‘Student help je niet met tandeloze Kamermoties’

Opinie: Student help je niet met tandeloze Kamermoties

Als de politiek het heeft over de student in coronatijd, is er volop begrip. Maar concrete stappen blijven uit, vinden Lennard Pierey en Rozemarijn Gierkink van studentenpartij Lijst Calimero. ‘Studenten hebben geen behoefte aan luchtkastelen, maar aan ruimte nu.’
Door Lennard Pierey en Rozemarijn Gierkink
2 maart om 16:14 uur.
Laatst gewijzigd op 2 maart 2021
om 16:55 uur.
maart 2 at 16:14 PM.
Last modified on maart 2, 2021
at 16:55 PM.

Vorige week zijn er versoepelingen in het coronabeleid aangekondigd door het demissionaire kabinet. Wat ons opvalt, is dat nu net als bij eerdere versoepelingen de nadruk ligt op economische belangen. Bedrijven kunnen weer geld verdienen en zijn daarom minder afhankelijk van overheidssteun. Ouders kunnen weer productiever aan het werk omdat de kinderen weer naar school mogen.

Hoewel er veel valt te zeggen voor een economische insteek bij versoepelingen, zijn groepen met minder directe economische belangen hiervan de dupe, met als primair voorbeeld wij studenten.

Vaker bungelde in Den Haag het hoger onderwijs onderaan de prioriteitenlijst. Zoals Jesse Klaver (GroenLinks) terecht stelde: waarom mag een student nu wel zijn/haar nagels laten doen en niet in een bibliotheek studeren?

Het gaat sowieso afgelopen jaren met studenten al niet goed. Amper betaalbare starterswoningen, een torenhoge studieschuld en ambitieloos klimaatbeleid leidde al tot ongekende kopzorgen. Corona is de druppel die de emmer bij veel jongeren doet overlopen. De nieuw verworven mogelijkheid om tot 27 jaar oud buiten legaal een potje te mogen voetballen is vast met beste intenties gedaan, maar het is een doekje voor het bloeden.

Rob Jetten (D66) en Gert-Jan Segers (ChristenUnie) dienden tijdens het coronadebat van vorige week een motie in die ‘de regering verzoekt in gesprek met het hoger onderwijs te gaan over maatregelen die veilig fysiek onderwijs mogelijk kunnen maken’. Het punt is dat dit gesprek al maanden gevoerd wordt.

De Vereniging van Nederlandse Universiteiten (VSNU) en studentenorganisaties als het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) en de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) vragen al tijden om meer perspectief voor studenten Aan gebrek aan ambitie en mogelijkheden aan de kant van het hoger onderwijs ligt het zeker niet. De bal ligt nu bij de regering om ruimte toe te staan. We kunnen nog eindeloos in gesprek met elkaar blijven, het is nu tijd om keuzes maken.

We kunnen eindeloos in gesprek blijven, het is nu tijd om keuzes maken

Politici en experts komen aan de lopende band bij Op1 of Nieuwsuur vertellen dat we ‘onze jongeren niet moeten vergeten’ of dat we ‘de mentale gevolgen voor jongeren niet uit het oog moeten verliezen’. Allemaal terecht natuurlijk, maar het punt van louter aandacht voor iets vragen zijn we inmiddels wel voorbij. Daarom drie oproepen:

Ten eerste aan (demissionaire) beleidsmakers en bestuurders: doe voor de lol mee aan de hierbij in het leven geroepen #studentenchallenge. Werk een dag in een studentenkamer van acht vierkante meter met bouwvakkers naast de deur of met een slechte internetverbinding. Als de gemiddelde bewindspersoon hieraan mee zou doen, vermoeden we dat de maatregelen er snel echt anders uit zien.

Ten tweede aan partijen die zeggen op te komen voor jongeren: stop met tandeloze Kamermoties die ‘het gesprek aangaan met..’ en kom met concrete voorstellen om jongeren te helpen. Wij geven graag het goede voorbeeld: Open de (universiteits)bibliotheken en andere studieplekken op onderwijsinstellingen voor alle studenten.

Voor vrijwel alle studenten is sinds begin november de UB gesloten. Ook andere studieplekken in de stad zoals in het Groninger Forum of op faculteiten zijn op last van de regering gesloten. Op deze locaties kan perfect afstand gehouden worden: er zijn looproutes, een online reserveringssysteem en alle studieplekken zijn keurig anderhalve meter van elkaar uitgemeten. Het zou al een wereld van verschil maken als studenten niet meer de hele dag op een studentenkamer hoeven te zitten.

De RUG zou verder in gesprek moeten gaan met de Veiligheidsregio om dit te realiseren. Want studieplekken mogen volgens de regels wel open voor ‘kwetsbare studenten’, maar in de praktijk zijn er veel te weinig plekken beschikbaar om aan de vraag te voldoen.

In andere steden, zoals bijvoorbeeld Utrecht, is dit wel veel ruimer geregeld. Daar kunnen alle studenten aanspraak maken op studieplekken. Want zeg nou zelf: zijn we in meer of mindere mate niet allemaal kwetsbaar in deze periode? En als het in Utrecht kan, waarom dan niet ook hier?

Dat fysiek onderwijs in de vorm van colleges momenteel niet mogelijk is, is zeer spijtig maar te begrijpen. Staar je daarom als politiek en bestuur nu niet blind op fysiek onderwijs en focus op de realistische en haalbare stappen. Studenten hebben geen behoefte aan luchtkastelen, maar aan ruimte nu.

Ten slotte aan alle studenten en jongeren die dit lezen: ga alsjeblieft stemmen.

Lennard Pierey is masterstudent geneeskunde en business administration health, Rozemarijn Gierkink is bachelorstudent arts, culture & media en lid van de universiteitsraad namens Lijst Calimero.

Imago

Imago

Er zijn zorgen over en kritiek op de samenwerking tussen de RUG en het Confucius Instituut. Toch blijft de universiteit voor het instituut in de bres springen, constateert columnist Gerrit Breeuwsma.
Door Gerrit Breeuwsma
2 maart om 10:18 uur.
Laatst gewijzigd op 2 maart 2021
om 10:19 uur.
maart 2 at 10:18 AM.
Last modified on maart 2, 2021
at 10:19 AM.

‘Dat streelde mijn imago’, las ik ergens in een interview met een of andere derderangs artiest. Geen idee meer wie, maar ik vond het kennelijk grappig, want ik heb het op een kladbriefje geschreven dat nu al een tijdje op mijn bureau rondslingert.

Dat iets je ego kan strelen, en dat sommige mensen dat graag zelf doen, dat wist ik wel. Maar aan een ego heeft een artiest vandaag de dag niets meer. Het is gauw te groot of juist te klein. Precies goed is het zelden en dan heb je er alleen maar hinder van. Niet wie je bent, maar hoe je over komt, daar gaat het om. Een imago dus. Hoe meer dat opgepoetst wordt, hoe beter.

Serieuze mensen hebben dat niet nodig, meende ik, maar toen las ik in UKrant dat de hoogleraar Chinese taal en cultuur van het Confucius Instituut en werkzaam aan de RUG het imago van China niet mag beschadigen.

Gek, dacht ik. Je kunt bijna dagelijks in de krant lezen over de misstanden in de Chinese detentiekampen, de verkrachting en mishandeling van Oeigoeren. Maar als een hoogleraar uit het verre Groningen daar iets van zou zeggen, dan is dat imagoschade.

‘Rare jongens, die Chinezen’, probeerde ik het uit mijn hoofd te zetten. Maar ja, als je eenmaal gaat nadenken, is al gauw het hek van de dam. Want hoe zit dat eigenlijk met de RUG? Heeft dat ook een imago en is dat dan niet beschadigd door de beschuldigingen aan het adres van het Confucius Instituut?

Van alle kanten is er kritiek geuit op de samenwerking en zijn er zorgen geuit over de lange arm van de Chinese overheid. Ook in de universiteitsraad is het enthousiasme voor het aanhouden van de banden niet erg groot. Maar de RUG blijft voor het instituut in de bres springen. Dat zou je moedig kunnen noemen.

Waarom steeds die coulance in de richting van de Chinese overheid?

Dat de RUG er echter ook niet van houdt wanneer haar imago wordt beschadigd, is wel gebleken in de onverbiddelijke reactie op de faux pas van professor Joost Herman. Ook al staken verschillende collega’s van Herman hun nek voor hem uit, de RUG bleef onvermurwbaar.

Ik kan niet goed beoordelen of dat terecht is, maar waarom dan steeds die coulance in de richting van de Chinese overheid? En in de richting van de bestuurders die destijds alles in het werk stelden om een filiaal van de RUG in China te krijgen?

Is wat Herman heeft gedaan nu echt zoveel erger dan wat Sibrand Poppema heeft geprobeerd met zijn pogingen Yantai door te drukken? En de hele Yantai-geschiedenis is toch ook een flinke deuk in het imago van de universiteit geweest?

Maar het huidige college van bestuur heeft er voor gekozen het achter zich te laten en richt zich liever op de toekomst, misschien wel omdat ze bang zijn dat het anders te lang aan hen zou gaan kleven.

U merkt het al, ik kom er niet goed uit. Daarom nu even heel iets anders. In 2020 is de RUG er in geslaagd maar liefst 591 promoties succesvol af te ronden. De RUG lijkt daarmee de grootste opleider van promovendi in Nederland te worden. Inderdaad, maar liefst 12 procent, reageerde rector Cisca Wijmenga enthousiast in een twitterbericht en noemde het ‘een geweldige prestatie!’.

Onwillekeurig vroeg ik me toch even af welk percentage van die promovendi een ‘giftige relatie’ met hun supervisor heeft gehad. Want als je ondanks de tegenwerking van je begeleider je promotie tot een goed einde weet te brengen, is dat pas echt een geweldige prestatie.

Maar niet zo goed voor het imago van de RUG natuurlijk.

In memoriam Hylke Tromp: Scherp van de tong en scherp van de pen

Foto Elmer Spaargaren, Groninger Archieven

In memoriam Hylke Tromp (1935-2021)

Scherp van de tong en scherp van de pen

Hoe zat dat met de Balkanoorlog? Wapenwedloop? Koude Oorlog? Jarenlang was het antwoord: Vraag het Hylke Tromp. De polemoloog van de RUG overleed onlangs. Jaap de Wilde, die in 1991 bij Tromp promoveerde, blikt terug.
Door Jaap de Wilde
1 maart om 13:44 uur.
Laatst gewijzigd op 2 maart 2021
om 13:08 uur.
maart 1 at 13:44 PM.
Last modified on maart 2, 2021
at 13:08 PM.

Bij Hylke Tromp (1935-2021) moet je al gauw aan slagvelden denken. Hij trok er langs, achter op de motorfiets van journalist Anne Boermans die er radioprogramma’s over maakte – nog steeds een mooie podcast waard. Hij beschreef hun historie, analyseerde hun actualiteit.

De VPRO verfilmde het in de documentaireserie Oorlog (1994). Hoe de Europese oorlogsmachinerie steeds groteskere vormen had aangenomen. Hoe slagvelden van een marginaal maatschappelijk verschijnsel uitgroeiden tot wereldoorlogen. Hoe de gemilitariseerde machtspolitiek zijn eigen graf groef en graaft.

Die interesse was een logisch gevolg van zijn studieobject, de polemologie, en het Groningse Polemologisch Instituut, waar hij van 1979 tot 1993 directeur was. Weinigen onder de vijftig zullen nog weten waar dat over ging. ‘Polemologie gesneuveld’, kopte NRC Handelsblad op 18 februari 1993 bij de opheffing van het instituut.

Polemologie, aldus haar Nederlandse grondlegger, B.V.A. Röling (1906-1985), bestudeert de oorzaken van oorlog en de voorwaarden voor vrede. Volkenrechtsgeleerde Röling had wetenschappers uit diverse disciplines bijeengebracht om hun intellectuele krachten te bundelen.

De Tweede Wereldoorlog, de Koude Oorlog, de nucleaire wapenwedloop, de dekolonisatie-oorlogen, de mensenrechtenschendingen en de ongelijke verdeling in de wereld tekenden de bittere noodzaak grip te krijgen op het leed dat de mensheid zichzelf willens en wetens aandoet.

Maar ook de tribunalen van Neurenberg en Tokyo, de oprichting van de Verenigde Naties, de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, en verdere internationalisering van samenwerking verdienden wetenschappelijke ondersteuning. Verandering is mogelijk.

Tromp hield van de waan van de dag en reflecteerde daar met veel genoegen op

Tromp ging in 1964 bij het Polemologisch Instituut werken – rechtstreeks vanuit zijn militaire dienst. Een pacifist was hij geenszins. Begin jaren negentig, in een praatprogramma op tv, pleitte hij voor grootschalig militair ingrijpen in voormalig Joegoslavië om lokale escalaties te voorkomen. De algemene discussie ging toen nog nauwelijks verder dan de vraag of de net opgerichte EU nog wat meer waarnemers zou moeten sturen.

Strijd was Tromp zelf ook niet vreemd. Hij ging confrontaties – met bestuurders, collega’s, politici, media – niet uit de weg. Volgens zijn criticasters zocht hij ze juist op. Scherp van tong, scherp van pen, uitgesproken meningen, altijd kritisch. Zijn vele columns, radio- en televisieoptredens getuigen hiervan. Tromp hield van de waan van de dag en reflecteerde daar met veel genoegen op. Het maakte hem bepaald niet alom geliefd.

In 1976 promoveerde Tromp op een sociologisch onderzoek naar Politieke Opvattingen en Politiek Gedrag in Crisissituaties. Wetenschappelijk groeide hij vooral uit tot een organisator en verbindingsman van onderzoek: In de jaren tachtig, grote internationale conferenties te Groningen over de gevolgen van nucleaire en niet-nucleaire oorlogen in Europa.

Vanaf 1980 tot ver in de jaren negentig, een serie Summer Schools in Dubrovnik over politiek geweld. Tijdelijk, toen het politiek geweld Dubrovnik zelf bereikte, werd naar Valletta uitgeweken. In 1996 werd Tromp directeur van het Inter-University Centre te Dubrovnik, dat toen niet meer in Joegoslavië, maar in Kroatië lag.

‘De zomerscholen waren een ontmoetingsplaats voor een bont internationaal gezelschap enthousiaste studenten en beoefenaren van de wetenschap uit Oost en West, al in tijden dat dergelijke uitwisselingen nog niet vanzelfsprekend waren’, aldus de Inleiding in het Liber Amicorum voor Tromp, Aan het slagveld ontsnapt: Over oorlogen die niet plaatsvonden (Walburgpers, 2000).

Hij ging confrontaties – met bestuurders, collega’s, politici, media – niet uit de weg

In lijn daarmee was zijn voorzitterschap van Pugwash Nederland (1980-1995) veelbetekenend. Pugwash Nederland is de nationale tak van een beweging van wetenschappers uit Oost en West, die zich al vanaf 1957 inzette voor vreedzame beëindiging van de Koude Oorlog.

Het bracht hem en een kleine duizend andere academici in 1988 naar Moskou, waar Michael Gorbatsjov steun zocht voor zijn hervormingsplannen. Tromp maakte er kennis met de net uit ballingschap vrijgelaten dissident Andrej Sacharov (1921-1989), die hij bij de Rijksuniversiteit Groningen voordroeg voor een eredoctoraat.

Hylke Tromp (rechts) in gezelschap van Andrej Sacharov en Jelena Bonner, en links Tromps echtgenote Nena. Foto Elmer Spaargaren

Binnen dezelfde beweging groeide al in die jaren het besef dat milieuveiligheid een even groot thema was geworden als de nucleaire dreiging. Na de tragische opheffing van het Polemologisch Instituut kreeg Tromp een nieuwe leeropdracht: hoogleraar Internationale Veiligheid in het bijzonder Milieuveiligheid.

In deze context benadrukte hij dat milieuconflicten zich zouden openbaren als maatschappelijke strijd tussen polariserende groepen: extremisme, nationalisme en onverdraagzaamheid gedijen goed op problemen die uitgerekend niet in eigen kring zijn op te lossen.

Door ziekte heeft Tromp sinds 2002 niet meer in het openbaar opgetreden; 14 februari jongstleden overleed hij. Een visionair? Soms wel, soms niet. Tromp was vooral een dwarse denker. Die zien vaak meer dan mensen die niet buiten de lijntjes durven te kleuren.

Jaap de Wilde is hoogleraar internationale betrekkingen en veiligheidsstudies en promoveerde in 1991 bij Hylke Tromp en James Rosenau

Zuyd Hogeschool doet bsa definitief in de ban

Zuyd Hogeschool doet bsa definitief in de ban

In ‘Intussen elders’ verzamelen we nieuws van andere universiteiten. Deze week: Zuyd Hogeschool in Limburg is de eerste hogeronderwijsinstelling die het bindend studieadvies afschaft.
Samengesteld door Rob Siebelink
27 februari om 11:28 uur.
Laatst gewijzigd op 27 februari 2021
om 14:47 uur.
februari 27 at 11:28 AM.
Last modified on februari 27, 2021
at 14:47 PM.

Engels of Nederlands spreken in de universiteitsraad?

Op de Universiteit Utrecht (UU) wordt een discussie gevoerd over welke taal gesproken moet worden in de universiteitsraad. De raad maakt nu gebruik van zogeheten Luistertaal: Nederlanders spreken Nederlands en internationals Engels. Die internationals worden wanneer nodig geholpen door een tolk en ze krijgen een cursus Nederlands.

Maar internationals vinden dat deze constructie niet goed werkt; ze missen toch allerlei zaken en er is altijd vertraging bij de vertalingen. In een opiniestuk op DUB, de Utrechtse universiteitskrant, vertelt een van de eerste internationale studenten in de Utrechtse raad waarom die Engels als voertaal moet hebben.

Maar daar zijn de meningen natuurlijk over verdeeld. In een tweede opiniestuk op DUB pleiten twee Nederlandse studenten er juist voor om het te laten zoals het is. 

Vrienden worden moeilijk voor Chinese studenten

Chinese studenten in Nederland vinden het erg moeilijk om vriendschap sluiten met Nederlandse studenten. Ze raken eigenlijk alleen bevriend met landgenoten en goed contact met Nederlanders lukt vaak niet, concluderen Lina Jiang en Hülya Kosar Altinyelken (Universiteit van Amsterdam) in het Tilburgse universiteitsblad Universe.

De onderzoekers interviewden 28 Chinese studenten van verschillende hogeronderwijsinstellingen. Belangrijke oorzaak blijkt de taal. Het Engels van de geïnterviewden is niet goed genoeg om te kunnen socializen met Nederlandse studenten, zo stelden ze vast.

Maar ook cultuurverschillen spelen een rol. Nederlandse studenten zijn heel anders ingesteld in de colleges. Zij zoeken actief de discussie, terwijl Chinese studenten een confrontatie liever mijden. Enkele geïnterviewden ervaren ook de ‘Nederlandse directheid’ als een groot cultureel verschil.

Zuyd Hogeschool schaft bsa af

Zuyd Hogeschool in Limburg (met vestigingen in Maastricht, Sittard en Heerlen) heeft het bindend studieadvies (bsa) afgeschaft. Het is de eerste hogeronderwijsinstelling die dat doet. Minister Van Engelshoven van Onderwijs en de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) zijn er blij mee, meldt Observant, de universiteitskrant van de Universiteit Maastricht.

Zuyd Hogeschool had, net als andere hbo-instellingen in het land, het bsa al opgeschort in verband met de coronapandemie. Het was het laatste zetje dat de Limburgse hogeschool nodig had om er helemaal mee te stoppen.

‘Een aantal van onze opleidingen had het al afgeschaft’, zegt collegelid Saskia Brand-Gruwel in Observant, ‘Bij ons staat de ontwikkeling van studenten hoog in het vaandel en daar past een bsa eigenlijk niet bij. Dan stuur je studenten niet van de hogeschool als het even niet gaat in het eerste jaar, want dan lopen ze alleen maar extra vertraging op.’

 

Netwerk NWO blijft gehackt, organisatie weigert te betalen

Netwerk NWO blijft gehackt, organisatie weigert te betalen

Het netwerk van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) is gegijzeld door een groep bekende cybercriminelen die opereren onder de naam DoppelPaymer. NWO blijft vooralsnog onbereikbaar; ze weigert losgeld te betalen.
25 februari om 11:32 uur.
Laatst gewijzigd op 25 februari 2021
om 11:36 uur.
februari 25 at 11:32 AM.
Last modified on februari 25, 2021
at 11:36 AM.


Door Rob Siebelink

25 februari om 11:32 uur.
Laatst gewijzigd op 25 februari 2021
om 11:36 uur.

By Rob Siebelink

februari 25 at 11:32 AM.
Last modified on februari 25, 2021
at 11:36 AM.

Rob Siebelink

Hoofdredacteur
Volledig bio
Editor-in-chief
Full bio

De hackers kwamen binnen op het netwerk van NWO op 8 februari, zo maakt de wetenschapsorganisatie nu bekend. De hack betekent in grote lijnen dat subsidieaanvragen via NWO en regieorganen SIA en NRO sindsdien stilliggen.

Dat blijft voorlopig zo. NWO zegt in een verklaring dat zij ‘op principiële gronden niet ingaat op de eisen van criminelen’. Intussen is de organisatie bezig het netwerk op eigen kracht te herstellen. Dat zal echter nog weken duren en tot dan kunnen er geen subsidieaanvragen worden gedaan.

Om druk te zetten, is DoppelPaymer woensdag begonnen met het lekken op het dark web van interne NWO-documenten. Maar het zal de keuze om niet met de hackers in zee te gaan niet veranderen, aldus NWO, ook al is er een grote kans dat binnenkort meer gestolen bestanden openbaar worden gemaakt.

Waarschuwen

De hack bij NWO was voor de RUG aanleiding om medewerkers en studenten te waarschuwen. Het is vanuit veiligheidsoverwegingen raadzaam om erg voorzichtig om te gaan met e-mailberichten met als afzender NWO, NRO, en SIA, schreef het college van bestuur twee weken geleden toen de hack bij NWO bekend werd.

Ook is voorzichtigheid geboden bij bestanden van Microsoft Office (Word, Excel, PowerPoint) en pdf-bestanden die recentelijk zijn verzonden door deze organisaties. ‘Deze bestanden kunnen malware bevatten.’

In de kerstvakantie van 2019/2020 was de Universiteit Maastricht (UM) het doelwit van hackers. Een groot deel van het netwerk was toen niet meer bereikbaar. UM betaalde naar verluidt bijna 200.000 euro in bitcoins aan de hackers, die het netwerk daarna weer vrijgaven.

 

Uni dicht en kapper open: ‘Ik word wel wetenkapster’

Lege fietsenrekken op Zernike. Het zal nog even zo blijven.

Onbegrip over dichte uni: ik word wel wetenkapster

Universiteiten, besturen, onderwijsorganisaties, academici – niemand snapt dat kappers weer aan de slag mogen maar de universiteiten op slot blijven. Fysiek onderwijs is cruciaal, zeggen zij. ‘Al is het maar een dagdeel per week.’
24 februari om 18:20 uur.
Laatst gewijzigd op 27 februari 2021
om 15:02 uur.
februari 24 at 18:20 PM.
Last modified on februari 27, 2021
at 15:02 PM.


Door Rob Siebelink

24 februari om 18:20 uur.
Laatst gewijzigd op 27 februari 2021
om 15:02 uur.

By Rob Siebelink

februari 24 at 18:20 PM.
Last modified on februari 27, 2021
at 15:02 PM.

Rob Siebelink

Hoofdredacteur
Volledig bio
Editor-in-chief
Full bio

Het steekt academisch Nederland dat kappers, pedicures en andere contactberoepen de deuren weer mogen openen, maar de universiteiten gesloten blijven. Casper Albers, hoogleraar statistiek en lid van de Personeelsfractie in de universiteitsraad van de RUG, twitterde woensdag: ‘Ik ga maar een nagelstudio beginnen waarbij ik tijdens het doen van nagels iets over statistiek vertel.’

Albers krijgt bijval. Collegevoorzitter Geert ten Dam van de Vrije Universiteit Amsterdam laat weten ‘dat geen haar op mijn hoofd begrijpt dat kappers wel open mogen en universiteiten niet’. En universitair docent aan de Faculteit Medische Wetenschappen van de RUG Marie-José van Tol ziet zichzelf binnenkort toch college geven: als wetenkapster.

Buiten de boot

In het hoger onderwijs wordt met onbegrip gereageerd op de versoepelingen die het kabinet dinsdag afkondigde en waarbij universiteiten buiten de boot vallen. Het hoger onderwijs is op enkele weken na al een jaar zo goed als op slot, het leven van veel studenten speelt zich af op zestien vierkante meter en achter een laptop. Steeds vaker kampen zij met eenzaamheid en psychische klachten, zo blijkt uit steeds meer onderzoeken.

Dahran Çoban, voorzitter van het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO): ‘Studenten moeten een eerste stap kunnen zetten naar meer fysiek onderwijs, zeker nu ze al maanden dat onderwijs bijna volledig via een beeldscherm volgen. Al is het een dagdeel per week, perspectief op weer naar de hogeschool of universiteit te mogen is hard nodig.’

In de wachtkamer

Het ISO en de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) zeggen dat studenten ‘in de wachtkamer worden geplaatst’. Freya Chiappino van de LSVb: ‘Studenten van hogescholen en universiteiten vallen bij bosjes neer, maar daar trekt het kabinet zich niks van aan. De hogescholen en universiteiten blijven namelijk dicht zonder enig perspectief.’

Meer fysiek onderwijs – daar moet het volgens beide organisaties over gaan. ‘Het is alsof het kabinet ons op het perron vergeten is en we de trein met de rest van de maatschappij zien vertrekken’, stelt het ISO.

Ontmoeting is essentieel

Steun komt onder meer uit de hoek van de Vereniging van Universiteiten (VSNU), de koepelorganisatie van de Nederlandse uni’s. Voorzitter Pieter Duisenberg: ‘In het belang van het welzijn van zowel studenten en docenten en de kwaliteit van onderwijs is ontmoeting essentieel. We zouden in maart weer terug willen naar de situatie waarin fysiek onderwijs op 1,5 meter mogelijk is.’

De VSNU heeft vooral de hoop gevestigd op de coronasneltesten die nu bij verschillende universiteiten lopen en waarmee de RUG (samen met de Hanzehogeschool) kort geleden als eerste begon.

Inmiddels zijn of komen er ook testlocaties in Delft, Amsterdam, Eindhoven, Nijmegen en Rotterdam. ‘Deze pilots moeten inzichten geven om in het nieuwe collegejaar in september zonder anderhalvemeterbeperking onderwijs te kunnen geven.’

In je eentje zoomen

In de politiek maken D66 en ChristenUnie zich hard voor versoepeling binnen het hoger onderwijs. Zij willen dat ook hogescholen en universiteiten weer gedeeltelijk open mogen – met extra maatregelen. 

D66-fractievoorzitter Rob Jetten: ‘Voor veel studenten is de studietijd nu vooral een tijd waarin ze in hun eentje op hun studentenkamer zitten te zoomen. De muren komen op ze af. Wij willen dat alles op alles wordt gezet om ook studenten zo snel mogelijk weer naar hun hogescholen en universiteiten te laten gaan.’

Zwaar te lijden

Gert-Jan Segers van de ChristenUnie: ‘Jongeren hebben zwaar te lijden onder de coronacrisis. Ze hebben al een jaar lang niet of nauwelijks fysiek onderwijs, niet of nauwelijks contact met studiegenoten, ze missen alles wat het studentenleven zo waardevol maakt. Dat geldt zeker voor eerstejaars die nog geen docent in levenden lijve hebben ontmoet.’

Ook GroenLinks, SGP, SP en de Partij voor de Dieren dringen aan op een snelle heropening, al kan dat volgens GL-voorman Jesse Klaver niet direct ‘volle bak’.

In andere landen met vergelijkbare besmettingsniveaus is het hoger onderwijs geopend, al is het onder strenge voorwaarden, stellen de partijen. Met afstand houden, mondkapjes, ventilatie en het gebruik van sneltesten kunnen studenten toch fysieke lessen volgen. 

Goedgelovig

Foto Reyer Boxem

Goedgelovig

In een wereld met fake news, deepfakes en complottheorieën is het zelfs lastig om student-columnist Bauke van der Kooij te geloven.
Door Bauke van der Kooij
23 februari om 12:10 uur.
Laatst gewijzigd op 23 februari 2021
om 17:38 uur.
februari 23 at 12:10 PM.
Last modified on februari 23, 2021
at 17:38 PM.

Je zou verwachten dat mensen niet alles geloven wat ze lezen of horen, zeker niet op de universiteit. Maar in een wereld met fake news, deepfakes en complottheorieën is het nog best lastig om te onderscheiden wat waar is en wat niet.

Het doet me denken aan een ervaring die ik opdeed op een roadtrip die ik vlak na mijn eindexamens maakte: ik besloot in een oud brik op de bonnefooi (althans, wel met de noodzakelijkheden) richting Rusland te vertrekken.

Een tijd lang ging het goed, totdat mijn auto na ruim twee weken problemen kreeg. Daar stond ik dan, in the middle of nowhere tussen twee kleine steden in. Even de ANWB bellen ging natuurlijk niet, en vertrouwen op een vreemde doe je ook niet zomaar, dus echt vrolijk zat ik er niet bij.

Gelukkig kwam ik na twee uur een oude man op een trekker tegen. Met wat gebaren en een klein woordje Engels maakte hij duidelijk dat hij mij wel naar een betere plek kon slepen, waar ik weifelend mee akkoord ging.

Ik werd uitgenodigd om daar te blijven voor een typisch Russische maaltijd (inclusief drank)

De rit bleek naar zijn huis te gaan. Daar werd ik opgewacht door zijn vrouw en drie zoons. Gelukkig kon de jongste redelijk Engels en was er zo toch wat communicatie mogelijk. Vrij snel werd duidelijk dat het defect alleen een kapotte slang betrof, dat zij makkelijk konden repareren.

Toch werd ik uitgenodigd om daar te blijven voor een uitgebreid diner, een typisch Russische maaltijd (inclusief drank). Ondanks de moeilijke communicatie werden er verhalen gedeeld, over vroeger, over betere tijden en over de toekomst. Maar ook over nuchterheid en tevreden zijn met wat je hebt.

In gebrekkig Engels sprak de vader woorden die me tot de dag van vandaag zijn bijgebleven: ‘Als een man zegt een gouden schaap te hebben gezien, heeft hij of een goede verbeelding, of heel slechte ogen’. Zijn conclusie was dat mensen vaak verhalen verzinnen en opblazen, en dat de meeste mensen maar al te graag een mooi verhaal willen geloven.

Of het bovenstaande verhaal echt is gebeurd? Nee. Maar dat wist je zelf toch ook wel?

UvA en HvA doelwit hackers, verdedigingslinie werkt

UvA en HvA doelwit hackers, verdedigingslinie werkt

In ‘Intussen elders’ verzamelen we nieuws van andere universiteiten. Deze week: Hackers voeren een aanval uit op de ICT-systemen van de UvA en HvA.
Samengesteld door Rob Siebelink
19 februari om 14:19 uur.
Laatst gewijzigd op 19 februari 2021
om 14:19 uur.
februari 19 at 14:19 PM.
Last modified on februari 19, 2021
at 14:19 PM.

Wageningen: stuur ons muggen

Hartje winter, maar toch muggen. In 2014 en 2015 gebeurde dat ook en nu is het weer raak: muggenoverlast. Irritant voor velen, interessant voor onderzoekers. De Wageningen University & Research (WUR) roept daarom mensen op dode steekmuggen te fotograferen en in te sturen. Een dode mug insturen kan ook. De WUR meldt niet hoe platgeslagen het steekbeest mag of moet zijn.

De laatste weken meldden tientallen mensen via de website muggenradar.nl dat ze veel last van muggen hadden. In 2014 en 2015 ging om een variant van de gewone huissteekmug die het liefst zoogdieren bijt, niet in winterrust gaat en gebruikmaakt van ondergrondse broedplaatsen zoals kruipruimtes met water.

Cyberaanval op UvA en HvA

Hackers hebben woensdag een aanval uitgevoerd op de ICT-systemen van de Universiteit van Amsterdam (UvA) en de Hogeschool van Amsterdam (HvA). Beide instellingen delen voor een groot deel dezelfde systemen. Het gaat om professionele hackers die uit zijn op financieel gewin, citeert het universiteitsblad Folia de UvA.

De cyberaanval lijkt op die van de Universiteit Maastricht (UM) in de kerstvakantie van 2019. Hackers wisten na een maandenlange voorbereiding gijzelsoftware te installeren op de servers van de universiteit, die ontoegankelijk werden voor medewerker en student. UM betaalde naar verluidt bijna twee ton losgeld.

Volgens UvA en HvA is de aanval van hackers niet gelukt en is er dus ook geen losgeld betaald. De instellingen konden tijdig maatregelen nemen, met dank aan Maastricht. Die heeft alle gegevens over de gijzeling direct gedeeld met andere universiteiten.

‘De hele sector heeft daarvan geleerd. Wij hebben de aanbevelingen destijds overgenomen. Zo zijn bijvoorbeeld ook onze personeelsdossiers dubbel beveiligd’, zegt een woordvoerder van de HvA.

De UvA roept medewerkers wel op om extra alert te zijn op phishingmails. Volgens de universiteit zijn er phishingmails in omloop die ingaan op de cyberaanval. Het gaat daarbij om e-mails naar medewerkers en studenten, zogenaamd vanuit de HvA of de UvA, met het verzoek om het account te controleren of wachtwoord te wijzigen.

Faculteitsgebouw Delft niet brandveilig, maanden dicht

Alle activiteiten in de EWI-hoogbouw (Faculteit Elektrotechniek, Wiskunde en Informatica) van de Technische Universiteit Delft zijn sinds donderdag stilgelegd. Het gebouw is niet voldoende brandveilig. Dat meldt de universiteitskrant Delta.

De constructiebalken in het gebouw moeten een uur lang bestand zijn tegen hoge temperaturen. Onderzoek toonde aan dat dat niet gegarandeerd kan worden. De decaan van EWI kon daarop niet anders dan het gebouw op slot gooien.

Het EWI-gebouw, 22 verdiepingen hoog, wordt op dit moment gerenoveerd. Op de verdiepingen drie tot en met acht zijn de stalen balken ingepakt in brandwerend materiaal, zodat ze negentig minuten lang bestand zijn tegen hoge temperaturen.

De begane grond, de eerste, de tweede en de verdiepingen boven de achtste zijn nog niet onder handen genomen. Dat maakt dat de veiligheid nu niet is te garanderen, schrijft Delta.

 

Video: Geen avondklok voor de thuisbezorger

Video: Geen avondklok voor de thuisbezorger

Vanwege de avondklok mag niemand na 9 uur de straat op, behalve koeriers die eten bezorgen. Psychologiestudent Ivan Pickman is een van hen. UKrant fietste een avond met hem mee.
Video door Rianne Aalbers
18 februari om 8:49 uur.
Laatst gewijzigd op 18 februari 2021
om 8:59 uur.
februari 18 at 8:49 AM.
Last modified on februari 18, 2021
at 8:59 AM.

Elkaar

Foto Reyer Boxem

Elkaar

De wereld vecht gezamenlijk tegen corona. Maar als je een andere ziekte hebt, of ergens bang voor bent, sta je er vaak alleen voor, constateert student-columnist Laura Mijnders.
Door Laura Mijnders
17 februari om 9:00 uur.
Laatst gewijzigd op 17 februari 2021
om 10:06 uur.
februari 17 at 9:00 AM.
Last modified on februari 17, 2021
at 10:06 AM.

Waar andere mensen zich druk maken over de uitslag van hun coronatest, is er bij mij een geheel nieuwe vrees opgetreden: de tandarts. Sinds een aantal jaar zit ik bij een speciale angsttandarts die retegoed is. Met name omdat hij je weet te vinden.

Neem je niet op? Ze blijven bellen, soms zelfs via een afgeschermd nummer. Trap je erin, dan voelt het alsof je een weerhaak in je bek hebt. Ze halen je langzaam binnen met zalvende stem, laten het klinken alsof het maken van een afspraak jouw idee was.

Goed, ik hapte. Ik voelde dat de lijn strakker kwam te staan. Ik probeerde de afspraak eerst een half jaar uit te stellen, mompelde iets over het studentleven en planning, maar de assistente benadrukte dat ik niet bang hoefde te zijn voor corona: ‘We werken strikt volgens de regels’.

Nu ben ik helemaal niet bang voor corona, wel voor de tandarts. Enfin, toch lief van het mens.

Ik lees dikwijls in de krant dat ik niet de enige ben die de dokter en tandarts mijdt in coronatijd. Ik snap het ook wel. Eenmaal bij een arts krijg je na een doorverwijzing toch nog vaak te horen dat de behandeling wordt uitgesteld tot de epidemie enigszins tot bedaren is gebracht.

Ik ben helemaal niet bang voor corona, wel voor de tandarts

Zo’n onzichtbare vijand is ook moeilijk te begrijpen. Hoe elimineer je iets dat je niet ziet noch begrijpt? Toch vind ik dat de angst voor uitstel van behandelingen en operaties meer aandacht verdient. In ieder geval minstens zoveel als de angst voor corona.

Dat zit hem in het samenhorige aspect van corona. Een vijand waar de hele wereld gezamenlijk tegen vecht, maakt dat je het gevoelsmatig minder alleen hoeft te doen. Maar een tumor wacht ook niet. En die bestrijd je toch nog steeds voornamelijk alleen.

Wat ik wil zeggen: laten we niet vergeten aandacht te hebben voor onze omgeving en alle andere angsten. Aan de behoefte aan steun en behandeling hiervoor. Laten we hiermee wat vaker een weerhaak met een uitnodiging elkaars kant opgooien en onze medestudenten, collega’s en docenten vragen hoe het nu echt met ze gaat.

Herinneringen

Foto Reyer Boxem

Herinneringen

Hij had wat huwelijkse aansporing nodig, maar columnist Gerrit Breeuwsma stond afgelopen weekeinde sinds lange tijd dan toch op het ijs. En hij zag dat het goed was – zeker in coronatijd.
Door Gerrit Breeuwsma
16 februari om 10:13 uur.
Laatst gewijzigd op 16 februari 2021
om 10:13 uur.
februari 16 at 10:13 AM.
Last modified on februari 16, 2021
at 10:13 AM.

Terwijl de regen tegen de ramen slaat, de veranda spekglad is en het ijs van het Slochterdiep, waar ik op uit kijk, steeds grauwer van kleur wordt, probeer ik mij op maandagochtend weer te voegen naar het ‘ouwe nieuwe normaal’: het normaal van voor de ijspret. U weet wel, dat van coronamaatregelen, lockdown en thuiswerken.

Aanvankelijk was ik niet van plan me te laten besmetten door de schaatskoorts. Ik had het druk en de ervaring heeft wel geleerd dat het ijs zelden zo diep gevroren is als het wordt opgediend. Daarbij was het door gebrek aan natuurijs al jaren niet meer van schaatsen gekomen. Ik was eerlijk gezegd bang het verleerd te zijn.

Maar ja, de temperaturen daalden en de koorts steeg, al leek de collectieve hysterie die zich van ons meester maakte mij meer iets voor de GGZ dan voor het KNMI.

Het heeft dan ook iets geforceerds, zoals in de media bij de eerste nachtvorst oud-schaatsers uit het vet worden gehaald, ijsmeesters (veelal mannen uit de risicogroep, viel me op) een heldenstatus krijgen en de onvermijdelijke professor Herman Pleij alles in een historisch perspectief mag zetten.

Die man weet van een scheet nog een oer-hollandse traditie te maken. Hij draait er dus zijn hand niet voor om ons op de mouw te spelden dat de vroegste sporen van een koek-en-zopiekraam reeds ver voor de Romeinen in de buurt van Bolsward zijn aangetroffen of dat Bonifatius op de Dokkumer Ee werd vermoord toen hij een kleine kopgroep van schaatsers, die de eindstreep en mogelijk de overwinning in het verschiet zagen, op het ijs staande hield om hen te zegenen.

Het Elfstedenkruisje is een in- en inkatholiek symbool.

Er werd hier en daar ook een voorschot op de toekomst genomen, met de voorspelling dat we ons deze strenge winter in coronatijd later zouden heugen. Een beetje zoals reisbureaus tegenwoordig hun trips aanprijzen: we make memories. Herinneringen als hebbedingetje.

Als ik niet had kunnen schaatsen, was ik resoluut als verwekker van onze toekomstige kinderen afgewezen

Maar toen het bleef vriezen, begon mijn vrouw steeds vaker over alle mooie herinneringen die wij aan onze ijsdagen bewaren. De eerste maanden van 1994, toen we nog maar net ‘iets’ hadden en dat het liefst voor onszelf hielden. We stonden dagen achtereen op het ijs (als ik niet had kunnen schaatsen, was ik vrees ik resoluut als verwekker van onze toekomstige kinderen afgewezen).

De winter van 1997, het jaar van de laatste Elfstedentocht, toen we over de Friese meren scheerden en we ons bij Stavoren op de foto lieten zetten. De schaatser die ons wel even van dienst wilde zijn, zei toen hij afdrukte ironisch: ‘Toen alles nog goed was.’

Ik had nog maar kort op het ijs gestaan, toen we zaterdag besloten de volgende dag naar Friesland te gaan, voor een lange schaatsdag. Niet te laat naar bed, de wekker op zeven uur, maar ruim daarvoor al wakker. Zondag stonden we om negen uur in Heeg op het ijs, het meer over, afslaan naar Woudsend en dan over het Slotermeer naar Sloten.

Eerst nog wat onwennig, maar al gauw ging het weer als vanouds, over slechte, maar ook over mooie stukken ijs, en gaandeweg begon het te dagen dat we dit lichtpuntje in tijden van corona niet snel zouden vergeten. Wel vergaten we een foto te maken. In de auto op weg naar huis concludeerden we echter dat alles nog goed was.

Maar nu is het maandag en moet ik de draad weer zien op te pakken: met zere voeten, stramme spieren, blauwe plekken (van een lelijke val) en een geschramde wenkbrauw (idem).

Dat vertellen ze er niet bij. Maar het is zwaar werk, herinneringen maken.

WOinActie: Personeel universiteiten trekt het niet meer

WOinActie: Personeel uni’s trekt het niet meer

Door de coronacrisis en de stijgende studentaantallen staan universitaire werknemers op omvallen. Dat schrijft WOinActie in een brandbrief aan minister Ingrid van Engelshoven van Onderwijs.
13 februari om 11:51 uur.
Laatst gewijzigd op 15 februari 2021
om 15:45 uur.
februari 13 at 11:51 AM.
Last modified on februari 15, 2021
at 15:45 PM.


Door Rob Siebelink

13 februari om 11:51 uur.
Laatst gewijzigd op 15 februari 2021
om 15:45 uur.

By Rob Siebelink

februari 13 at 11:51 AM.
Last modified on februari 15, 2021
at 15:45 PM.

Rob Siebelink

Hoofdredacteur
Volledig bio
Editor-in-chief
Full bio

De minister moet snel met extra geld over de brug komen om het aantal wetenschappelijke en ondersteunende aanstellingen met 20 procent te verhogen, eist WOinActie. ‘De nood is zeer hoog.’

De oproep is medeondertekend door de Algemene Onderwijsbond, vakbond FNV en de medezeggenschapsraden van acht universiteiten, waaronder de universiteitsraad van de RUG. Volgens de briefschrijvers is door de coronacrisis aan de Nederlandse universiteiten een ‘nijpende situatie’ ontstaan.

Uitgeput

Door het hybride en online onderwijs sinds maart 2020 is de toch al hoge werkdruk nog verder opgelopen, aldus WOinActie. ‘Er zijn sterke signalen dat wetenschappers en ondersteunend personeel geheel uitgeput raken. Sommigen vallen door ziekte uit.’

Om collega’s te ontzien, werken medewerkers vaak door als ze ziek zijn. Ook studenten die last hebben van corona-gerelateerde problemen, vragen de universiteit vaker om hulp en dat schroeft de werkdruk nog verder op.

De 20 miljoen euro die de minister eerder beschikbaar stelde voor coronabanen in het hoger onderwijs, zijn ontoereikend, concludeert WOinActie. ‘Geef ons de mogelijkheid om juist nu aan onze studenten goed onderwijs te kunnen blijven bieden zodat er ook straks nog voldoende talent goed is opgeleid om de huidige maatschappelijke problemen het hoofd te bieden.’

Student ontwikkelt algoritme om de Mol te vinden

Student ontwikkelt algoritme om de Mol te vinden

In ‘Intussen elders’ verzamelen we nieuws van andere universiteiten. Deze week: Een student van de Universiteit Twente ontwikkelt een algoritme waarmee hij denkt de Mol in het tv-programma ‘Wie is de Mol?’ te kunnen vinden.
Samengesteld door Rob Siebelink
12 februari om 12:47 uur.
Laatst gewijzigd op 12 februari 2021
om 12:52 uur.
februari 12 at 12:47 PM.
Last modified on februari 12, 2021
at 12:52 PM.

‘Wie is de Mol?’ heeft geen geheimen meer voor Haico

Wie is de Mol in het razend populaire tv-programma Wie is de Mol? Miljoenen tv-kijkers vragen zich dat wekelijks af, maar Haico Dorenbos denkt het te weten: Marije (50 procent kans) of Splinter (40 procent).

Geen wilde gok op basis van vage hints in het programma. Haico Dorenbos is masterstudent Computer Science aan de Universiteit Twente (UT) en ontwikkelde een algoritme dat volgens hem kan uitrekenen wie de Mol is. Hij noemt het algoritme toepasselijk het Moldel.

‘Een paar seizoenen geleden keken mijn broer en ik samen naar Wie is de Mol?’ vertelt hij op de website van de UT. ‘We waren beiden overtuigd wie de Mol zou zijn, maar ‘onze’ Mollen vielen al snel af. Ik vroeg me toen af of een algoritme de uitkomst zou kunnen bepalen. Ik kwam er al vrij snel achter dat dat goed kan.’

Dus bouwde Haico het Moldel, testte dat op eerdere seizoenen en ontwikkelde het steeds verder. In de eerdere seizoenen bleek dat het model na aflevering zes de Mol al kon voorspellen, zegt de student.

Haico snapt ook dat het Moldel spelbederf kan zijn voor de vele kijkers van het programma, zegt hij op de site van de UT. ‘Sommige fans vinden dit te ver gaan, maar ik wil hiermee aantonen waartoe algoritmes in 2021 in staat zijn.’

Pilot om veilig naar de campus te kunnen

De RUG werd door het ministerie van Onderwijs aangewezen als pilot voor sneltesten om fysieke tentamens weer mogelijk te maken. De universiteiten van Eindhoven, Nijmegen en Rotterdam zijn nu uitgekozen om een pilot te doen zodat studenten weer veilig naar de campus kunnen.

In de lente gaan ze experimenteren met crowd control en moving bubbles. Dat meldt Erasmus Magazine, het journalistieke platform van de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR). Waar de pilot precies uit bestaat en wanneer deze begint, is nog niet duidelijk.

Een woordvoerder van de universiteit benadrukt dat het voor de universiteit topprioriteit is om studenten voor de zomer weer mondjesmaat, en hopelijk na de zomer weer helemaal naar de campus te laten komen.

Het idee achter de pilots is dat er aan de onderwijsinstellingen verschillende experimenten zijn om zo landelijk meer informatie te verzamelen over welke maatregelen werken en welke niet.

Boetes en aanhoudingen na petitie student Universiteit Twente

De petitie van UT-studente Myrthe van der Houwen tegen seksuele intimidatie in Enschede heeft geleid tot meerdere aanhoudingen en duizend bekeuringen. Dat meldt de gemeente Enschede.

Myrthe van der Houwen begon vorig jaar zomer een petitie om seksuele intimidatie op straat aan de kaak te stellen. De psychologiestudente was de intimiderende opmerkingen zat die ze voortdurend naar haar hoofd kreeg geslingerd in de Enschedese binnenstad, schrijft het universiteitsblad U-Today. De petitie werd door meer dan zeventienduizend mensen ondertekend.

Het actieplan dat daaruit voortkwam, leidde tot meerdere aanhoudingen en meer dan duizend bekeuringen, liet het college maandag weten aan de gemeenteraad. Ook zijn er gebiedsverboden opgelegd aan notoire overlastplegers.

 

 

Toekomst

Foto Reyer Boxem

Toekomst

Laat universiteiten een aantal brede minorpakketten opstellen en laat de komende eerstejaars er gratis aan deelnemen, stelt columnist Casper Albers voor. Dat kost wat, inderdaad. ‘Maar niks doen en deze scholieren een jaar van hun leven laten vergooien, is veel kostbaarder.’
Door Casper Albers
10 februari om 10:13 uur.
Laatst gewijzigd op 10 februari 2021
om 10:13 uur.
februari 10 at 10:13 AM.
Last modified on februari 10, 2021
at 10:13 AM.

Na anderhalve maand zijn de basisscholen eindelijk weer open. Het voortgezet onderwijs moet nog geduld hebben: met een beetje geluk komt het kabinet na de voorjaarsvakantie met een visie over een mogelijke gedeeltelijke opening van die scholen.

Aan de universiteit worden voorbereidingen getroffen voor nog een coronaproof collegejaar, want wellicht is dat nodig. Politici zijn momenteel drukker bezig met beloftes over de Elfstedentocht – in 1997 gemiddeld tien toeschouwers per strekkende meter – dan met de heropening van het onderwijs.

Iedereen heeft het afgelopen jaar slechter onderwijs ontvangen dan normaal. Zelfs daar waar dit niet direct duidelijk is – er worden dit jaar meer studiepunten gehaald dan in het pre-corona jaar – zullen er indirecte effecten zijn. Zonder de bestuurservaring die ik in mijn studententijd opgedaan heb, was ik nu geen hoogleraar.

De roep om compensatie wordt begrijpelijk luider. Het bindend studieadvies is verlaagd en er komt mogelijk een jaar extra studiefinanciering voor studenten met aantoonbare vertraging. Studentenbonden vragen nu om studenten zonder vertraging ook extra geld te geven, want zij hebben ook geleden in deze crisis.

Met die redenatie zou je alle zeventien miljoen Nederlanders (met uitzondering van de CEO’s van Thuisbezorgd en bol.com) moeten compenseren met het belastinggeld van diezelfde Nederlanders.

Politici zijn drukker bezig met de Elfstedentocht dan met de heropening van het onderwijs

Een ander vraagstuk is: passen we de eisen voor diploma’s aan?

Wat betreft het basisonderwijs is wat te zeggen voor mildere eisen bij de centrale eindtoets, want voor niemand is groep 8 het eindpunt. De scholier die onterecht toch een te hoog advies krijgt, kan later nog afstromen naar een lager niveau om over een aantal jaar eindexamen op het eigen niveau te doen.

Dat ligt al anders bij het voortgezet onderwijs en daar zullen we dit jaar veel meer gezakten zien dan normaal. En ook in het hoger onderwijs kan de lat voor een diploma niet verlaagd worden.  Je geeft iemand niet een titel geneeskunde als die, buiten zijn schuld, niet in staat is geweest het minimale aantal practicumuren te draaien: je wilt geen onvoldoende getrainde arts aan de operatietafel.

Het zou zonde zijn als al die extra gezakten op het vwo een volledig jaar opnieuw moeten doen. De scholen waren immers ook niet een volledig jaar dicht. Geef ze een op maat gemaakt programma en een eindexamen nog voor de kerst.

Laat universiteiten een aantal brede minorpakketten opstellen voor het tweede semester en laat deze scholieren hier gratis aan deelnemen. Zo kunnen zij in september volgend jaar beginnen aan hun bachelor en komen ze zelfs beter beslagen ten ijs dan reguliere eerstejaars: ze hebben immers al kennisgemaakt met de universiteit.

Dit is natuurlijk niet gratis. Sterker nog, het kost miljoenen. Maar niks doen en deze scholieren een jaar van hun leven laten vergooien, is veel kostbaarder. Hier overheidsgeld in steken is nuttiger dan gewoon iedereen die last van de crisis heeft een beetje geld geven.

Het belangrijkste wat nodig is voor dergelijke plannen: politici die niet alleen over vandaag en morgen nadenken, maar ook een langetermijnvisie over corona ontwikkelen. Waarschijnlijk geldt dus voor dit soort plannen: it giet net oan.

Video: Toch een beetje sneeuwpret op een uitgestorven uni

Toch een beetje sneeuwpret op een uitgestorven uni

Na twee jaar eindelijk weer sneeuw, maar door de coronacrisis zijn er nu geen sneeuwballengevechten op het uitgestorven Broerplein of op Zernike. Een paar jochies met slee hebben de helling bij de Linnaeusborg helemaal voor zichzelf. En dat is dolle pret.
Video door Lidian Boelens
9 februari om 12:40 uur.
Laatst gewijzigd op 9 februari 2021
om 12:43 uur.
februari 9 at 12:40 PM.
Last modified on februari 9, 2021
at 12:43 PM.

Draaiorgel

Foto Reyer Boxem

Draaiorgel

Drukke plekken waar het gevaar van besmetting groot is, kun je makkelijk voorkomen. Zet er een draaiorgel neer, bedenkt student-columnist Bauke van der Kooij. ‘Een boete van 95 euro is niet fijn, maar een draaiorgel gun je je ergste vijand niet.’
Door Bauke van der Kooij
9 februari om 11:48 uur.
Laatst gewijzigd op 9 februari 2021
om 12:23 uur.
februari 9 at 11:48 AM.
Last modified on februari 9, 2021
at 12:23 PM.

Na alle ellende van de lockdown had ik de behoefte om mijn hoofd leeg te maken in de natuur. Even rustig een stukje lopen. Maar ‘even rustig lopen’ was er niet bij. Alsof de Herestraat zich had verplaatst naar een natuurgebied: links mensen, rechts mensen, voor mensen en achter mensen.

Iedereen was ofwel bezig met wat in studententaal een ‘lawa’ (lange wandeling) of een ‘kowa’ (korte wandeling) heet. Zigzaggend door de menigte kon ik af en toe een glimp van een boom opvangen.

Nu is de vraag: hoe voorkom je deze drukte? Hoe kun je toch rustig wandelen, als iedereen hetzelfde idee heeft als jij? De oplossing: koop een draaiorgel, en neem deze mee. Of, makkelijker, koop een Bluetoothspeaker en draai keihard draaiorgelmuziek.

Niemand in Nederland houdt van draaiorgelmuziek. Er zijn veel dingen die ik mis uit het pre-coronatijdperk, maar draaiorgels horen daar absoluut niet bij. Zet daarom een geluiddempende koptelefoon op (helpt ook tegen koude oren) en je hebt er zelf helemaal geen last van.

Zigzaggend door de menigte kon ik af en toe een glimp van een boom opvangen

Ik kan je garanderen dat op deze manier niemand bij je in de buurt komt. En mocht er iemand zijn die het toch leuk vindt, heb je ook nog eens de kans dat je een euro in je centenbak krijgt.

Trouwens, deze tip mag ook gebruikt worden door handhavers. De rellen in Eindhoven waren nooit gebeurd als er ergens in het centrum een draaiorgel had gestaan. Zet op te drukke plekken een draaiorgel neer, en alle drukte verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Dat is ook een goede manier om de avondklok te handhaven: een politieagent die je een bekeuring van 95 euro geeft is natuurlijk niet fijn, maar al fietsend of wandelend geterroriseerd worden door een draaiorgel, dat gun je je ergste vijand niet.

Dus als je een student bent en de kans gemist hebt om coronatests af te nemen of bron- en contactonderzoek uit te voeren, niet getreurd. Ook jij kunt een bijdrage leveren aan deze samenleving en het virus bestrijden: koop een draaiorgel en ga op een drukke plek staan.

Maar blijf alsjeblieft uit de buurt van mijn huis.

Bij UKrant: een jaar na de eerste lockdown

Bij UKrant: een jaar na de eerste lockdown

Bijna een jaar geleden werd de eerste lockdown aangekondigd en ging de RUG nagenoeg op slot. De redactie van UKrant produceerde sindsdien een enorme stroom aan nieuws- en achtergrondverhalen.
8 februari om 16:05 uur.
Laatst gewijzigd op 8 februari 2021
om 16:39 uur.
februari 8 at 16:05 PM.
Last modified on februari 8, 2021
at 16:39 PM.


Door Rob Siebelink

8 februari om 16:05 uur.
Laatst gewijzigd op 8 februari 2021
om 16:39 uur.

By Rob Siebelink

februari 8 at 16:05 PM.
Last modified on februari 8, 2021
at 16:39 PM.

Rob Siebelink

Hoofdredacteur
Volledig bio
Editor-in-chief
Full bio

Elke dag vraagt de redactie van UKrant zich af: waar schrijven we over, waarom schrijven we erover en hoe? Een kijkje achter de schermen.

Uitgestorven RUG-gebouwen. Spookstad Zernike. De UB gesloten. Alle kroegen op slot. Weg levendigheid, weg dynamiek. Het is bijna een jaar geleden dat de RUG op slot ging met de eerste lockdown. 

Ik kijk (wie niet?) met afgrijzen terug op de maanden die achter ons liggen. Maar ik kijk ook terug met trots. Trots op wat de redactie van UKrant heeft gedaan.

Juist in tijden van crisis (ik schreef dat al in deze rubriek aan het begin van de eerste lockdown, niet wetende dat we er een jaar later niet veel anders voor zouden staan) is de behoefte aan informatie groot. En dan moet een redactie er staan. Deze redactie stond er. En staat er.

Ik kreeg vorige week een spontane en hartverwarmende reactie van een student. ‘Wij komen nauwelijks nog op de uni’, zei ze, ‘maar toch wil je weten wat er speelt. UKrant houdt mij en veel van mijn studiegenoten op de hoogte. UKrant houdt ons betrokken.’

In deze rubriek steek ik doorgaans de hand in eigen boezem omdat we iets niet goed hebben gedaan. Maar we mogen het ook wel eens hebben over wat er wel goed gaat.

UKrant houdt mij en veel van mijn studiegenoten op de hoogte en betrokken

Wie iets wil weten over corona in Washington, Moskou, Rio de Janeiro of Bejing; de landelijke media melden dat wel. Maar UKrant is de enige die uitgebreid bericht over hoe de pandemie uitpakt op de RUG. De redactie heeft vanaf medio maart 2020 honderden nieuws- en achtergrondverhalen geschreven over corona en de uni.

Verhalen over online colleges en online tentamens. Proctoringsoftware. Fraude. Over eenzaamheid. Illegale feestjes. Zoom versus Collaborate. Zachte knip. Het bsa. Over eerstejaars die het Academiegebouw alleen kennen van foto’s (en hun studiegenoten van Collaborate). Digitaal daten. Sneltesten. Hulpacties. 

In 2020 zijn de ‘kijk- en luistercijfers’ omhoog geschoten. Alle dag-, week- en maandrecords die we de afgelopen jaren beetje bij beetje hebben opgebouwd, en die net zoals sportrecords soms lange tijd blijven staan, zijn in korte tijd verpulverd.

In 2020 hebben we 2,3 miljoen pageviews geteld, en 770.000 unieke bezoekers. Dat is 30 procent meer dan in 2019, 60 procent meer dan in 2018 en 130 procent meer dan in 2017.

UKrant is vorig jaar veel gelezen door internationals in Groningen (dat zien we in de ‘hits’ voor de vertaalde verhalen), maar ook door mensen in het buitenland (dat zien we in de herkomst via Google Analytics). Duitsland staat, niet onverwacht, op nummer 1 met 42.000 pageviews. Verder nogal willekeurig: België tikt de 20.000 aan, de VS 26.000, Italië staat op 6000 en Groenland op 2.

Er is nog een handjevol landen dat op de wereldkaart van Google Analytics wit blijft. Daar hebben we dus nul (0) lezers. Een ervan is Noord-Korea.

Maar ja, je moet als redactie iets te wensen houden.

Rob Siebelink is hoofdredacteur van UKrant