee is universitair docent popmuziek bij de opleiding kunst, cultuur en media en is voorzitter van de lokale actiegroep Bomenridders Groningen.

Bouw Feringa Building deze zomer van start

Ballast Nedam heeft de bouwkundige aanbesteding gekregen voor de Feringa Building op Zernike, een nieuw onderkomen voor de bètafaculteit. Komende zomer begint de bouw.
Door Thereza Langeler

Voor andere onderdelen van het gebouw (de installatie en de labs) is de aanbesteding bijna rond, laat vicevoorzitter Jan de Jeu van het college van bestuur weten. De Jeu praatte de universiteitsraad donderdagmiddag bij over de plannen voor de Feringa Building.

Die komt in de plaats van het stokoude Nijenborgh 4, dat al sinds 1969 de thuisbasis van natuur- en scheikunde is aan de zuidoostkant van het Zerniketerrein. ‘Dat gebouw heeft het eigenlijk heel lang heel goed gedaan, maar nu kraakt het in zijn voegen en het ritselt van de asbest’, legt De Jeu uit.

Schroeven

Komende zomer gaan de eerste palen de grond in. Ze zullen worden geschroefd in plaats van geheid, om het onderzoek in de omgeving zo weinig mogelijk te storen. Ergens in de tweede helft van 2021 moet fase 1 van het gebouw klaar zijn; de medewerkers die nu in de bouwdelen 17 en 18 van Nijenborgh 4 werken, kunnen dan verhuizen.

Begin 2022 wordt met de bouw van fase 2 begonnen, die in de zomer van 2023 af moet zijn. Daarna kan de verhuizing worden voltooid en wordt het oude gebouw gesloopt. Ten dele, in elk geval; mogelijk blijven delen van Nijenborgh 4 overeind staan. ‘Dat is nog flexibel, het zal afhangen van de ruimtebehoefte van de universiteit’, zegt De Jeu.

De laatste jaren heeft de RUG te maken met stijgende studentenaantallen, wat tot ruimtegebrek geleid heeft bij de Faculty of Science and Engineering. Als de groei doorzet, is de Feringa Building straks mogelijk niet eens groot genoeg voor alle medewerkers en studenten.

64.000 vierkante meter

En dat terwijl het gebouw bepaald geen kinderachtige proporties krijgt: het wordt 260 meter lang en 63 meter breed, met een oppervlakte van 64.000 vierkante meter. Dat is tweemaal zo groot als het andere bètagebouw, de Linnaeusborg.

‘Aan de voorzijde komt over de volledige breedte een gang. Dat is de verbinding tussen alle gebouwdelen’, legt De Jeu uit. Langs die gang komen zit- en werkplekken voor studenten. Alles wat met logistiek te maken heeft, kan door een soortgelijke gang aan de achterkant van het gebouw.

Feringa Building

Om zo min mogelijk last te hebben van grillige weersomstandigheden, komen alle laboratoria op het noorden te liggen. Verder voorzien de plannen onder meer in een collegezaal met plek voor 420 mensen (of in twee delen voor 180 en 240 mensen), een restaurant met 250 plaatsen, vier binnentuinen, een congreszaal, dertig laserlabs, drie kilometer aan labtafels en 450 zuurkasten.

250 miljoen euro

Die zuurkasten worden extra energiezuinig, net als overigens het hele gebouw. Voor de verwarming wordt geen gas gebruikt, maar een systeem dat warm en koud grondwater rondpompt. Op het dak komen zonnepanelen en de isolatie zal ‘zo optimaal mogelijk’ zijn, aldus De Jeu.

Aan de Feringa Building hangt een prijskaartje van een slordige 250 miljoen euro. De universiteit gaat er vanuit dat het gebouw een jaar of vijftig, zestig mee kan.

Groningse studenten in actie voor klimaat

In heel Nederland demonstreerden studenten donderdag voor actie tegen klimaatverandering. Ook Groningse studenten gingen de straat op.
 Door Jacob Thorburn

In een mars van ongeveer een uur liepen zo’n 85 demonstranten door de stad, beginnend op de Grote Markt, daarna over de Vismarkt en het Zuiderdiep, om tot slot via de Herestraat weer op het beginpunt aan te komen. Een tweetal agenten hield de menigte in de gaten.

Vóór de mars luisterde de groep naar vier toespraken over allerlei verschillende onderwerpen, van het beschermen van de bomen in de stad tot het bekritiseren van grote bedrijven, met name oliegigant Shell. Alle leeftijden waren in het publiek vertegenwoordigd, nieuwsgierige omstanders bleven zo nu en dan staan luisteren.

Niet gehoord door de politiek

ROOD, de jongerenorganisatie van de SP, heeft het protest georganiseerd, in samenwerking met andere organisaties, waaronder Groningen Free Activism en de Nieuwe Communistische Partij (NCPN).

Bram Dingelstad, ROOD-lid en mede-organisator, vertelt dat hij graag een leidende rol op zich nam. ‘Dit is een beweging, een platform voor de studenten en jongeren van Groningen die zich niet gehoord voelen door de politiek.’

Hoewel Bram zich voorbereid had op ongeveer honderd deelnemers, houdt hij vol dat het protest wat hem betreft ook met maar één deelnemer een succes zou zijn geweest. Hij hoopt dat de actie van vandaag elke week of eens in de twee weken vaste prik kan worden.

Wereldwijde verandering

Thomas is ook lid van ROOD en studeert rechten aan de RUG. Hij is tevreden over de actie en de opkomst. Thomas vond het frustrerend om zijn zorgen in z’n eentje te uiten. ‘Als we met een grotere groep zijn, wordt onze stem makkelijker gehoord’, legt hij uit. Hij hoopt dat dit soort bewegingen voor wereldwijde verandering kan zorgen.

Eén demonstrant, die zijn naam niet wilde noemen, vond het gebrek aan samenhang tussen de verschillende protesterende groepen teleurstellend. Hij betreurt het gebrek aan communicatie tussen de activisten, waardoor het protest volgens hem ‘onsamenhangend’ leek.

Veel van de actievoerders waren student, maar er waren niet veel die colleges misten. Voor de Duitse psychologiestudente Nele gold dat wel. ‘Ik wil nu vechten, nu er nog een kans is.’ Studeren heeft toch geen zin als de aarde zo’n onzekere toekomst tegemoet gaat, vindt ze.

Twintig landen, drie continenten

De demonstranten zijn solidair met de campagne #YouthforClimate, de internationale beweging die begon bij de Zweedse tiener Greta Thunberg. De beweging heeft intussen twintig landen bereikt in drie verschillende continenten.

Om de actievoerders donderdag te organiseren, maakte de Facebookgroep Students for Climate NL evenementen aan waar deelnemers konden aangeven of ze kwamen. In Nijmegen en Amsterdam vonden ook acties plaats.

Nieuwe zoekmachine RUG tast nog in het duister

Twee weken geleden verving de RUG de zoekmachine op de website. Sindsdien verloopt het zoeken niet echt soepeltjes. Wie de naam van een medewerker invult, krijgt vervolgens een oude pagina. Of helemaal niks.
Door Zander Lamme

Woensdagavond is een nieuwe versie van de machine online gezet. Dat zou een groot deel van het probleem moeten oplossen. ‘Maar het verder instellen van de machine gaat nog even duren’, zegt webcoördinator Kim Millenaar van de RUG.

Een kleine poll (134 stemmen) op de Facebookpagina van UKrant leert al snel dat de ontevredenheid over de zoekmachine groot is. Meer dan 60 procent vindt de zoekmachine ‘superslecht’. Liever had Millenaar ook gehad dat het beter werkte, maar dat is niet gelukt. ‘We hadden het eigenlijk nog niet in gebruik willen nemen, maar door een optelsom van problemen is het zo gegaan.’

Aanbesteding

Die optelsom begon ergens in 2016 toen Google aankondigde te stoppen met Google Search Appliance (GSA). Dat was een functie van Google speciaal voor bedrijven die binnen hun website een zoekmachine hebben.

De RUG nam het systeem af via het ICT-bedrijf KBenP. Veel alternatieven waren er niet, want Google was zonder meer de meest gebruikte zoekmachine. ‘Google raadde ons per mail aan om over te stappen op Elasticsearch.’

Ook dat werd door KBenP geleverd, maar het bedrag was dusdanig hoog dat er een meervoudige onderhandse aanbesteding onder drie bedrijven moest worden gedaan. En dat kostte tijd. ‘Zes tot negen maanden, geloof ik. Pas in oktober was het klaar.’

KBenP kwam als winnaar uit de bus, maar toen had de ICT-afdeling van de RUG nog slechts vier maanden voor Google de stekker uit de GSA trok. ‘Het was werken tegen de klok; we moesten 28 januari een nieuwe machine online zetten, anders was er niks.’

‘Veel meer afstellen’

Dat niet eerder werd begonnen met een aanbestedingsprocedure, kwam volgens Millenaar omdat het lang onduidelijk was of er door Google zelf een alternatief zou worden geboden. Daarover belde het bedrijf uiteindelijk na afronding van de aanbesteding.

‘Ze hadden een nieuw experimenteel product en vroegen of we daaraan mee wilden doen. Ik ben ook wel een beetje boos geworden, want het was wat laat. Maar ik moet zeggen dat ik ook niet aan een experiment had willen mee doen.’

Het grote verschil tussen het oude Googlesysteem en het nieuwe Elasticsearch is volgens Millenaar dat het eerste makkelijker te implementeren is. ‘Google kwam letterlijk met dozen met servers. Je hoefde veel minder te doen. Bij Elasticsearch moeten we veel meer afstellen.’

Finetuning

De crawler, een soort spin die de site van de RUG afstruint om de relevante informatie van de verschillende pagina’s te verzamelen, de index die er vervolgens uitrolt, en de application programming interface (API) die de zoekmachine met de RUG-website verbindt. Allemaal zaken waar onder meer ICT’ers van de RUG maanden mee bezig zijn geweest.

Om nog maar te zwijgen over de juiste instelling van het algoritme, zodat je geen pagina’s uit de jaren negentig bovenaan de zoekopdrachten ziet staan. Voor een deel leert de machine wat dat betreft overigens van haar gebruikers.

Na de update van woensdag zou het een stuk beter moeten zijn. ‘Maar ik verwacht dat we met de finetuning nog wel twee maanden bezig zijn.’

Geneeskunde in Groningen hoort tot landelijke top

Een recente visitatie van de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) heeft uitstekend uitgepakt voor de RUG-opleiding geneeskunde. De bachelor en master kregen het oordeel ‘goed’.
Door Thereza Langeler

De NVAO beoordeelt van tijd tot tijd alle opleidingen van het Nederlandse hoger onderwijs. In 2017-2018 waren de medische opleidingen aan de beurt. Een commissie onder leiding van reumatoloog Ferry Breedveld beoordeelde de opleidingen onder meer op een zelfgeschreven kritische reflectie en een selectie van eindwerken. De commissie sprak met studenten, docenten en begeleiders, alumni en leden van de opleidings- en examencommissie.

Alle Nederlandse geneeskundeopleidingen voldoen aan de voorwaarden en krijgen voor de komende vijf jaar accreditatie. Maar over de RUG, de Vrije Universiteit in Amsterdam en de Universiteit Maastricht is de NVAO in het bijzonder te spreken. Daar hebben zowel de bachelor als de master geneeskunde het oordeel ‘goed’ gekregen.

‘Hard gewerkt’

De visitatiecommissie is ‘onder de indruk van de doordachte wijze waarop de Groningse onderwijsvisie wordt omgezet in werkvormen’, zo staat in het eindrapport te lezen. Ook is de commissie tevreden over de hoeveelheid personeel en de kwaliteit van de docenten, beoordeelt ze de eindkwalificaties als ‘excellent’ én is ze positief over de veranderde manier van beoordelen in de master. Masterstudenten krijgen nu meer kwalitatieve feedback in plaats van cijfers; een ‘grote verbetering’, aldus de NVAO.

Marian Joëls, de decaan van de medische faculteit, is blij met het oordeel. ‘We hebben hier met elkaar hard aan gewerkt.’ Geneeskunde heeft accreditatie gekregen tot 2024. Daarna gaat de NVAO de opleiding opnieuw bekijken.

 

Pannenkoeken overbruggen generatiekloof

Op het eerste gezicht hebben een studentenvereniging en een verzorgingstehuis niets met elkaar gemeen. Maar als er iets de generatiekloof overbrugt, dan zijn het wel pannenkoeken.
Door Edward Szekeres

In De Pelster, een verzorgingstehuis in de Pelsterstraat, ruikt het naar boter en beslag. De bewoners komen de ruime eetkamer binnen en nemen plaats aan tafel. Ze wachten met smart op de kaaspannenkoeken gebakken door de vrijwilligers van internationale studentenvereniging SIB. Het hoofdkantoor van SIB zit vlak naast het tehuis.

‘We willen graag dat onze leden meer doen dan alleen met elkaar omgaan, en dat ze de veelzijdigheid van het echte Groningen leren kennen’, zegt Kristan Otten van het SIB-bestuur. Samen met andere leden heeft hij het evenement georganiseerd. ‘Wat is er nou Nederlandser dan pannenkoeken? En ze zijn makkelijk te maken.’

Toekomstige huis

Nina, een Duitse studente internationale betrekkingen, geeft de suiker en stroop door aan een bewoner terwijl ze een gesprek in het Nederlands probeert aan te knopen. ‘Op deze manier leer ik iets nieuws over dit land’, legt ze uit. Nina denkt dat internationale studenten veel missen als ze niet op z’n minst een beetje Nederlands proberen te leren.

Kristan is zich bewust van de slechte reputatie van sommige andere studentenverenigingen, maar hij wilde zijn buren laten zien dat niet alle studenten ‘dronken schreeuwlelijkerds zijn’. ‘We kunnen ook heel leuk zijn.’

University College-studente Anne Roos probeert een pannenkoek in de lucht om te draaien en barst in lachen uit als hij op de grond valt. Naast haar staat Florentina, die op haar vijfentwintigste het oudste actieve SIB-lid is. ‘Ik kwam mijn toekomstige huis even bekijken’, grapt ze. Florentina wilde altijd al haar buren beter leren kennen. ‘Nu kan dat eindelijk.’

Gezellig

Jenny (72) draagt een elegante sjaal en praat met een van de vrijwilligers. ‘Het is fijn om met jonge mensen te praten. Het doet me denken aan mijn eigen jeugd.’ De voormalig arts wist niet dat de jeugd van tegenwoordig zo goed over politiek of cultuur kon discussiëren. ‘Maar dat kunnen ze dus wel. Het zijn goede, slimme mensen.’

Medewerkster Dieneke Schipper van De Pelster kijkt met vreugde naar de blije gezichten om haar heen. ‘Dit werk is ontzettend belangrijk voor me. Ik kon onmogelijk nee zeggen toen SIB dit voorstelde’, zegt Dieneke, die door de bewoners ook wel de ‘dame van het vermaak’ genoemd wordt.

Dit soort avonden haalt de bewoners uit hun dagelijkse sleur en zorgt ervoor dat ze de jongste generatie een beetje beter leren kennen.

Medische bieb moet wijken voor nieuwe operatiekamers

De Centrale Medische Bibliotheek (CMB) verhuist van het UMCG naar de Antonius Deusinglaan, om ruimte te maken voor nieuwe zorgvoorzieningen. Vóór het nieuwe studiejaar moet de verhuizing zijn voltooid.
Door Anne Floor Lanting / Foto Felipe Fonseca Silva

De huidige locatie van de CMB is hard nodig voor de zorg. Omdat de oude operatiekamers in de omgeving niet meer voldoen aan de eisen, worden er nieuwe en grotere kamers gebouwd. Daar moet de bieb voor wijken.

‘De CMB is vooral een studentenbibliotheek en zorgt op drukke tijden voor veel overlast in het ziekenhuis. Studenten zwerven over de afdelingen en bezetten plekken die voor patiënten en bezoekers bestemd zijn. Een verhuizing is dus logisch’, legt CMB-hoofd Annalies Koelstra uit.

Verbouwen aan de Antonius Deusinglaan

De bibliotheek moet komende zomer verhuizen naar de noordpunt van het UMCG-terrein, aan de Antonius Deusinglaan. De CMB wordt gehuisvest op de locatie waar nu de kantine en de lockerruimtes zijn.

Daarvoor moet wel eerst worden gebouwd, en dat in december nog problemen op. ‘De eerste schetsen zijn gemaakt terwijl er nog geen definitief ruimtekader was. Niet iedereen was er volledig tevreden over’, geeft Koelstra aan.

‘Bieb blijft beschikbaar’

Er is inmiddels een stuurgroep opgericht om de verbouwing in goede banen te leiden. Het aantal studieplekken binnen de CMB blijft gelijk, verzekert Koelstra. ‘Dat is een belangrijke randvoorwaarde. De ambitie is ook dat er in latere fases van de verbouwing aan de Antonius Deusinglaan nog meer faciliteiten beschikbaar worden voor studenten, maar daar valt op dit moment nog niks concreets over te zeggen.’

Of het daadwerkelijk gaat lukken om voor het nieuwe studiejaar verhuisd te zijn, weet Koelstra niet. ‘Het is een krappe planning, maar het is eigenlijk wel de bedoeling. In ieder geval zie ik erop toe dat de diensten van de CMB zonder onderbreking beschikbaar blijven voor studenten.’

Studenten mogen niet meer in Rikkers-Lubbershuis wonen

De gemeente Groningen heeft de vergunning ingetrokken voor het zogeheten Rikkers-Lubbershuis. Wat dat voor de bewoners betekent, is nog niet duidelijk.
Door Thereza Langeler en Edward Szekeres

Sinds eind augustus doet Rikkers-Lubbershuis, aan de Heresingel 32-34-36, dienst als tijdelijke studentenhuisvesting. Er wonen 56 studenten van allerlei nationaliteiten. Buren van het pand waren daar vanaf het begin niet blij mee: ze meldden geluidsoverlast, feesten met luide muziek in de tuin tot diep in de nacht, stoepen vol afval en lukraak geparkeerde fietsen.

Wat de buurt het meeste stak, was dat de gemeente eigenlijk helemaal geen vergunning had mogen geven voor studentenhuisvesting aan de Heresingel: het maximumpercentage studentenbewoning was al bereikt. De buren dienden een bezwaarschrift in bij de gemeente en de commissie die het bezwaar de afgelopen weken bestudeerde, heeft de klachten nu gegrond verklaard.

Oplossing

De buurtbewoners voelen zich ‘erg opgelucht’, vertelt Truus van den Brink, die met haar man Ed vlak achter het Rikkers-Lubbershuis woont. ‘Al is het nu wel de vraag wat er precies gaat gebeuren. We weten allemaal hoe moeilijk studentenhuisvesting is in Groningen.’

Tot nader order mogen de studenten er nog blijven, zegt een gemeentewoordvoerder tegen Sikkom. Maar hoe lang dat gaat duren is nog niet duidelijk – al hoopt de gemeente dat er ‘op korte termijn’ een oplossing gevonden wordt.

Afwachten

Van den Brink heeft weinig fiducie in die korte termijn. Ze verwacht weinig proactiviteit van pandeigenaar Schove Groep en al helemaal niet van de bewoners. ‘Die hebben nu onderdak, dus tenzij ze al weg wílden, zullen ze vast niet hun best doen om iets anders te vinden.’

De studenten zelf  lazen – zo ging het tot nu toe altijd als er ontwikkelingen waren rond hun huis – over de ingetrokken vergunning via Sikkom; daarvóór had niemand ze iets verteld. ‘Het enige dat we kunnen doen is afwachten of StudentStay (het bedrijf dat het pand exploiteert, red.) ons iets vertelt, of de gemeente’, reageert student Oliver Horstmann. ‘En hopen dat de bureaucratische molen langzaam draait.’

Tweede Kamer: Dezelfde steun voor student met beperking

Als student met een arbeidsbeperking kun je een toeslag krijgen van de gemeente waar je woont. Maar de hoogte daarvan varieert behoorlijk. Daar gaat de Tweede Kamer een einde aan maken.
Door Thereza Langeler

De Kamer nam daar dinsdag een motie voor aan van Rens Raemakers (D66), Willem-Jan Renkema (GroenLinks), René Peters (CDA) en Corrie van Brenk (50Plus). De Landelijke Studentenvakbond (LSVb) is er blij mee: ‘Studenten met een functiebeperking krijgen eindelijk weer waar zij recht op hebben, namelijk een eerlijke kans op onderwijs’, volgens voorzitter Carline van Breugel.

Vorig jaar dook de LSVb in de vele gemeentelijke regels en regeltjes rondom studenten met een beperking. Vroeger konden zij aanspraak maken op ondersteuning vanuit het UWV, maar die regeling verviel toen de Participatiewet werd ingevoerd in 2015. Sindsdien is er iets dat ‘individuele studietoeslag voor mensen met een arbeidsbeperking’ heet.

De verantwoordelijkheid daarvoor ligt bij de gemeenten, die ook de vrije hand hebben in het vormgeven van het systeem. Gevolg: waar je als functiebeperkte student precies voor in aanmerking komt en hoe je dat regelt, is in elke plaats anders.

50 miljoen euro

Zo staat in het LSVb-onderzoek dat functiebeperkte studenten in de gemeente Helmond elke maand 76 euro krijgen, een tiende van het minimumloon. Waarom Helmond voor dat bedrag kiest, wordt verder niet verklaard. In Heerlen moet een student met een beperking het met 31 euro per maand doen, terwijl Zwolle maandelijks 311 euro geeft. Groningse functiebeperkte studenten krijgen 98 euro per maand van de gemeente.

Bovendien bleek uit een rapport van Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegenheid dat van de 53 miljoen die tussen 2015 en 2017 beschikbaar was voor studenten met een arbeidsbeperking, 50 miljoen op de plank is blijven liggen. Reden: de grote verschillen in de hoogte van de toeslag, strenge criteria om ervoor in aanmerking te komen en complexe procedures waarover nauwelijks werd voorgelicht. ‘Ongelooflijk dat studenten die juist een steuntje in de rug nodig hebben, niet het geld krijgen waar ze recht op hebben’, aldus Van Breugel.

Nu gaat de regering werken aan een betere regeling, waarin functiebeperkte studenten in aanmerking komen voor een toeslag van ongeveer 300 euro per maand – ongeacht waar ze wonen. Van Breugel noemt het een belangrijke stap. ‘Zo worden procedures, aanvullende eisen en de hoogte van de toeslag voor alle studenten met een functiebeperking gelijk getrokken.’

UKrant test Wellbeing Week: wat werkt tegen stress?

Tentamens, colleges, bijbanen, commissies: als student heb je nogal wat om gestrest over te zijn. Helpt een potje bieryoga daartegen? UKrant-verslaggever Sisi probeerde het tijdens de Wellbeing Week. ‘Ik ben vooral steeds buiten adem.’
Door Sisi van Halsema

‘Een stap naar een gezondere studieomgeving’, luidt de omschrijving van de Wellbeing Week op Nestor. De ontstressweek van 4 tot 8 februari, vol workshops, cursussen en lezingen, is een idee van studentenpartij Calimero. Vorig jaar in april vond-ie voor het eerst plaats. Het was een succes, vond Calimero zelf: veel animo voor de aangeboden cursussen, en ‘heel positief dat mensen nu gaan nadenken over dit onderwerp.’

De laatste tijd zijn er weinig momenten dat ik níét gestrest ben, dus ik kan wel een paar antistressworkshops gebruiken. Ik plan gewoon een hele dag vrij om het eens te proberen. Kom maar op met die wellbeing!

Hatha Yoga

Helemaal verregend kom ik ’s ochtends vroeg aan bij de USVA voor mijn eerste workshop. Hatha yoga klinkt als een combinatie van een oosterse vechtsport en yoga, maar blijkt de meest bekende tak van yoga in het Westen. Het gaat om de beheersing van lichaam en geest, maar ik ben vooral steeds buiten adem. Het is heuse topsport.

Ik heb wel eens eerder pogingen tot yoga gedaan, omdat ik ervan overtuigd ben dat het goed is voor je lichaam en ook nu voel ik me relatief ontspannen na de sessie. Relatief, want ik moet ook snel weer door naar de volgende antistressactiviteit.

Mindfulness

Dat zou een workshop mindfulness zijn bij het Studenten Service Centrum – alleen kom ik niet verder dan de wachtkamer. De cursusleider vertelt me dat ik als journalist van UKrant niet naar binnen mag, ook niet als ik alleen over mijn eigen ervaringen wil schrijven. Mijn aanwezigheid kan de beleving en gemoedsrust van anderen in de war brengen, vandaar.

De studenten in de wachtruimte leken geen probleem te hebben met mij en m’n opschrijfboekje. Maar ruzieschoppen is ook niet bevorderlijk voor je stressniveau, dus ik leg me erbij neer. Jammer, want ik was al best nieuwsgierig naar mindfulness en dat wordt nu alleen maar sterker. Het lijkt me heerlijk om mijn gedachten los te laten en alles wat ik doe met aandacht te doen.

Detoxing en retoxing

Wat nu? Bieryoga of een lezing over levensfilosofieën? Ik kies voor bieryoga, omdat ik er altijd ontzettend sceptisch over was. Was yoga niet bedoeld om het lichaam te zuiveren? Gaat dat wel samen met bier?

‘Deze beweging heeft een reinigend effect op je lichaam’, zegt Kelly Opel, de docente, terwijl ze ons een ingewikkelde pose laat aannemen. ‘En neem nog maar een slok! Detoxing én retoxing!’

Opel zegt dit niet zomaar voor de grap: er zit echt een gedachte achter de bier-yogacombi. Ze wil laten zien dat yoga niet zweverig of plechtig hoeft te zijn, maar dat het ook prima in het leven van een typische student past.

Ik betwijfel of ik de oefeningen goed doe, want ik ben druk bezig met het rechthouden van mijn biertje, maar de sfeer is ontspannen en lacherig en ik vergeet af en toe daadwerkelijk al mijn beslommeringen.

Pluizenbol

Ik heb nauwelijks tijd om te eten, laat staan om mijn yogalegging te verwisselen voor een spijkerbroek, of ik moet alweer naar de workshop ‘Training for Happiness’ van de Studentenkoepel voor Levensbeschouwelijke Organisaties (SKLO). Is geluk iets wat je kunt trainen? Daar ga ik achter komen.

Samen met acht andere studenten zit ik in een soort huiskamer. Op een tafel liggen foto’s verspreid – mensen, dieren, om de één of andere reden vastgebonden handen – waaruit we moeten kiezen wat ons het meest aan geluk doet denken. Ik ga voor de pluizenbol van een uitgebloeide paardenbloem tegen een felblauwe lucht. Hij doet me denken aan de zorgeloosheid van een zomervakantie.

Geen wondermiddel

Workshopleiders Hendrik Timmer en Tiemo Meijlink geven ons een aantal tips om toe te passen in het dagelijkse leven. Vriendelijk zijn voor anderen, bijvoorbeeld, en het vermijden van piekeren. Als ik vraag hoe je dat eigenlijk doet, niet piekeren, antwoordt één van de andere studenten: ‘Mindfulness!’ Tja…

Aan het einde van deze – verbazend stressvolle – dag overdenk ik of zo’n Wellbeing Week nou echt helpt tegen stress. Het antwoord is, denk ik: ja en nee. Het is niet hét wondermiddel tegen studiedruk en stress, maar wel een goede manier om kennis te maken met activiteiten die je kunnen helpen. Ik weet in ieder geval dat ik leniger wil worden, misschien ga ik wel op yoga. Maar bovenal ben ik enorm nieuwsgierig naar mindfulness.