Werkstress

Foto Reyer Boxem

Werkstress

Columnist Gerrit Breeuwsma stortte zich enthousiast en misschien wat overmoedig in ‘De Week van de Werkstress’: ademhalingsoefeningen, Sprankelend online Spreken, mentale weerbaarheid en meer. ‘Nu ben ik helemaal kapot.’
Door Gerrit Breeuwsma
24 november om 13:07 uur.
Laatst gewijzigd op 24 november 2020
om 13:08 uur.
november 24 at 13:07 PM.
Last modified on november 24, 2020
at 13:08 PM.

Als u het niet erg vindt, doe ik het vandaag rustig aan, want ik moet even bijkomen van De week van de werkstress. ‘Een week lang extra aandacht voor Werkstress, de RUG doet ook dit jaar weer mee!’ stond er wervend op een website en dat verbaasde me niks, want we lusten er wel pap van op de RUG. Van werkstress, bedoel ik.

Op de site van Balans werden we allemaal uitgenodigd mee te doen aan ‘verschillende leerzame, ontspannende en prikkelende activiteiten’. Nou, dan heb je mij meteen te pakken. Er werden dagelijks activiteiten georganiseerd, zoals Ademhalingsoefeningen, Sprankelend online Spreken, een Workshop Mentale Weerbaarheid, maar ook kon je je laten masseren of een health check laten doen.

Kijk, dan zit ik zo in elkaar dat ik meteen ook aan alles wil meedoen. Ik heb me er dus met volledige overgave in gestort, maar nu ben ik helemaal kapot.

Neem bijvoorbeeld de ademhalingsoefeningen. Ik haal al jaren adem, dus ik dacht dat is een fluitje van een cent, maar jongens, zo gauw als je er bij na moet denken, is het hartstikke moeilijk: je moet langzaam door je neus inademen, in zes tot acht blokjes per minuut gedurende tien minuten, ondertussen je buik en middenrif vasthouden en registreren dat je hartslag en bloeddruk afnemen.

Ik vermoed dat deze oefeningen vallen onder ‘leerzame activiteiten’. In ieder geval heb ik geleerd wat het middenrif is (nee, het is geen deel van een hooggebergte in Marokko), maar ik werd van al dat multitasken zo zenuwachtig dat ik er na acht minuten mee opgehouden ben.

Met de oefeningen, niet met ademhalen natuurlijk.

Dan maar eens een ‘prikkelende activiteit’ volgen. Welke activiteiten daar precies onder vallen, maakt de site niet echt duidelijk, maar ik vermoed dat het om de massages gaat. Ik ben van een generatie dat je bij massage bijna automatisch aan seks denkt en alleen de gedachte daaraan vind ik al prikkelend.

Bij Godgeleerdheid weten ze donders goed dat het vlees zwak is en dan kun je er maar beter vanaf blijven

‘Vrijwel alle medewerkers van de universiteit kunnen gebruik maken van het massage aanbod van Pro-Vitaal’, las ik, met uitzondering van Godgeleerdheid en Wijsbegeerte. Dat snap ik wel, want bij Godgeleerdheid weten ze donders goed dat het vlees zwak is (Mattheüs 26:40-41) en dan kun je er maar beter vanaf blijven. En filosofen weten vaak niet eens dat ze een lichaam hebben.

Het verraste me dan ook toen ik las dat deze faculteiten een eigen masseur hebben. Waarschijnlijk wrijft die je onder het uitspreken van de zegen zachtjes over je bol.

Net op tijd bedacht ik dat masseren tijdens corona wellicht niet zo’n goed idee is, zodat ik er maar vanaf heb gezien.

Al doende begon ik het trouwens steeds eigenaardiger te vinden, zo’n Week van de Werkstress. Het klinkt een beetje als Vaderdag, maar in plaats van ontbijt op bed en de verrassing van een gekleide asbak (jongens, hoe vaak moet ik het nu zeggen: jullie vader rookt niet!), moest ik naast mijn normale werk dat loodzware programma van Balans zien af te werken.

Dus nu lees ik, om weer rustig te worden (ik word heel zen van lezen), het pas verschenen pamflet van Rens Bod, Remco Breuker en Ingrid Robeyns, 40 stellingen over de wetenschap, waarin zij zich opwinden over de enorme werkdruk aan de universiteiten.

Om die draaiende te kunnen houden, werken wetenschappelijke docenten twaalf tot vijftien uur per week over: week in, week uit. En dat allemaal precorona. Wat de universiteiten nodig hebben om de extreme werkdruk aan te pakken, zijn structurele oplossingen, aldus de auteurs.

Ik geloof niet dat een Week van de Werkstress een structurele oplossing is. Meer een doekje voor het bloeden.

Of een belediging.

Laatste

Foto Reyer Boxem

Laatste

Bente van Leeuwen was een jaar lang een van de student-columnisten van UKrant. Ze is klaar met haar studie en neemt in deze column afscheid van het studentenbestaan. ‘Ik heb veel vrienden gemaakt, ben uit geweest, brak geweest, verliefd, verdrietig, vrolijk.’
Door Bente van Leeuwen
23 november om 12:26 uur.
Laatst gewijzigd op 23 november 2020
om 12:26 uur.
november 23 at 12:26 PM.
Last modified on november 23, 2020
at 12:26 PM.

Dit is de laatste keer dat ik mijn gedachtes via dit platform met jullie deel. Ik ben al even geen student en na vandaag ook geen student-columnist meer.

Dit was de laatste plek waar nog ‘student’ bij mijn naam stond. Dat voelde altijd wel veilig, dat label. Als de ‘L’ op een lesauto. Dan doen anderen als het goed is iets voorzichtiger met je.

Als student wordt er niet altijd voorzichtig met je omgegaan – je wordt juist vaak voor de leeuwen en in het diepe gegooid. Maar als je faalt, is er altijd nog een herkansing.

Het is niet gek als je iets niet kan, je bent er immers om te leren. Er wordt op de universiteit en bij het lopen van stages veel tijd en moeite van je gevraagd, maar weinig ervaring.

En dan, als je afgestudeerd bent en je wilt solliciteren, zie je opeens bij elke vacature staan: minimaal drie jaar werkervaring vereist. Ook bij de junior functies. Waar heb je dan eigenlijk al die jaren voor gestudeerd? O ja, voor het vinkje ‘wo-opgeleid’. Dat is zeker niet niks. Maar is het een studieschuld van bijna 60.000 euro waard?

Als je solliciteert, zie je opeens bij elke vacature staan: minimaal drie jaar werkervaring vereist

Eerlijk gezegd ben ik best trots op hoe ik mijn studententijd heb aangepakt. Ik heb in vijf jaar tijd twee bachelors (een volledige, een verkorte) en een master behaald. Ik heb moeilijke keuzes gemaakt en ben van richting veranderd. Ik heb altijd naast mijn studie gewerkt, vaak verschillende baantjes.

Ik heb veel vrienden gemaakt, commissies gedaan, ben uit geweest, brak geweest, verliefd, verdrietig, vrolijk. Ik heb tien studentenkilo’s eraan gefeest en daarna er weer vanaf gesport. Ik heb gereisd, stages gedaan in het binnen- en buitenland en heb mezelf zo snel als ik kon ontwikkeld.

Natuurlijk was dat het allemaal waard. Elke euro. Maar het voelt wel wat oneerlijk. Ik heb het toch goed gedaan? Wat had ik anders moeten doen? Hoe had ik zonder schuld en met ‘minimaal drie jaar werkervaring’ kunnen eindigen?

Maar goed, ik ga verder. Ik heb nu in ieder geval weer een jaar werkervaring erbij, als student-columnist. Het heeft me veel geleerd, over mezelf en over schrijven. Ik dank UKrant enorm voor deze kans. Ik dank iedereen die mijn columns las.

Het voelt gek dat dit de laatste is. Ik ben niet erg goed in afscheid. Maar het moet en het zal. Mijn studentenleven laat ik achter, deze column laat ik achter. Het komt goed.

RUG-studenten in actie tegen klimaatverandering

RUG-studenten in actie tegen klimaatverandering

Studenten van twaalf Nederlandse universiteiten protesteerden donderdag omdat zij vinden dat de uni’s te weinig doen om klimaatverandering tegen te gaan. Ook RUG-studenten overhandigden hun eisen aan bestuursvoorzitter Jouke de Vries.
20 november om 14:37 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 20 at 14:37 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Vijf RUG-studenten staan op de trappen van het Academiegebouw. Ze houden spandoeken vast met daarop de woorden democratisation, decarbonisation en decolonisation. Dertig aanwezigen, het maximaal aantal dat is toegestaan, luisteren naar het manifest van de protestbeweging University Rebellion.

‘De universiteiten moeten de sociale crisis en de klimaatcrisis uitroepen tot noodsituaties’, leest een student voor van de Groningse tak van de University Rebellion-beweging, een landelijk netwerk van twaalf groepen bestaande uit studenten, docenten, en universiteitsmedewerkers.

Ze willen dat de universiteiten bij de regering eisen dat er meer actie wordt ondernomen, en dat de universiteiten zelf in 2025 klimaatneutraal zijn. Ze willen ook dat er een speciale vereniging wordt opgezet voor studenten en medewerkers.

Om de tafel

Jouke de Vries, voorzitter van het college van bestuur, luisterde naar de eisen en zei dat verandering tijd nodig heeft. De student die het manifest had voorgelezen, vroeg De Vries om ‘om de tafel te gaan zitten om met ons te praten’. De Vries zegde dit toe.

‘Universiteiten moeten de macht die ze hebben gebruiken om de waarheid te vertellen en dingen te veranderen’, zei een van de demonstranten. ‘Ze hadden allang de noodsituatie uit moeten roepen. Er is geen tijd om te wachten op een langzame verandering. De boel moet nu veranderen.’

Vrijwilliger gaat bij rechten in Leiden tentamen nakijken

Vrijwilliger gaat bij rechten in Leiden tentamen nakijken

In ‘Intussen elders’ verzamelen we opmerkelijk nieuws van andere universiteiten. Deze week: De werkdruk bij rechten in Leiden is zo hoog dat de faculteit vrijwilligers wil inschakelen om tentamens na te kijken.
Samengesteld door Rob Siebelink
20 november om 13:25 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 20 at 13:25 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Uni Utrecht verbaasd over hoge ‘no show’

Net als op andere universiteiten zijn veel colleges en werkgroepen op de Universiteit Utrecht alleen online. Maar voor de colleges die de uni wel offline geeft, komt vaak niemand opdagen, student noch docent. Vier van de tien ingeroosterde fysieke onderwijsactiviteiten zijn er helemaal niet, schrijft het Utrechtse universiteitsblad DUB.

Het was veel mensen al opgevallen dat het stiller en rustiger in de gebouwen van de UU was dan op basis van de roostering mocht worden aangenomen. De universiteit weet niet hoe dit komt.

Mogelijk dat een groot deel van het fysiek bedoelde onderwijs uiteindelijk toch online wordt omdat studenten of docenten in quarantaine moesten, denkt de universiteit die de de zaak verder zal onderzoeken.

‘Vrijwilliger inzetten is broodroof’

De rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden wil vrijwilligers inzetten om tentamens na te kijken en studenten te begeleiden als zij hun scriptie schrijven. Reden is de hoge werkdruk onder docenten.

Het idee werd gelanceerd door hoogleraar civiel recht Willem van Boom. Hij kreeg direct steun van rector Carel Stolker van Leiden die het een ‘geweldig initiatief’ vindt.

Maar niet iedereen is blij met het plan en de steun van de rector. Andere academici noemen het ‘broodroof’. ‘Een bestuurder moet niet blij zijn als er op zo’n manier gelapt moet worden’, en ‘Onbezoldigde vrijwilligers moeten niet zoiets gevoeligs doen als correctiewerk’.

‘Niet alleen zijn er door de coronacrisis meer eerstejaars bijgekomen in september, maar onze zittende studenten hebben door de crisis niks anders te doen dan studeren. Dus onze tweede- en derdejaars bachelorstudenten en masterstudenten maken veel meer aanspraak op onderwijs, tentamens en scripties’, zegt Willem van Boom in de Leidse universiteitskrant Mare.

De hoogleraar heeft niet zo veel boodschap aan de kritische reacties. ‘Ik heb een heel praktisch probleem dat ik als leidinggevende voor mijn staf moet oplossen, en het wordt vervolgens gekaapt door de politieke discussie over onderfinanciering van het onderwijs.’

Op de fiets naar Universiteit Twente

De Universiteit Twente wil dat in 2023 10 procent meer medewerkers op de fiets stapt om naar het werk te gaan. Uit een analyse van postcodes blijkt dat driekwart van het UT-personeel binnen een straal van vijftien kilometer van de campus woont.

Een prima afstand om met de fiets af te leggen, zegt duurzaamheidsfunctionaris Brechje Maréchal tegen U-Today. ‘Zeker gezien de ontwikkelingen van de afgelopen jaren met de beschikbaarheid van e-bikes en speed-pedelecs.’

Het woon-werkverkeer zorgt samen met het zakelijk verkeer voor een belangrijk deel van de CO2-uitstoot van de UT (samen ruim 30 procent). ‘Daarom denken we dat we veel kunnen winnen als meer mensen de fiets pakken. We zullen ondersteuning bieden, door middel van goede faciliteiten, aantrekkelijke regelingen en het stimuleren van initiatieven.’

Geneeskunde wil fysieke tentamens, studenten niet

Geneeskunde wil fysieke tentamens, studenten niet

Onder studenten geneeskunde is onrust ontstaan nadat het faculteitsbestuur besloot alle resterende tentamens van het semester in de Aletta Jacobshal te houden. De studenten vrezen problemen rond quarantaine, maar ook met het vieren van kerst.
Door Shrey Kalia
19 november om 12:52 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 19 at 12:52 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Tweedejaars geneeskundestudentent moeten nog drie deeltentamens maken dit semester. Na positieve ervaringen in de Aletta Jacobshal, waar studenten zich netjes hielden aan de coronaregels, besloot het faculteitsbestuur deze tentamens alleen nog maar fysiek af te nemen. Dat hoopt hiermee de ‘kwaliteit en betrouwbaarheid’ te verbeteren.

Ontploffen

WhatsAppgroepen ontploften na het bericht. Studenten die nu in het buitenland verblijven, kunnen zich immers niet aan de quarantaineregels houden als ze terugkeren naar Groningen voor een tentamen.

‘Mensen halen dat niet, toch? Is een deel van jullie niet nog in het buitenland?’ zei een student in de groepschat. ‘Laat staan de psychologische problemen die deze e-mail veroorzaakt, een week voor het tentamen’, zei een ander.

Studenten zijn ook boos vanwege de datum van het laatste tentamen: 17 december. Internationals kunnen daardoor mogelijk niet op tijd naar huis om kerst te vieren met hun familie, omdat de meeste landen een quarantaine van twee weken eisen, of een negatieve covid-19 test. En die zijn – zo kort voor vertrek – lastig te krijgen.

Petitie

Tweedejaars geneeskundestudenten besloten daarop een petitie te houden, waarin ze de faculteit vragen terug te keren naar het eerdere hybride tentamenmodel. Ze stellen dat het besluit van het faculteitsbestuur niet goed gefundeerd is en dat het studenten in Groningen en het buitenland treft.

‘De negatieve impact van een fysiek tentamen kan niet worden gerechtvaardigd’, schrijven ze. ‘(Internationale) studenten is niets gevraagd bij de besluitvorming.’ Ze noemen de beslissing ‘erg oneerlijk’, omdat andere faculteiten online onderwijs hebben gegarandeerd in het eerste semester.

Thuis onderwijs

Silke van Belkom is een van de studenten die tekende. ‘Als we de leuke dingen voortaan thuis moeten doen, dan moeten we ook ons onderwijs thuis krijgen’, zegt ze. Ze vindt dat de faculteit een slecht voorbeeld geeft door meer dan honderd studenten bijeen te brengen in de tentamenhal.

‘Ik vind het griezelig om met vierhonderd studenten tentamen te maken’, zegt Makrand Gulati uit India. Hij bezoekt zijn grootouders in Den Haag elk weekend en neemt alle nodige voorzorgsmaatregelen als hij in Groningen is.

Het faculteitsbestuur stelt dat studenten in quarantaine of isolatie het gemiste tentamen kunnen overdoen aan het einde van het semester in februari. Studenten die tot een risicogroep behoren, of een huisgenoot hebben die risico loopt, kunnen een beroep doen op een speciale regeling.

Maar die regeling geldt niet voor studenten die in het buitenland verblijven. Zij moeten gewoon het inhaaltentamen doen, zegt het bestuur. Daarnaast kan het inhaaltentamen worden gebruikt door studenten die een extra kans nodig hebben, naast de reguliere herkansing in de zomer.

Dilemma

Makrand maakt zich zorgen dat studenten met milde klachten toch het fysieke tentamen zullen doen. Ook Silke – die haar ouders in Friesland elk weekend bezoekt – vindt dat de beslissing van het faculteitsbestuur studenten voor een dilemma plaatst.

Mensen die twijfelen zullen een hertentamen proberen te vermijden, wat de veiligheid van alle studenten in gevaar brengt, vreest ze. ‘Ik wil niet dat mijn ouders ziek worden omdat ik tentamen heb gedaan.’

De universiteit houdt vol dat de coronaproof ingerichte Aletta Jacobshal veilig is om fysieke tentamens te houden, zolang studenten zich aan de regels houden. ‘Tentamens zijn in dit collegejaar zoveel mogelijk online, tenzij het echt niet anders kan’, zegt RUG-woordvoerder Jorien Bakker. ‘Het tentamenbeleid van Medische Wetenschappen wordt in samenspraak met studenten opgesteld.’

Er is voldoende draagvlak voor de gemaakte keuzes, stelt ze. ‘Daarnaast is nooit gezegd dat studenten naar ‘huis’ konden reizen en vanaf daar hun tentamens kunnen maken.’

Hoogleraar gezocht (v)

Foto Reyer Boxem

Hoogleraar gezocht (v)

Naar aanleiding van het bericht van de RUG om in 2025 minstens 33 procent vrouwelijke hoogleraren te hebben, plaatst student-columnist Bauke van der Kooij alvast een vacature (die verdacht veel lijkt op een hospiteerbericht).
Door Bauke van der Kooij
17 november om 11:04 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 17 at 11:04 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

INTERNATIONALS WELCOME

Per 1 december komen er nieuwe leerstoelen vrij in ons gemengde Huize Academiegebouw. Ons huis ligt in het centrum van de stad, dus eigenlijk is bijna alles op loopafstand te doen. Zo ligt de Appie op drie minuten lopen, ben je binnen tien minuten op het station en kan je vrijwel kruipend naar de UB.

Je komt te werken in een omgeving met voornamelijk mannen van middelbare leeftijd. Hoewel wij van oudsher (al ongeveer 400 jaar) dus eigenlijk min of meer een mannenhuis zijn, hebben wij nu besloten dat onze voorkeur ligt bij een vrouw.

De leerstoel waar het om gaat is in principe voor langere tijd. Wel kan het zijn dat je je werkkamer (deze is rond de 20 vierkante meter) moet delen met een andere hoogleraar. Ook de wc en het keukentje moet je delen, een badkamer hebben we niet. Een schoonmaakrooster hebben we verder ook niet, dat wordt voor ons gedaan.

Omdat wij eigenlijk allemaal wat verder zijn in onze studie (de meesten zijn al zo’n dertig jaar verbonden aan de universiteit), is het voor deze leerstoel wel een vereiste dat je gepromoveerd bent. Daarnaast vinden we het erg belangrijk dat je een postdocperiode hebt gedaan in het buitenland.

Een schoonmaakrooster hebben we niet, dat wordt voor ons gedaan

In principe hebben we geen vaste huisavond, wel hebben wij een opendeurenbeleid en worden er met elkaar heel wat kopjes koffie en thee gedronken. Verder zijn wij allemaal lid van verschillende verenigingen, belangengroepen en organisaties. Alumni van Vindicat hebben we echter liever niet, omdat we in het verleden niet altijd even leuke ervaringen met deze vereniging hebben gehad.

Voor deze leerstoel ontvang je maandelijks een bedrag van rond de 5000 euro (bruto). Dit bedrag is inclusief een pasje waarmee je gratis koffie en thee kunt halen. Daar komt nog vakantiegeld en een eindejaarsuitkering bij. Wel is het soms moeilijk om je fiets kwijt te kunnen, maar als je net als Ben Feringa een Nobelprijs wint, krijg je je eigen parkeerplaats voor je fiets.

Ben jij deze ambitieuze vrouw en heb je interesse? Stuur ons dan een snel een berichtje, misschien zien we je wel op onze hospi en word jij onze nieuwe hoogleraar!

We hopen je snel te zien!

Groetjes,

Het college van bestuur

Bij UKrant: over koppen en het misleiden van de lezer

Bij UKrant: over koppen en het misleiden van de lezer

‘UKrant misleidt de lezer met zo’n kop’. Het is een verwijt dat de redactie zo nu en dan bereikt. Soms terecht, vaker niet. In de rubriek ‘Bij UKrant’ gaat het deze keer over clickbait.
16 november om 13:51 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 16 at 13:51 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.


Rob Siebelink

Door Rob Siebelink

16 november om 13:51 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
Rob Siebelink

By Rob Siebelink

november 16 at 13:51 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.
Rob Siebelink

Rob Siebelink

Hoofdredacteur
Volledig bio
Editor-in-chief
Full bio

Elke dag vraagt de redactie van UKrant zich af: waar schrijven we over, waarom schrijven we erover en hoe? Een kijkje achter de schermen.

Zo nu en dan krijgen we het verwijt dat we met clickbait onze lezer op het verkeerde been zetten. Met clickbait (de Nederlandse vertaling zou ‘klikaas’ moeten zijn, maar brrrr… dat is zo’n verschrikkelijk woord) wordt bedoeld dat een journalist een misleidende (en vaak sensationele) kop gebruikt om de lezer te verleiden om door te klikken/te lezen, die vervolgens geen waar voor zijn geld krijgt en zich bedrogen voelt.

In colleges voor aankomende journalisten geef ik graag het voorbeeld van een roddelblad van al weer lang geleden: ‘Gaat Willem-Alexander vreemd?’ stond er met vette letters boven het stuk. Na allerlei wetenswaardigheden over de koning eindigt het verhaal met de conclusie: Nee, WA gaat niet vreemd.

Er is op zich niks mis met een sensationele kop, want sensationele dingen gebeuren. De kop moet de inhoud dan wel dekken, en dat deed die in het geval van de vermeende capriolen van WA zeker niet. 

Er zijn behalve de roddelbladen ‘nieuwssites’ die leven van clickbait. Volgens een onderzoek van de Universiteit Leiden van twee jaar geleden oogsten Ongelooflijk, Trendnieuws en Viraal Vandaag met hun koppen meer reacties dan bijvoorbeeld de NOS; een verdienmodel dus. 

Boeit het ons hoe vaak onze verhalen worden gelezen? Ik zou liegen als ik beweer dat UKrant ongevoelig is voor lees- en bezoekcijfers. Wie schrijft, wil immers gelezen worden. Wij houden dus ook bij welke verhalen het ‘goed doen’ of ‘niet lopen’ (al is dat niet zaligmakend en allesbepalend) en dat kan tot in detail: komen de meeste clicks van mobiel of computer? Om 12 uur ’s middags of 8 uur ’s avonds? Hoeveel lezers komen uit Brazilië of Japan?

Het spanningsveld: de kop moet nieuwsgierig maken én de lading dekken

Een kop is een belangrijk journalistiek instrument om de lezer te informeren en nieuwsgierig te maken: in de ‘leeshiërarchie’ (waar kijkt de lezer als eerste naar?) staat de kop op plaats 3, na de foto en het fotobijschrift. Het maken van koppen is een vak apart. Je moet in een paar woorden een (soms best ingewikkeld) onderwerp samenvatten. Die woorden moeten de lezer prikkelen én de lading dekken.

Zie hier het spanningsveld. Wij zullen af en toe ook wel eens (een beetje) uit de bocht vliegen, maar zonder boze opzet. Andere keren ‘koppen’ we bewust scherp en daar is niks mis mee; scherp is niet hetzelfde als misleidend.

‘Opknopen, die wetenschappers’ – een recent verhaal dat we publiceerden over RUG-wetenschappers die als gevolg van hun onderzoek de wind van voren krijgen – is zo’n scherpe kop. Die is gedestilleerd uit een verwensing die een van de geïnterviewde wetenschappers door een tegenstander naar haar hoofd geslingerd kreeg.

Je kunt de kop – kwestie van smaak vooral – onnodig sensationeel vinden, maar ik zou het geen clickbait willen noemen. Het zegt alles over de agressie waarmee de geïnterviewden te maken krijgen. Waarbij ook opgemerkt dat media in toenemende mate wel erg snel dit verwijt krijgen, terwijl de klager het gewoon niet eens blijkt met de strekking van een verhaal – dat is iets heel anders.

Wat betreft het verdienmodel. Wij werken niet met Google Ads, het advertentiesysteem waarmee nieuwssites op basis van de hoeveelheid clicks geld verdienen. UKrant wordt gefinancierd door de RUG (geen zorg: de onafhankelijkheid is middels een stichtingsbestuur en statuten gewaarborgd) en we werken op advertentiegebied samen met het Groningse acquisitiebedrijf Martini Media, waarmee we glasheldere afspraken hebben.

Kortom, wij hoeven over de rug van de misleide lezer onze boterham niet te verdienen. Wij willen serieus worden genomen en bovenal onze lezer serieus nemen. 

Rob Siebelink is hoofredacteur van UKrant

Personeel universiteit Utrecht krijgt extraatje van 300 euro netto

Personeel uni Utrecht krijgt extraatje van 300 euro netto

In ‘Intussen elders’ verzamelen we opmerkelijk nieuws van andere universiteiten. Deze week onder meer: Werknemers van de Universiteit Utrecht krijgen 300 euro om thuis prettiger te kunnen werken.
Samengesteld door Rob Siebelink
13 november om 10:50 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 13 at 10:50 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

300 euro netto voor medewerkers UU

Medewerkers van de Universiteit Utrecht (UU) krijgen deze maand een extraatje van 300 euro netto, los van de omvang van hun aanstelling. Het geld is bedoeld om de werkomgeving thuis prettiger te maken. Daar staat wel tegenover dat de reiskostenvergoeding waarschijnlijk komt te vervallen zolang werknemers vooral vanuit huis werken en dus niet hoeven te pendelen, meldt het Utrechtse universiteitsblad DUB.

In Utrecht wordt een einde gemaakt aan promotieplechtigheden met gasten. Dagelijks kwamen er nog zo’n tweehonderd mensen naar het Academiegebouw om promoties bij te wonen en niet iedereen hield zich aan de regels, schrijft DUB verder.

Daarom mogen nu alleen een partner en ouders, de promotoren, de voorzitter van de promotiecommissie en eventueel paranimfen aanwezig zijn. Anderen moeten de livestream volgen.

Haagse campus van Leiden wil stevig uitbreiden

De Haagse campus van de Universiteit Leiden wil de komende jaren stevig uitbreiden. Van de 30.000 studenten die in Leiden staan ingeschreven, studeren er nu 6000 in Den Haag. Over tien jaar moeten dat er 9000 zijn. Er zijn plannen voor nieuwe opleidingen en er moet een ‘campusboulevard’ komen met een universitair complex en woningen, meldt de Leidse universiteitskrant Mare.

De campus in Den Haag biedt nu onderdak aan de Faculty of Governance and Global Affairs. Verder hebben alle Leidse faculteiten, behalve Archeologie, er studies. In 2025 en 2028 komen er twee nieuwe bacheloropleidingen bij, al is nog niet duidelijk om welke studies het gaat.

Mare schrijft dat de universiteit denkt aan ‘digitale veiligheid, cybercrime, kunstmatige intelligentie, economie van de publieke sector en duurzaamheid’ als mogelijke thema’s.

Aanhoudingen na verdwijning Amsterdamse student

De politie heeft afgelopen week twee mannen opgepakt in verband met de verdwijning twee jaar geleden van Sumanta Bansi (bijgaande foto is in het kader van het onderzoek vrijgegeven door de politie), die indertijd aan de Universiteit van Amsterdam studeerde. Het gaat om een 63-jarige man uit Hoorn en een 34-jarige man uit Rijswijk, meldt Nu.nl.

De Surinaamse vrouw was in 2016 naar Nederland gekomen om te studeren. In 2018 verdween ze en daarna is nooit meer iets van haar vernomen. Omdat haar bankpasjes en paspoort niet meer zijn gebruikt, en ook haar accounts op sociale media sinds februari van dat jaar niet meer actief zijn geweest, vermoedt de politie dat ze niet meer in leven is.

Tijdens het onderzoek was al eerder duidelijk geworden dat de politie keek naar ‘meerdere personen’. Ze vermoedt dat deze personen op de dag van de verdwijning van Bansi en de dag daarna met hun auto in de omgeving van het Robbenoordbos zijn geweest, in de kop van Noord-Holland. Daar is al een aantal keren vergeefs gezocht naar het lichaam van de vrouw.

De universiteitskrant van de UvA, Folia, verdiepte zich in de verdwijning van Bansi: Hoe de ambitieuze Sumanta Bansi zomaar kon verdwijnen.

Dertig hokjes met gezichten zijn nog geen groep

Online onderwijs

Opinie: Dertig hokjes met gezichten zijn nog geen groep

Voor de coronacrisis leek online onderwijs de toekomst. Maar we weten nu wel beter. Online en hybride onderwijs halen niet de kwaliteit waar we op hoopten, betoogt de Young Academy Groningen.
Door Lisa Herzog, Hanna van Loo en Han Thomas Adriaenssen
11 november om 10:18 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 11 at 10:18 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Op vrijdag 2 oktober lieten studenten in Amsterdam in een protest hun onvrede blijken met hun online onderwijs. In september verzuchtte een Groningse studente in UKrant dat ze ‘niet kan wachten tot alles weer normaal wordt’ en in Dagblad van het Noorden sprak een woordvoerder van de Groningse studentenbond zijn bezorgdheid uit over de kwaliteit van onderwijs nu veel colleges noodgedwongen online plaatsvinden. Dit academisch jaar brengt voor veel studenten niet wat ze ervan gehoopt en verwacht hadden.

Wij delen de zorgen van deze studenten. Docenten en ondersteunende staf doen hun best, maar ondanks alle inspanningen is het moeilijk de kwaliteit van onderwijs te bieden die we zouden willen bieden. Online colleges zijn vermoeiend om te geven en te volgen, en de opluchting van studenten wanneer een seminar toch in person plaatsvindt is goed navoelbaar. Tijdens hybride colleges blijkt het lastig de online aanwezige studenten net zo goed te bedienen en te betrekken bij het college als hun fysiek aanwezige medestudenten.

Hoe komt dit? Een mogelijk antwoord zou kunnen zijn: door de techniek. Maar dit antwoord is te simpel. Programma’s als Blackboard en Google Meet bieden veel functionaliteiten, en na de nodige opstartproblemen lijken de meeste studenten en docenten hun weg in deze platforms gevonden te hebben. Dus waarom haalt online of hybride onderwijs dan toch niet de kwaliteit waar we op hopen? Als docenten zien we een aantal verklaringen.

Online colleges zijn vermoeiend om te geven en te volgen

Ten eerste: Docenten en studenten missen informatie uit non-verbale communicatie. Zelfs wanneer iedereen zijn of haar camera aan heeft staan, missen we als docenten veel informatie die we normaal wel zouden hebben. Waar we normaal gesproken ons tempo zouden aanpassen op grond van verbale en non-verbale communicatie, de houding van studenten en sfeer in de collegezaal, tasten we nu meer in het duister. Ga ik te snel, of juist te langzaam? Is wat ik vertel te moeilijk, of juist te eenvoudig? Enzovoorts.

Ten tweede: Interactie tijdens een college komt het best op gang wanneer studenten zich veilig voelen om kritische vragen te stellen. Hiervoor is een vertrouwensband nodig tussen docent en student, en tussen studenten onderling. Die is lastig op te bouwen wanneer iedereen in zijn of haar eigen kamer zit.

Een schijnbaar domme vraag kan een perfecte inleiding tot een nieuw concept of interessant probleem blijken te zijn. Maar waar het sowieso al spannend is een vraag te stellen waar je niet helemaal zeker over bent, wordt dat er niet makkelijker op wanneer je maar in beperkte mate kan zien hoe je vraag valt bij je medestudenten.

Ten derde: het succes van een hoor- of werkcollege wordt mede bepaald door de groepsdynamiek in een collegezaal. In een goed hoor- of werkcollege lokt de ene vraag de andere uit, tillen studenten elkaar met hun input naar een hoger plan, en ontstaat het gevoel gezamenlijk aan een probleem te werken.

Het succes van een hoor- of werkcollege wordt mede bepaald door de groepsdynamiek

Natuurlijk lukt dat lang niet altijd. Maar online is dit wel bijzonder lastig te bereiken. Dertig vierkante hokken met gezichten erin op een scherm zijn nog geen groep. Het gevoel met zijn allen deel uit te maken van een academische gemeenschap ontstaat sowieso maar mondjesmaat wanneer we elkaar tijdens de pauzes niet spreken, en er geen ruimte is voor spontane gesprekken en ontmoetingen in de gebouwen en kantines.

Ten vierde: Het is vaak makkelijker om je ergens op te concentreren wanneer de mensen om je heen dat ook doen. Wie alleen achter zijn of haar laptop een college aan het volgen is, is echter op zichzelf aangewezen. Iets vergelijkbaars geldt voor docenten: voor een zaal met studenten is het moeilijk met je gedachten af te dwalen. In je eentje achter een scherm is het lastiger om scherp en geïnspireerd te blijven – zeker wanneer Blackboard je scherm vult met je eigen PowerPoint.

Hoe nu verder? Hier moeten we een onderscheid maken tussen de korte en lange termijn. Op de korte termijn zal het vermoedelijk nog lastig zijn op een veilige manier op grote schaal in person onderwijs te organiseren. Onderwijs zal voor een groot deel nog online blijven plaatsvinden. Voor de langere termijn zien we drie punten.

De RUG moet streven om, zodra dat veilig kan, terug te keren naar maart 2020

Ten eerste: Zoals van elke ervaring, zullen we ook van de ervaringen van de afgelopen maanden willen leren. Misschien hebben we platforms ontdekt die we zullen willen blijven gebruiken, bijvoorbeeld om samen te werken met collega’s in het buitenland.

Ten tweede: We moeten niet naïef zijn over de mate waarin ICT in person onderwijs kan vervangen. Misschien dachten we ooit dat online onderwijs de toekomst had. In de praktijk blijkt het moeilijk online of hybride de kwaliteit te bieden die we willen. Zowel studenten als docenten missen bovendien het persoonlijk contact.

Ten derde: het streven van de RUG moet zijn om, zodra dat veilig kan, terug te keren naar (een versie van) wat normaal was tot maart 2020. Dat zal misschien niet makkelijk zijn. Maar wat het afgelopen half jaar ons geleerd heeft, is dat een in person model, waarbij onderwijs gefundeerd is op persoonlijke interactie studenten tussen studenten en docenten, de moeite en inspanning meer dan waard is.

Lisa Herzog, Hanna van Loo en Han Thomas Adriaenssen zijn lid van de Young Academy Groningen (YAG) en hebben deze bijdrage namens de YAG geschreven.

Fraude

Foto Reyer Boxem

Fraude

Columnist Gerrit Breeuwsma stelt dat we het beter niet over tentamenfraude kunnen hebben ‘omdat het gebruik van het woord fraude alleen al de kracht heeft om alles waardeloos te maken’.
Door Gerrit Breeuwsma
10 november om 12:21 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 10 at 12:21 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Sommige dingen kun je je wel voornemen, maar dan lukt het toch weer niet. Zo had ik eigenlijk helemaal niets over het onderwerp tentamenfraude willen zeggen. Deels omdat er al veel over te berde is gebracht, ook in UKrant, en soms best verstandige dingen. Wat moet ik daar dan nog aan toevoegen, zonder in herhaling te vervallen?

Maar ook wel een beetje omdat ik de hele verontwaardiging erover iets naïefs vind hebben. Hoeveel mensen zouden nog voor hun boodschappen betalen als ze zomaar, zonder enig toezicht, de supermarkt uit konden lopen? Nergens personeel te bekennen, lege kassa’s, met slechts hier en daar een anonieme klant verscholen achter zijn mondkapje. Alleen een briefje bij de ingang waarop je met een krabbeltje mag aangeven dat je belooft eerlijk af te zullen rekenen.

Dat werkt dus niet. En dan hebben we het hier ook nog over studenten die toch al, zo bleek eerder in UKrant, moeite hebben met afrekenen. Ze jatten bij toezicht dat het een lieve lust is en morele scrupules hebben ze nauwelijks, want ach, zo’n grootgrutter, die merkt daar amper iets van op al die miljarden winst die er wordt gemaakt.

Wat me er ook van weerhield, is dat het gebruik van het woord fraude alleen al de kracht heeft om alles waardeloos te maken. Je zag het onmiddellijk gebeuren toen Trump het woord moedwillig inzette om de uitkomst van de verkiezingen, ongeacht wat die zou gaan worden, op voorhand verdacht te maken.

Behalve als hij zou winnen. De (valse) suggestie van fraude werkte tijdens de verkiezingen als een bewijs ervoor. In interviews bij stembureau verkondigden protesterende aanhangers van Trump dat ze overal op sociale media berichten van fraude tegenkwamen (ja, van Trump zelf) en dus zou er wel fraude zijn.

Hoeveel mensen betalen voor hun boodschappen als ze zomaar de supermarkt uit kunnen lopen?

Wanneer het woord eenmaal is gevallen, ondermijnt dat vrijwel onmiddellijk het vertrouwen. Biden mag dan hebben gewonnen, voor de verliezers is dat slechts te danken aan de frauduleuze praktijken tijdens de telling van de stemmen, zodat de winnaar in feite de morele verliezer wordt.

Bij tentamens werkt het niet echt anders. Direct na de tentamens van de eerste coronagolf kreeg ik paniekerige mailtjes van studenten die hadden gehoord dat er op grote schaal was gefraudeerd. Nu maakten ze zich zorgen over hun cijfer, want zou dat bij eerlijke studenten niet relatief lager uitvallen?

Cijfers zijn bedoeld om iets te zeggen over de verworven kennis. Het zegt iets over je beheersing van de stof, waarbij een onvoldoende een signaal is om een tandje bij te zetten. Een zes op eigen kracht vertegenwoordigt echter meer kennis dan een acht op basis van fraude.

Maar wat als straks iedereen met een onvoldoende dat gaat toeschrijven aan frauduleuze praktijken, met als belangrijkste signaal dat hij of zij de volgende keer dan ook maar gaat frauderen?

Je bent toch gekke Gerrit niet?

Fraude creëert een soort perverse marshmallow-test. Niet degene die er een kwartier lang in slaagt van de marshmallow voor zijn neus af te blijven wordt beloond met een tweede, maar degene die hem zo snel mogelijk opeet.

Er zijn al verschillende oplossingen aangedragen voor het tegengaan van fraude, maar meestal zijn die gebaseerd op de bevestiging en het vergroten van het probleem, met de online monitoring van de testafname als ultiem paardenmiddel. Van al die oplossingen is wantrouwen de essentie, maar wantrouwen is nu juist de voedingsbodem voor meer fraude.

Zo lang we geen goede oplossing voor de fraude hebben, zouden we er beter over kunnen zwijgen, om de kwalijke invloed ervan niet groter te maken.

Zoals gezegd, dat had ik me voorgenomen. Maar is me helaas niet gelukt.

Ocean Grazer en IvyONe winnen eerste Ben Feringa Impact Award

Artist impression van Ocean Grazer, een van de winnende projecten. Foto: RUG.

Ben Feringa Impact Award voor Ocean Grazer en IvyONe

De eerste Ben Feringa Impact Awards gaan naar het project Ocean Grazer – voor schone energie – en IvyONe, een innovatief medisch hulpmiddel. Beide projecten komen van de Faculty of Science and Engineering (FSE).
10 november om 10:31 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 10 at 10:31 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.


Rob Siebelink

Door Rob Siebelink

10 november om 10:31 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
Rob Siebelink

By Rob Siebelink

november 10 at 10:31 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.
Rob Siebelink

Rob Siebelink

Hoofdredacteur
Volledig bio
Editor-in-chief
Full bio

De RUG stelde de prijs, vernoemd naar Nobelprijswinnaar voor de scheikunde Ben Feringa, begin dit jaar in met als doel een brug te slaan tussen wetenschap en de samenleving.  

De prijs wordt uitgereikt in twee categorieën: studenten en wetenschappers. Het winnende project in de categorie onderzoekers is Ocean Grazer van Wout Prins, Antonis Vakis en Bayu Jayawardhana. Het winnende project in de categorie studenten is IvyONe van Niels Wijermans.

Elektriciteit

De Ocean Grazer haalt energie uit zeegolven en integreert dit met grootschalige opslag van elektriciteit die wordt opgewekt door windturbines en drijvende zonneparken op zee. Hierdoor kan onder alle weersomstandigheden schone energie worden geleverd.

Niels Wijermans, student aan FSE, ontwikkelde met IvyONe een hulpmiddel waarmee patiënten niet langer met een infuuspaal door gangen hoeven te lopen, drempels over te steken en zichzelf in drukke liften te worstelen. Ze hebben daardoor meer bewegingsvrijheid en er is minder werkdruk voor het verplegend personeel.

Eervolle vermeldingen

Er werden ook twee eervolle vermeldingen toegekend. Die voor de categorie onderzoekers is voor de oratie Van zuilen naar bubbels: over de toekomst van consensusbestuur in een geglobaliseerde samenleving van Caspar van den Berg van RUG/Campus Fryslân.

De eervolle vermelding in de categorie studenten gaat naar het project ‘Gedragskundige contra-expertise in strafzaken’ van Cleo Huisman, Kim de Wildt, Marjorie Drees, Sanne Rodenboog, Maud Olde Keizer, Jolanda de Jong en Pim van Tongeren van de Faculteit Rechtsgeleerdheid.

De toekenning voor de projecten was overigens al in het voorjaar, maar door de coronacrisis werden de bekendmaking en uitreiking uitgesteld. De volgende ronde van de Ben Feringa Impact Award start daarom in het najaar van 2021. 

Kleine problemen

Foto Reyer Boxem

Kleine problemen

Student-columnist Bente van Leeuwen gooide dingen liever weg dan ze te repareren. Maar zie, een kapot ananassnijapparaat brengt opeens heel nieuwe inzichten.
Door Bente van Leeuwen
9 november om 13:32 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 9 at 13:32 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Laatst ging mijn ananassnijapparaatje kapot. Zo’n draaiding met een scherp randje. Het handvat klemde niet meer, want er was een stukje plastic te ver doorgebogen. Alsof het niks was, pakte ik er een aansteker bij, smolt het plastic en boog het weer goed. Ik verbaasde me over hoe makkelijk het item van ‘stuk’ naar ‘heel’ ging. Verbazing over dat het lukte, maar vooral verbazing over dat ik het was die het deed.

Normaal gesproken ga ik heel anders met kleine huishoudelijke probleempjes om. Ik ben goed in laatjes dichtduwen en er dan nooit meer naar omkijken. En spullen die ik niet kwijt kan, duw ik in de oneindig lijkende ruimte onder m’n bed. Zo, hups, probleem weg!

Of een ander voorbeeld: mijn doucheputje. Ik heb een mening over haren in doucheputjes, die vind ik namelijk vies. Dus keurig, telkens als ik mijn badkamer schoonmaak, maak ik het putje schoon. Daarom verbaasde het me ook zo toen mijn douche verstopt raakte. Steeds slomer stroomde het water weg. Hoe kon dat toch?

Ik stond al op het punt om mijn huisbaas te bellen toen mijn vriend opperde om er eerst nog even naar te kijken. En als hij zich graag een man wil voelen door een dame in nood te helpen, wie ben ik dan om hem te stoppen?

Ik heb een mening over haren in doucheputjes, die vind ik namelijk vies

En gelukkig maar. Want wat blijkt: er zit een filter onder het doucheputklepje. Hoe ik die kennis 22 jaar heb weten te ontwijken, is me een raadsel. Maar wat fijn dat ik dit gênante moment niet met mijn huisbaas hoefde te delen.

Het komt eigenlijk altijd wel goed als ik niks doe. Meestal helpt iemand me of lost het probleem zich vanzelf op. Zoals toen vorig jaar mijn verwarming het niet deed. Ik wachtte lang genoeg met bellen tot er toevallig mensen langskwamen om te checken of alles wel werkte. En ik kreeg meteen een nieuw brandalarm, waarvan ik stiekem ook al wel wist dat die stuk was. Dat soort dingen overkomen me vaak. Dus de motivatie om m’n houding te veranderen, was niet groot. Tot het moment van de ananassnijder.

Als ik had gedaan wat ik normaal deed, dan lag het ananasding nu kapot in de la en had ik telkens bij het zien ervan een beetje schaamte gevoeld. Terwijl ik nu vol trots mijn snijdertje aanschouw.

Dus misschien moet ik toch wat zelfredzamer worden en eindelijk de losse knopen op m’n jas naaien. Of zelfs de ruimte onder m’n bed uitzoeken. En m’n laatjes afgaan op zoek naar kapotte weggemoffelde items. Want ik moet zeggen, die ananas smaakt na m’n heldendaad wel erg goed.

Universiteit Leiden staat videoprogramma Zoom alsnog toe

Leiden staat videoprogramma Zoom alsnog toe

In ‘Intussen elders’ verzamelen we opmerkelijk nieuws van andere universiteiten. Deze week onder meer: Universiteit Leiden staat het gebruik van Zoom toch toe, zij het onder voorwaarden.
Samengesteld door Rob Siebelink
6 november om 11:17 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 6 at 11:17 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Omstreden UvA-hoogleraar kreeg zijn baan bij een borrel

Hoofdredacteur Karel van Wolferen van het veelbesproken ‘complotdenkersblad’ Gezond Verstand, ook emeritus hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam, kreeg zijn baan aan de UvA tijdens een receptie. Gepromoveerd is hij nooit, aldus het universiteitsblad Folia dat in de (eigen) archieven dook.

‘Gevers (Jankarel Gevers was in de jaren negentig collegevoorzitter van de UvA – red.) heeft mij bij de openingsreceptie gevraagd of ik hoogleraar wilde worden’, tekende Folia ooit op uit de mond van Van Wolferen. ‘Een ouderwetse receptiebenoeming dus, zo eentje die wordt bekokstoofd in de wandelgangen. Er werd een onderzoeksinstituut opgezet en Van Wolferen kon beginnen’, schrijft Folia.

De UvA distantieerde zich vorige week publiekelijk van de emeritus hoogleraar, vanwege de complottheorieën die Van Wolferen verkondigt in het twee maanden geleden opgerichte Gezond Verstand

Zo wordt in het blad beweerd dat covid-19 een kunstmatige pandemie is, dat mondkapjes gevaarlijk zijn (die leiden tot hersentumoren) en dat corona weinig meer is dan een griepje. Journalisten die zijn opvattingen afdoen als complotdenken, voeren volgens Van Wolferen ‘een opdracht van de CIA uit’.

Meer beveiliging na illegaal feest in Rotterdam

De beveiliging van de studentencomplexen Xior en Hatta van de Erasmus Universiteit Rotterdam is opgeschroefd nadat afgelopen weekeinde zo’n 150 studenten er een illegaal Halloweenfeest vierden, zonder zich te houden aan de coronaregels. De politie greep uiteindelijk in.

Alle studenten die in Xior en het Hattagebouw wonen, hebben een waarschuwende brief gekregen van de universiteit en hun verhuurder, schrijft Erasmus Magazine. Enkele studenten hebben een boete gekregen.

De beveiliging van het studentencomplex wordt nu opgeschroefd. Eerder al werden de gemeenschappelijke ruimtes in de complexen vanaf tien uur ’s avonds gesloten om groepsvorming te voorkomen, nu gaan die nog eerder op slot.

Universiteit Leiden staat Zoom alsnog toe

De Universiteit Leiden staat het gebruik van het videoconference-programma Zoom toch toe. De app wordt mogelijk in het tweede semester aangeboden. Evenals andere universiteiten, waaronder de RUG, verbood Leiden het programma vanwege privacy- en veiligheidsproblemen. Maar de de software die wel is toegestaan, heeft te veel kuren, schrijft het Leidse universiteitsblad Mare.

Na overleg met het college van bestuur concludeert de universiteitsraad dat er geen ‘passende alternatieven (zijn) te vinden, zowel als het gaat om andere tools, als om oplossingen voor de problemen binnen huidige platforms als Kaltura en Teams’, aldus Mare. Zoom is dan de beste optie, vindt de universiteit.

Er zijn wel voorwaarden. Een ervan is dat alleen de versie van de universiteit gebruikt wordt en niet de publieke. Ook krijgen docenten en de studenten een ‘zeer expliciete waarschuwing’ over de potentiële privacy- en veiligheidsproblemen van het programma. 

De discussie over Zoom speelt ook op de RUG. Die wacht eerst een landelijke evaluatie van het programma af. 

Emeritus hoogleraren over zaak-Herman: Wij schamen ons voor de RUG

Emeritus hoogleraren over zaak-Herman

Opinie: Wij schamen ons voor de RUG

Het ontslag en vooral de manier waarop van oud-hoogleraar Joost Herman door de RUG blijft de gemoederen bezighouden. De manier waarop het cvb hem behandelt, is uitermate schrijnend, schrijven emeritus hoogleraar Hans Renner en oud-medewerker Justa Renner-van Niekerk.
5 november om 12:31 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 5 at 12:31 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Onlangs hebben wij uit een Open Brief van prof. dr. Jacques Zeelen vernomen dat de Rijksuniversiteit Groningen prof. dr. Joost Herman tot persona non grata heeft verklaard. Ook wij vinden de manier waarop het college van bestuur deze medewerker behandelt uitermate schrijnend.

Ongeveer op dezelfde manier werden door de communistische besturen aan de universiteiten in Oost-Europa in de jaren ’60-’80 van de vorige eeuw onwelgevallige medewerkers kapotgemaakt.

Hier spreekt de politieke vluchteling uit het voormalige Tsjechoslowakije helaas uit eigen ervaring. Dezelfde machtsarrogantie zien wij aan de kant van het RUG-bestuur. Hetzelfde gevoel van machteloosheid bij het slachtoffer en bij degenen die zich zijn lot aantrekken.

Dit is een fatsoenlijk land. Wij staan versteld van de bejegening van Joost Herman door het college van bestuur. Wij kennen Joost Herman als een integere en aan zijn werk zeer toegewijde wetenschapper.

De houding van de Groningse universitaire autoriteiten ervaren wij als bikkelhard, niet humaan en onethisch. Wij waren trots op onze universiteit. Thans voelen wij diepe schaamte.

College van bestuur, bezint u!

Hans Renner is emeritus hoogleraar geschiedenis van Midden- en Oost-Europa en Justa Renner-van Niekerk voormalig opleidingscoördinator aan de Faculteit der Letteren. Deze brief wordt ondersteund door Peter M.E. Volten (emeritus hoogleraar geschiedenis en theorie internationale betrekkingen) en K.A. Volten-Deen.

Gezeik

Foto Reyer Boxem

Gezeik

Student-columnist Bauke van der Kooij wilde graag een huiskat. Toen kreeg hij er eentje, om een tijdje op te passen. En de pret was al snel voorbij.
Door Bauke van der Kooij
4 november om 9:52 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 4 at 9:52 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Je bent jong en je wilt wat. Dat is wat ze vaak zeggen over het studentenleven. Nu ben ik niet zo veeleisend. De behoefte om mezelf te gaan ontdekken in Zuidoost-Azië heb ik nooit gevoeld en ook de gehele experimenteerfase wat betreft drugs is aan mij voorbijgegaan. Wel droom ik al vanaf het begin van mijn studentenperiode over een huiskat.

Het leek me zo leuk, een kat die gezellig bij je komt zitten als je luistert naar een college of op schoot komt zitten als je ’s avonds een serie kijkt. Een beetje burgerlijkheid in het studentenbestaan.

Toen mijn huisgenoot aankwam met een kat op wie ze een week moest passen, kon ik mijn geluk dan ook niet op. Meer dan een week lang een kat in mijn studentenhuis, wat kon er misgaan?

De eerste dagen waren zoals verwacht: de kat kwam af en toe even langs voor wat aandacht, het huis was een stuk minder stil en ook ik hoefde niet meer alleen naar een college te kijken.

Het hele huis stonk naar kattenurine en ergens lag braaksel

Maar het pakte al snel anders uit. Drie dagen later had de kat op mijn favoriete shirt gelegen, werd ik ’s nachts wakker van een kat die zonder reden in de hal stond te miauwen, stonk het hele huis naar kattenurine en lag ergens in de hal braaksel dat echt niet van een van mijn huisgenoten kon zijn.

Een noeste schoonmaakpoging mocht niet baten. De gang bleef bij binnenkomst zo erg ruiken naar kattenurine dat de schaarse bezoekers van het huis moeten hebben gedacht dat er sinds 1973 niet meer is schoongemaakt.

Daarnaast bleek de verwachting dat de kat ons van ons muizenprobleem zou afhelpen ook ongefundeerd. De muizen zouden puur door de urinelucht vast en zeker hebben overwogen om vrijwillig een ander huis op te zoeken.

Het leek zo leuk, een huiskat. Maar zoals bij wel meer dromen, bleek de realiteit minder rooskleurig. Een typisch gevalletje van ‘niet de lasten, wel de lusten’.

Wellicht toch maar een paar maanden gaan backpacken in Europa, misschien weet ik dan beter wat mijn echte dromen zijn.

Tentamenspreiding

Foto Reyer Boxem

Tentamenspreiding

In de jaren negentig mochten studenten, onder wie een nog jonge Casper Albers, zelf bepalen wanneer ze een tentamen maakten. Ook nu weer een goed idee, vindt hij, want dat zorgt voor een natuurlijke spreiding en hoef je niet met een snotneus in de Aletta Jacobshal te zitten.
Door Casper Albers
3 november om 10:50 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 3 at 10:50 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Misschien wel de grootste uitdaging met onderwijs in coronatijd ligt bij de tentamens. Je wilt geen proctoringsoftware gebruiken, want privacy is een groot goed (en zo foutloos is die software ook nog eens niet). Tegelijkertijd wil je dat het tentamen meer meet dan de vaardigheid om Whatsapp te gebruiken.

Achteraf vanwege massafraude alle tentamenresultaten moeten annuleren, is het nachtmerriescenario voor zowel studenten als docenten (die ook wel wat beters te doen hebben dan een compleet nieuw tentamen maken).

Eigenlijk is de enige manier om een veilig online tentamen af te nemen een mondeling tentamen via videobellen. Bij vakken met meer dan tien studenten is dit al niet meer haalbaar. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen zijn online tentamens gewoon geen goede tentamens. Dat is niet goed voor de student en niet goed voor de opleiding. We moeten dus zo snel mogelijk weer naar fysiek.

Het overduidelijke nadeel van fysieke tentamens in coronatijd is dat er dan onveilig veel mensen bij elkaar zijn. Niet alle studenten zullen geneigd zijn om vanwege een verkoudheidje een tentamenkans te laten lopen. Doen alsof we, net als vroeger, gewoon tentamens kunnen houden, is ook geen oplossing.

Het voordeel van een universiteit van dik vier eeuwen oud, is dat niet elk wiel opnieuw uitgevonden hoeft te worden. Er liggen nogal wat wielen in de opslag, en soms zit er eentje bij die opeens handig is.

Toen ik begin jaren negentig mijn propedeuse deed, was ‘laat de student de regie hebben over zijn eigen studie’ de heersende onderwijskundige opvatting. Een aantal vakken moest via zelfstudie onder de knie gekregen worden: in september kreeg je de boeken, er waren geen colleges, en het tentamen moest je ook zelf maar regelen.

Je kon zelf kiezen op welke dag je tentamen wilde doen – en dat zorgde voor een natuurlijke spreiding: geen drukke tentamenhallen. Je schreef je in en meldde je op de betreffende datum/tijd bij een conciërge. Hij voerde je gegevens in in de computer en die haalde uit een grote itembank een stuk of veertig meerkeuzevragen.

Het voordeel van een universiteit van dik vier eeuwen oud, is dat niet elk wiel opnieuw uitgevonden hoeft te worden

Afkijken kon niet: iedereen had een ander gesloten-boek-tentamen (zelfs voor andere vakken), en de conciërge lette op of je geen spiekbriefje gebruikte (WhatsApp bestond nog niet).

Na afloop wist je direct of je geslaagd was. Was je gezakt, dan kon je je, minimaal vier weken later, opnieuw inschrijven. Die itembanken waren groot genoeg dat er geen risico op uitlekken was. Immers, zou je van alle honderden meerkeuzevragen de antwoorden weten, dan voldoe je waarschijnlijk ook wel aan de leerdoelen.

Er was natuurlijk van alles mis met die vakken. Gelukkig passen vakken zonder colleges en contactmomenten niet meer bij de tijdgeest. Maar dat je als student zelf kunt inplannen wanneer je het tentamen doet, en je dus niet gedwongen voelt om met een snotneus in de Aletta Jacobshal te gaan zitten: dat is precies wat we nu nodig hebben.

Dit zal niet een oplossing zijn voor alle vakken – niet elk vak is geschikt om honderden meerkeuzevragen over te bedenken – en het bedenken van al die tentamenvragen zal ook de nodige investering kosten. Ideaal is het niet, maar online tentamens zijn nog veel erger. Zolang de pandemie niet voorbij is, is ideaal niet haalbaar en is elke stap in de richting van betere toetsing winst.

Smeltend zee-ijs heeft grote invloed op ecosysteem Noordpool

Wetenschappers laten een heliumballon op vlakbij onderzoeksschip Polarstern. Foto Alfred Wegener Institute / Stephan Schön

Smeltend ijs heeft grote invloed op ecosysteem Noordpool

Het smeltende zee-ijs leidt de komende eeuw tot ingrijpende veranderingen in de ecosystemen van de Noordpool. Dat schrijft een groep van 34 poolwetenschappers, onder wie Maria van Leeuwe en Jacqueline Stefels van de RUG.
3 november om 10:31 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 3 at 10:31 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.


Rob Siebelink

Door Rob Siebelink

3 november om 10:31 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
Rob Siebelink

By Rob Siebelink

november 3 at 10:31 AM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.
Rob Siebelink

Rob Siebelink

Hoofdredacteur
Volledig bio
Editor-in-chief
Full bio

Vooral de groei van algen, van cruciaal belang voor lokale leefsystemen, wordt beïnvloed. Het onderzoek is gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Nature Climate Change.

Stefels zat begin dit jaar vier maanden in een vastgevroren onderzoeksschip op de Noordpool en zag dat smeltend zee-ijs voor veel en diverse veranderingen zorgt. 

De gevolgen zijn soms positief. Als er minder ijs is, kunnen algen beter groeien en daardoor is er dus meer voedsel voor organismen die algen eten, zoals zoöplankton. Dieren die op hun beurt zoöplankton eten, profiteren daar ook van.

Keerzijde is dat de versterkte algengroei kan leiden tot een tekort aan bepaalde voedingsstoffen en een beperktere biodiversiteit, aldus Maria van Leeuwe.

Koolstofdioxide

Algengroei heeft ook gevolgen voor de opname van koolstofdioxide (CO2) uit de atmosfeer in de Noordelijke IJszee. Sinds enige tijd is bekend dat algen een soort tapijt vormen onder het ijs dat geleidelijk in dikke klompen naar de zeebodem zinkt. Daarmee verdwijnt ook de koolstofdioxide die algen in hun lichaamsmassa binden. Dat proces kan klimaatverandering tegengaan.

Aan de andere kant kan de toegenomen algenproductie al in de bovenste lagen door zoöplankton worden verbruikt. Bij dat proces komt de in algen opgeslagen koolstofdioxide juist weer vrij, wat klimaatverandering in de hand werkt.

Wolken

In het onderzoek komen verschillende mogelijke gevolgen aan bod. Jacqueline Stefels keek specifiek naar de productie van dimethylsulfide. Dat is een stof die wordt aangemaakt door algen en voor een natuurlijke uitstoot van zwavel zorgt.

Bij het ontstaan van wolken is de dimethylsulfide belangrijk, zegt Stefels: ‘Daarmee is het ook belangrijk tegen klimaatverandering, omdat wolken zonlicht tegenhouden en voor verkoeling zorgen.’ Volgens Stefels kan de algengroei tot meer uitstoot van de stof leiden, maar het vroegtijdig smelten van zee-ijs waaruit de stof opstijgt, kan ook een negatief effect hebben.

Om de gevolgen goed in kaart te brengen, is verder onderzoek noodzakelijk, benadrukt de groep wetenschappers.

De ‘weerkeuken’ voor het noordelijk halfrond

De Noordpool wordt gezien als de ‘weerkeuken’ voor het weer in Noord-Amerika, Europa en Azië. Extreme weersomstandigheden, zoals heel strenge winters of hittegolven in de zomer, houden direct verband met veranderingen in het noordpoolgebied.

De Noordpool is een van de regio’s die de laatste decennia zeer snel is opgewarmd. De klimaatprocessen daar leveren wellicht een stukje van de puzzel op dat nodig is om betere prognoses te maken over de wereldwijde klimaatverandering.